Flamboyant en verlegen, maar niet bescheiden

In een interview verzuchtte Galliano eens dat de mobiele telefoons en de snel op internet gezette filmpjes van modeshows de magie rond de mode geen goed hadden gedaan. 'Het is zeker een uitdaging om daarmee om te gaan.' Nu is zo'n filmpje, gemaakt met een telefoon en door de Britse krant The Sun op internet geplaatst, de ondergang van zijn carrière bij Dior gebleken.


John Galliano (1960) draagt in het caféfilmpje een zwarte jas met een hoge kraag en een soort soldatenmuts. Hij is zo dronken dat hij amper uit zijn woorden komt. 'We wisten wie hij was', zei de man die het filmpje maakte. 'Je herkent hem meteen.'


Excentriek, flamboyant, theatraal - het zijn woorden die altijd vallen zodra het over ontwerper John Galliano (1960) gaat, al slaan ze dan vooral op zijn collecties. De man zelf wordt nogal eens 'verlegen' genoemd. Wat niet hetzelfde is als bescheiden: 'Meneer Arnault toonde zich een ware visionair door mij op deze positie te zetten', zei hij nadat topman Arnault van het luxe concern LVMH hem tot hoofdontwerper van het modelabel Givenchy bombardeerde. Dat was in 1995.


Twee jaar later al werd hij, bij hetzelfde concern, verantwoordelijk voor Dior. Inderdaad helemaal geen slechte zet van Arnault: de omzet van het modehuis verviervoudigde onder Galliano in een paar jaar tijd. En niet alleen doordat hij de continue aandacht wist te trekken met extravagante collecties en spectaculaire en uitzinnig dure shows. Ook doordat hij moderne klassiekers op de markt bracht die gretig omhelsd werden door het grote publiek. De Saddle Bag bijvoorbeeld, niet zomaar een tas, maar een zogenoemde it-bag, waarvoor prompt de publicitair zo belangrijke wachtlijsten ontstonden. En het parfum J'Adore, in 1999 gelanceerd en sindsdien een van de best verkopende geuren. De reclamefilm met actrice (en sindsdien vriendin) Charlize Theron regisseerde hij zelf. Ook met celebrity's als Drew Barrymore, Gwen Stefani en Carla Bruni is hij bevriend. Vlak voor zijn arrestatie kondigde model Kate Moss aan dat hij haar bruidsjurk zal ontwerpen.


Van een baan bij Dior droomde John Galliano al op Central Saint Martins, de beroemde Londense modeacademie waar hij in 1984 afstudeerde. 'Christian Dior was mijn god.' Zijn afstudeercollectie kwam in de etalages van het Londense warenhuis Browns. Om kruiwagens heeft Galliano nooit verlegen gezeten. Toen hij in 1990, arm, maar extreem getalenteerd, in Parijs aankwam, ontfermde Andre Leon Tally zich over hem, destijds creatief hoofdredacteur van de Amerikaanse Vogue. Niet veel later vond Galliano een financier voor zijn eigen label, dat behoorlijk succesvol was tegen de tijd dat hij bij LVMH werd ingelijfd.


Zijn shows voor Dior waren steevast een hit. Tibetaanse monniken, Masai-krijgers, Chinese keizerinnen en Victoriaanse schonen, ze trokken allemaal voorbij over de catwalk. Galliano mengt graag historische met exotische inspiratiebronnen.


Galliano, zoon van een loodgieter, werd geboren op Gibraltar. Hij groeide op in een arme, multiculturele buurt in Londen, en zegt sindsdien gefascineerd te zijn door andere culturen. Toch kwam de eerste grote controverse die hij veroorzaakte, zijn clochard-collectie uit 2000, voort uit een subcultuur vlak bij huis. De grauwe, voddige, maar uiteraard peperdure collectie baseerde hij op de daklozen die hij tegenkwam als hij ging joggen langs de Seine. Verontwaardigde mensenrechtenactivisten demonstreerden bij het hoofdkantoor van Dior. Galliano zag geen reden om zich te verontschuldigen: 'zelfgenoegzame bourgeois', noemde hij zijn critici. Hij zei: 'Ik provoceer nooit om het provoceren. Maar als ik emoties of een debat uitlok, hoort dat bij mijn werk.'


'Roddels, zelfs de meest kwaadaardige geruchten, zijn meer waard dan de duurste publiciteitscampagne', heeft Dior ooit gezegd. Het ziet ernaar uit dat Galliano's godheid daar in dit geval geen gelijk mee krijgt.


Evelien van Veen


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden