Films op tv

Yo, también

(Antonio Naharro en Álvaro Pastor, 2009)


Zaterdag, Nederland 2, 22.35-0.15 uur


Gewaagd filmplannetje van de regisseurs Antonio Naharro en Álvaro Pastor: ze castten de met het Downsyndroom behepte Pablo Pineda, een fenomeen in Spanje, voor de hoofdrol in hun liefdes/vriendschapsdrama Yo, también (Ik ook). Pineda had nog nooit geacteerd, maar werd een nationale bekendheid omdat hij ondanks zijn handicap een universitaire opleiding afrondde en daarop een uitstekende baan vond. In Yo, también speelt hij Daniel, een mid-dertiger die hopeloos verliefd wordt op een vrouwelijke collega, ook al zal zij die liefde nooit beantwoorden. Knap van de makers dat ze er nooit een vals sentimenteel verhaal van maken, maar dat ze de ongewone verhouding tussen het tweetal zo eerlijk benaderen. Dankzij die aanpak ontwikkelt Yo, también, drie jaar geleden winnaar van de publieksprijs tijdens het International Film Festival Rotterdam, zich gaandeweg tot een mooie, integere, maar vooral ook bijzondere komische film.


Paris

(Cédric Klapisch, 2008)


Zaterdag, Nederland 2, 0.15-2.15 uur


Het vergt lef om als Parijzenaar je film Paris te noemen, en twee jaar na de ultieme filmische stadstrip Paris je t'aime vrolijk toe te geven dat ook jouw film best mag worden gezien als een ode aan Parijs. Cédric Klapisch, eerder verantwoordelijk voor de optimistische ensemblefilms L'Auberge espagnole en Les poupées russes, omzeilde de uiterlijke clichés van zijn stad en maakte van Paris een ambitieuze, soms wat gewichtige film over de mensen die zich er thuis voelen. Van de waaier aan personages staan twee paren centraal: de dertiger die vanwege een hartafwijking voor zijn leven vreest (Romain Duris) en diens alleenstaande zus (Juliette Binoche), moeder van drie kinderen. En de twee broers, van wie de jongste (François Cluzet) in de ogen van de oudste (Fabrice Luchini) jaloersmakend normaal is, terwijl hij zelf het spoor bijster is. Zelf liggen ze intussen overhoop met het leven en de liefde. Zodoende komt met elke lach een traan, en met elke traan een lach. En uiteindelijk zal blijken dat ook in Parijs alles liefde is. Prachtig, en toch niet klef.


The Sound of Music

(Robert Wise, 1965)


Zaterdag, RTL 8, 20.00-23.30 uur


Je kan er de klok op gelijk zetten: hoe kouder en donkerder het buiten wordt, des te groter de kans dat deze onverwoestbare musicalklassieker op televisie verschijnt. Novice Julie Andrews valt voor de charmes van de man van wie ze de kinderen verzorgt. Voor religieus advies gaat ze naar moeder-overste, maar die brengt haar juist op het slechte pad. Een jaar of zes geleden leverde de eindeloos herhaalde film zowaar aardig nieuws op: de Oostenrijkse familie Von Trapp die model stond voor het gezin uit de tranentrekker van regisseur Robert Wise, bleek in de Tweede Wereldoorlog in Warmond ondergedoken te hebben gezeten. Die onromantische realiteit staat in schril contrast met de musical: ondanks de nazi's is het vooral een blije boel met Julie Andrews die de kinderen heerlijke do-re-mi-versjes leert zingen. En de kijker zingt vrolijk mee met de muzikale en kinderrijke familie, ook voor de zoveelste keer.


The Hangover

(Todd Phillips, 2009)


Dinsdag, Veronica, 20.30-22.35 uur


Veronica weet precies wat haar doelgroep 's avonds op 1 januari wil zien: geen geschiktere film dan deze heerlijke over-the-top katerkomedie, kort na ontwaking uit het feestdelirium. Het verhaaltje over een volstrekt ontspoord vrijgezellenfeestje in Las Vegas heeft weinig om het lijf, maar valt op dankzij briljante komische vertolkingen (onvergetelijk is Zach Galifianakis als charmante oppermafkees) en de vindingrijke non-chronologische vertelwijze. Begrijpelijk een van de verrassingen van de zomer van 2009. Het onvermijdelijke vervolg, dat het origineel bijna één op één kopieerde, kon er niet aan tippen. Het derde deel komt wederom van de hand van Todd Phillips en draait vanaf 30 mei in de bioscopen.


Butch Cassidy & the Sundance Kid

(George Roy Hill, 1969)


Woensdag, Nederland 2, 17.35-19.30 uur


'Het beste einde dat ik ooit geschreven heb', noemt scenarist William Goldman de slotscène van Butch Cassidy and the Sundance Kid. De twee vrolijke bandieten uit de titel, gespeeld door Paul Newman en Robert Redford, hebben jarenlang het wilde westen van Amerika onveilig gemaakt: ze speelden vals met kaarten, pleegden bankovervallen, bliezen kluizen en ook nog een paar treinen op. Aan het eind van de film zitten ze, zwaargewond, in de val. Het gesprek dat volgt, is volgens Goldman nog altijd een parel van schrijfkunst. Hij won er een Oscar mee. Daarnaast waren er Oscars voor de filmmuziek, de titelsong (Raindrops keep fallin' on my head van Burt Bacharach) en het camerawerk.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden