Flamboyante fan van de Franse industrie

De minister schreef een goedkoop boekje met pep-talk voor het Franse volk. Hij wil eens president worden. Maar predikt hij geen nostalgie?

De man die ooit president van Frankrijk wil worden, lijkt soms een permanente campagne te voeren. Gisteren publiceerde Arnaud Montebourg, minister van Industrieel Herstel, zijn La Bataille du Made in France, overal te koop voor het luttele bedrag van 5 euro. De boodschap: Frankrijk moet weer een grote industrienatie worden. Voor sommigen is Montebourg de hoop van links, voor anderen een hopeloze nostalgicus die Frankrijk wil terugvoeren naar een industrieel verleden.


In zijn boek slaat Montebourg een martiale toon aan. Er is een 'mondiale economische oorlog' aan de gang, waarin Frankrijk jammerlijk gecapituleerd heeft door zijn fabrieken te sluiten. 'Het is het beeld van het debacle van 1940 dat in de hoofden van de Fransen opkomt, als zij denken aan de deindustrialisatie', schrijft hij. Gelukkig is er Arnaud Montebourg die de weg wijst naar een Nieuw Industrieel Frankrijk. Vaak wordt hij verkeerd begrepen, maar hij zal overwinnen.


De charismatische Montebourg, van huis uit advocaat, is een macho met rondborstige opvattingen. Hij staat bekend om zijn knipogen naar vrouwelijke ministers die hij met love, love aanspreekt. Lange tijd had hij een zeer moeizame verhouding met François Hollande, de anti-macho en de voorzichtigheid zelve. Montebourg zadelde Hollande op met de bijnaam 'Flamby', naar het weke puddinkje uit de Franse supermarkt. Voor hem was Hollande een man zonder eigenschappen, iemand die niet durft te kiezen.


Bij de socialistische voorverkiezingen voor het presidentschap van 2012 eindigde Montebourg als derde, achter Hollande en Martine Aubry. Uiteindelijk sprak hij halfhartig zijn steun voor Hollande uit, hetgeen beloond werd met een ministerschap.


Montebourgs positie is echter verre van gemakkelijk. Hij wil zich niet neerleggen bij de dominantie van internationale economische krachten. Hij probeert een nationaal alternatief te formuleren in een tijdperk van globalisering. Hollande voert een voorzichtig, maar conventioneel beleid. Het begrotingstekort moet omlaag om de financiële markten gerust te stellen.


Daardoor dreigt Montebourg een symboolpoliticus te worden, een links uithangbord voor een regering die volgens links Frankrijk veel te rechts is. Voor zijn Nieuwe Industriële Frankrijk stelde de regering vorige week 3,7 miljard euro beschikbaar. Dat is geen bedrag waarmee de koers van de internationale economie zal worden verlegd.


Voor de econoom Augustin Landier is Montebourg ondanks zijn messiaanse toon een gevangene van het verleden, bevlogen door de romantische herinnering aan de naoorlogse industrie met rokende schoorstenen en florerende fabrieken, waar noeste arbeiders een eerlijke boterham verdienden. Maar vanuit het oogpunt van werkgelegenheid is reïndustrialisatie zinloos, aldus Landier. In een moderne fabriek doen robots het werk. De teloorgang van de industrie is een heel normaal verschijnsel in de westerse wereld. Dat Frankrijk zich daar niet bij wil neerleggen, bewijst volgens Landier slechts een ding: zijn ongezonde obsessie met Duitsland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden