Finale Ahoy' mooier dan wereldtitel

Triomfantelijk stapten gisteren de spelers en begeleiding van het Nederlands korfbalteam uit de jumbojet die hen van New Delhi naar Schiphol had gebracht....

Van onze korfbalmedewerker

Fred Troost

SCHIPHOL

De wereldkampioenen van 1991 konden zaterdag in de WK-finale geen vuist maken tegen het gemotiveerde en bij vlagen schitterend spelende Nederlands achttal. Vier jaar lang sudderden de revanchegevoelens door de geesten van de Nederlandse internationals. Zaterdag waren zestig speelminuten voldoende voor een overtuigende triomf: 21-13.

Het Nederlands team startte in de eerste aanval met Voshart, Mulders, Van der Wilt en Smits. Het vak hanteerde een hoog baltempo. Er werd veel gerouleerd en, vooral van afstand, veel gescoord (12 maal). Oscar Mulders nam vijf treffers voor zijn rekening. Dennis Voshart was in dit vak de grote tempomaker; hij wist goed vrij te lopen en kon zo enkele malen fraai scoren.

Naast de degelijke Joyce Smits, goed voor veel reboundkracht en ervaring, debuteerde Heleen van der Wilt, de revelatie van het toernooi. De 21-jarige DKOD-speelster speelde zeer gedreven en straalde zelfvertrouwen uit. Diep in de tweede helft brak zíj het Belgische verzet definitief door tweemaal achtereen te scoren en de marge op zes te brengen. 'Het was mijn eerste wedstrijd tegen België. Een droomdebuut', vond ze.

In de tweede aanval moest Kees Vlietstra optornen tegen de lange Adri van Bavel, die de Nederlandse aanval trachtte te ontregelen met zijn onderscheppingen. Vlietstra kwam zelf niet aan scoren toe, maar speelde de Belg uit de wedstrijd. In de paalzone heerste het Deetosduo Jiska Brandt en Mirelle Fortuin. Samenspel tussen beide vrouwen leidde tot de fraaiste treffer van de wedstrijd.

Absolute uitblinker was Taco Poelstra, niet alleen vanwege de zes goals waarmee hij zich tot topscorer kroonde, maar ook omdat hij ongrijpbaar was voor de Belgische afweer.

De wedstrijd was op bepaalde momenten te hard. De Engelse scheidsrechter Peter Allan, die het duel overigens goed in de hand had, trad te weinig op tegen het doorslaan na de vrije worp. Ook vonden er harde confrontaties plaats bij het door velen verfoeide snijden om het blok. Fortuin: 'Ik heb zo'n beetje de halve wedstrijd op de grond gelegen.' Toch noemde zij de wedstrijd 'fysiek maar fair.'

Behalve dat was het voor de vijfduizend toeschouwers ook een aantrekkelijke wedstrijd. Fortuin: 'Het viel nooit dood.' De 21-13 uitslag suggereert dat de Belgen aan kracht hebben ingeboet. Voor de internationale korfbalverhoudingen is dat een treurige zaak. Gelukkig hebben enkele andere landen een forse groei getoond. Hoewel Portugal en Tsjechië beide met grote verliescijfers door Nederland werden teruggewezen, is de verbetering van het spelpeil onmiskenbaar.

Ook Taiwan en Australië voegden zich bij de subtop. Met Duitsland, dat in India wat tegenviel, maar dat potentie heeft voor meer, ontstaat er zo een groep van vijf landen die de grote twee steeds dichter naderen.

Het probleem van België was het ontbrekende evenwicht tussen oud en jong. Het was nog te vroeg in India afscheid te nemen van oudgedienden als Adri Van Bavel en Leentje Mattheysses, maar een nieuwe generatie dient zich aan.

Rust- en eindstand doen vermoeden dat de wedstrijd een 'makkie' was. Jiska Brandt: 'Niks hoor. De Belgen lieten het pas tien minuten voor tijd afweten. Toen viel Wim Verhoeven uit en kort daarna maakte Heleen twee doelpunten. Toen was het met ze gedaan.' Heleen van der Wilt: 'De uitslag zegt wel wat, ja. Achteraf gezien noemen we dat dan een makkie. Maar pas in de tweede helft gingen we er echt overheen.'

De Nederlandse coach Harrie Dassen kan met tevredenheid terugzien op het WK. Het incasseringsvermogen van de Drent werd behoorlijk op de proef gesteld toen in de voorbereiding naar het WK kritiek losbarstte op zijn selectiebeleid, zijn opstelling, zijn trainingen. Het leek erop of Dassen geofferd zou worden bij een echec tegen de Belgen. De wereldtitel deed de kritiek echter verstommen.

Zoals aanvoerder Mulders zei: 'Ik heb ook kritiek gehad op Harrie en die heb ik nog. Hij zal het op mij ook wel hebben. Waar het om gaat is dat we met elkaar een doel voor ogen hadden: de titel winnen. De ploeg gedroeg zich daarvoor heel collectief, heel gedisciplineerd. Ieder wist hoe ver hij kon gaan. Het kwam erop aan om op het juiste moment te pieken. Harrie heeft dat steeds voor ogen gehad. Hij heeft handig gebruik gemaakt van onze kennis om ons tot een team te smeden.'

Over de waarde van het wereldkampioenschap is discussie mogelijk. Wat stelt een titel voor die behaald is na vier monsterzeges tegen relatief gezien onderontwikkelde korfballanden en één wedstrijd tegen de eeuwige rivaal? Impliciet gaven de spelers blijk van hun twijfel door het WK te vergelijken met de competitie.

Taco Poelstra: 'Het was geweldig om mee te maken. Nu wil ik nog in Ahoy' spelen.' Van der Wilt: 'Ik heb al eens in Ahoy' gestaan, maar wil er nog eens winnen.'

De zaalfinale in Ahoy' spreekt kennelijk meer tot de verbeelding dan een WK-finale voor de ogen van vijfduizend Indiërs. Van der Wilt: 'Ahoy' is anders. Bij het Nederlands team gaat het om de eer van de uitverkiezing; in Ahoy' speel je met je eigen ploeg. En dat is nóg mooier.'

NEW DELHI: WK: finale: Nederland - België 21-13 (10-6). Scores Nederland: Poelstra 6, Mulders 5, Voshart 4, Van der Wilt 3, Brandt 2, Fortuin.

Om de derde plaats: Portugal - Australië 13-11; om de vijfde plaats: Taiwan - Duitsland 12-8; om de zevende plaats: Tsjechië - Engeland 12-10; om de negende plaats: Armenië - Slowakije 22-20; om de elfde plaats: Zuid-Afrika - India 17-14.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden