Filmtips

Lange echo

Wie het boek Enduring Love van Ian McEwan niet kent, moet de film gaan zien zonder dit stukje verder te lezen. Want het begin van de gelijknamige verfilming is in dat geval overdonderend. De wijze waarop regisseur Roger Michell (Notting Hill) de openingsscène vormgaf, kan wedijveren met McEwans veelgeroemde opening. Een man en een vrouw die op een groot grasveld tussen Engelse heuvels voorbereidingen treffen voor een picknick, worden gestoord door een landende luchtballon. Die landing verloopt allerminst vlekkeloos. Wat heet. In een paar minuten voltrekt zich een drama. Wat de man, die met een paar anderen de inzittenden van de ballon te hulp snelde, in de loop van de film opzadelt met twijfels die zijn leven gaan beheersen. Dat lijken voldoende bouwstenen voor een film, maar de roman dicteerde nog een verhaallijn. Want de man, filosofiedocent Joe (Daniel Craig), wordt lastiggevallen door een mysterieuze man die ook bij het ongeluk assisteerde en toen een kort religieus moment met Joe heeft ervaren als een teken van God, wat hem stilaan verandert in een gevaarlijke stalker. Het lukt Michell maar met mate van die twee lijnen een geheel te maken, maar de indruk van de openingsscène is onuitwisbaar en de echo ervan sleept de kijker met gemak de film door.


Enduring Love (Roger Michell, 2004)


Canvas, 23.05-00.40 uur.


Madelief. Krassen in het tafelblad

(Ineke Houtman, 1998) Ontroerende klassieker in een genre waarin Nederlandse cineasten toch al goed zijn: de jeugdfilm. De film die Ineke Houtman als late afsluiting van de gelijknamige tv-serie (uit 2004) maakte, laat hoofdrolspeelster Madelief Verelst nog één keer schitteren als het kordate stadsmeisje. Ze gaat na de dood van haar oma met haar moeder op bezoek bij haar stugge opa, die ver van de stad een lieflijk huisje aan het water bewoont. Grootvader blijkt natuurlijk veel minder stug dan gedacht; hij zat veeleer onder de plak van zijn echtgenote en komt in aanwezigheid van zijn kleindochter helemaal los. Die rol was op het lijf geschreven van Rijk de Gooyer, die er zijn derde Gouden Kalf mee won.


Nederland 3, 09.00-10.25 uur.


Capote

(Bennett Miller, 2005) Oscar voor Philip Seymour Hoffman, die in de huid kroop van de charismatische, extravagante schrijver Truman Capote, onsterfelijk geworden om zijn non-fictieroman In Cold Blood. Regisseur Benneth Miller richt zich op de periode tussen 1959 en 1967, waarin de auteur aan zijn klassieker werkte na een bericht gelezen te hebben over een familie die was vermoord in Holcomb, Kansas. Met zijn charme slaagt hij erin binnen te dringen in dat provinciale wereldje. In die setting geeft Seymour Hoffman zijn personage diepte en toont hoe er meer schuilging achter de façade die zo bekend is geworden in de geschiedenis.


Net 5, 00.10-02.30 uur.


Regisseur Roger Michell


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden