Financieel is het elke maand met de hakken over de sloot'

'Zelfs na zes jaar heb ik nog steeds het gevoel dat ik alles in dit vak te ontdekken en leren heb....

Dat was wel anders in een van mijn vorige functies als projectleider bij Abma, Hazewinkel, Dirks, een groot architectenbureau in Amsterdam. Ik begon als bouwkundige en ben er opgeklommen tot projectleider. Halverwege de jaren zeventig ben ik er een jaar tussenuit geweest. Ik ben toen met mijn vrouw in een Landrover over land naar India gegaan, dwars door Afghanistan en Pakistan.

In 1980 moest het bedrijf flink inkrimpen omdat subsidies voor de woningbouw sterk werden verminderd. Ik hield me juist met woningen bezig. Ik werd samen met anderen ontslagen, maar hield er een goede regeling aan over. Mijn loon werd tot twee jaar na vertrek aangevuld, dus had ik alle tijd om naar andere mogelijkheden om te zien.

Van de reis naar India hebben we contacten in India overgehouden. Samen met mijn vrouw hadden wij een winkel opgezet met handwerkproducten uit Auroville, een internationale gemeenschap op spirituele basis. We importeerden papier, wierook, mandala's, batikdoeken, dat soort werk.

Toen we kinderen kregen, besloten we uit Amsterdam te verhuizen naar Leersum. We zagen het niet zitten om onze kinderen in de Jordaan tussen de hondendrollen en al die auto's te laten opgroeien.

In Leersum zijn we een groothandel begonnen met spullen uit India. Na vier jaar zijn we uit elkaar gegaan en hebben we de groothandel gesplitst. Ik ben met wierook en kaarten van kunstenaars doorgegaan, maar het gaf niet de juiste voldoening. Mijn ex deed het trouwens veel beter.

Ik ben minder zakelijk dan zij is, en er zat ook te weinig bezieling in. Ik ben weer naar India gegaan en heb de zaken grootser aangepakt, met andere spullen: bouwmaterialen, bewerkte deuren, antieke kasten, glazen lampen. Dat ging toen met hele ladingen tegelijk.

Maar tot twee keer toe kreeg ik een container met verkeerde spullen. Dan bestelde ik bijvoorbeeld lampen met ijzerbeslag en helder glas, en kreeg ik ze met koper beslag en heel veel kleurtjes.

In 1996 ben ik er bijna failliet aan gegaan. Ik heb de handel verkocht, maar bleef achter met een schuld van ruim tienduizend euro.

Op zolder ben ik toen voorzichtig begonnen met glas-in-lood. Ik had daar ooit in Amsterdam een cursus in gevolgd. De techniek heb ik met een aantal cursussen en verder op eigen houtje ontwikkeld; met veel vragen, rondkijken en door in boeken te snuffelen. Ik zit nu in het bestuur van de glazeniersvereniging, waarin ik ook veel kennis en techniek opdoe. Gelukkig heb ik een geweldige collega in Zoetermeer bij wie ik met vragen altijd terecht kan.

Met hier en daar een bouwkundig klus zoals het tekenen van een dakkapel, redde ik het. Maar eigenlijk vooral doordat mijn Somalische geliefde de boodschappen betaalde.

Van mijn reis naar India had ik het gevoel overgehouden dat je met heel weinig kunt volstaan in het leven. Je doet wat in je vermogen ligt om te overleven, en voor de rest mag je hopen dat ze daarboven ook een handje toesteken.

Via familie kreeg ik een mooie klus in de Verenigde Staten, het maken van een rij ramen bij een architect thuis, hij was een leerling van Frank Lloyd Wright. Dat hielp, ik ben daarna in Hilversum klein begonnen in een goedkope ruimte waar veel mensen langskwamen. Nu heb ik in het centrum van Hilversum een zaak. De winkel heeft een mooie grote etalage waar mijn werk er 's avonds sprookjesachtig uitziet.

Financieel red ik het nu net, maar dat komt ook doordat er regelmatig werk blijft liggen dat nog betaald moet worden. Het is echt met de hakken over de sloot elke maand.

Het nieuw te maken werk is heel creatief, terwijl het reparatie- en restauratie werk juist heel ambachtelijk is. Ook ben ik op zoek naar de driedimensionale mogelijkheden van glas-in-lood-werk. Ik heb een soort Tolkien-achtige boom ontworpen die hier in de winkel moet komen.

Ik ben er nog volop mee bezig hoe ik dat precies ga doen. De technieken in het platte vlak heb ik grotendeels wel onder de knie, maar brandschilderen is nog niet mijn sterkste punt. Er blijft nog genoeg te leren.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden