Films op tv

Le quattro volte


(Michelangelo Frammartino, 2010)


Nederland 2, 0.05-1.28 uur


Zijn dagen zijn eigenlijk altijd hetzelfde. Hij staat op, loodst zijn geiten de heuvels in, hoest wat, keert 's avonds weer terug, eet en drinkt een brouwsel dat hij als medicijn beschouwt. In het documentair aandoende, maar fijnzinnig gefilmde Le quattro volte benadrukt regisseur Frammartino het eentonige bestaan van de herder met steeds terugkerende shots. Weer die drie stoelen in de kale slaapkamer. Weer die straathoek, met zijn huis aan de ene, en de geitenwei aan de andere kant. Uiteindelijk gaat het Frammartino, die ook het scenario schreef, niet om de geitenhoeder. In Le quattro volte maakt hij de mens - naar de reïncarnatietheorie van Pythagoras - gelijk aan dier, plant en mineraal. Na de herder verplaatst hij zijn aandacht. Opmerkelijk genoeg zijn juist de scènes waarin de mens een bijrol speelt het meest boeiend.


Der Untergang/The Reader


(Oliver Hirschbiegel, 2004; Stephen Daldry, 2008)


RTL 7, 20.02-23.00 uur / Net 5, 23.35-2.15 uur


De commerciële zenders koppelen Dodenherdenking aan intrigerende oorlogsdrama's. In Der Untergang, over de periode tussen Hitlers 56ste verjaardag op 22 april 1945 en zijn zelfmoord op 2 mei, speelt Bruno Ganz de Führer als een gesloten man met een zorgelijke blik. Zo geeft hij de reusachtige tragedie van de Tweede Wereldoorlog een gezicht; een doodnormaal, menselijk gezicht, waar niets clownesks of idioots aan te bespeuren is. Der Untergang vormt een fascinerend tweeluik met Stephen Daldry's The Reader, naar de roman Der Vorleser van Bernhard Schlink. De 15-jarige Michael Berg begint een verhouding met de veel oudere tramconductrice Hanna (Kate Winslet), die van de ene dag op de andere uit zijn leven verdwijnt. Berg ziet haar pas jaren later terug, onverwacht, wanneer hij met zijn professor (opnieuw Bruno Ganz) een strafproces bijwoont; Hannah blijkt een van de kampbewaarders te zijn die terechtstaan. Als ethische puzzel steekt The Reader knap en intelligent in elkaar, maar op emotioneel niveau schiet de film soms te kort. De voor haar rol met een Oscar bekroonde Winslet maakt The Reader toch meer dan een geslaagde intellectuele exercitie. Haar sterk lichamelijke spel als de moreel verwrongen Hanna blijft je bij.


Black Narcissus


(Michael Powell en Emeric Pressburger, 1947)


Eén, 14.05-15.40 uur


Een horrorfilm met nonnen, zo valt Black Narcissus te omschrijven. Wantrouwen en seksuele verlangens maken de sfeer in een frisgesticht klooster in de Himalaya alsmaar grimmiger, tot een van de zusters lipstick opsmeert, zich in een bloedrode jurk hijst en als een tijger eropuit sluipt om de man van haar dromen te verslinden. Black Narcissus, slechts een van de vele meesterwerken die Powell en Pressburger gezamenlijk maakten, is op het eerste gezicht veel realistischer dan de romantische hiernamaals-fantasie A Matter of Life and Death (1946) of het griezel-balletsprookje The Red Shoes (1948). Maar dankzij de voortreffelijke regie en het briljante technicolor-camerawerk wordt dat klooster al snel een boven de wolken zwevend spookkasteel.


Soldaat van Oranje


(Paul Verhoeven, 1977)


RTL 7, 20.00-23.10 uur


Paul Verhoeven speelde vlak na het succes van Keetje Tippel (1975) met het idee om Willem Frederik Hermans' De donkere kamer van Damokles opnieuw te verfilmen, óók als reactie op Fons Rademakers' bewerking van Als twee druppels water (1963). Maar Rademakers' film lag eigenlijk nog te vers in het geheugen, en Verhoeven en scenarist Gerard Soeteman bedachten dat ze net zo goed een nieuwe film over de oorlog konden maken. Dat werd het meesterlijke, peperdure epos Soldaat van Oranje, naar de autobiografie van Erik Hazelhoff Roelfzema, over zeven Leidse vrienden die ieder hun eigen weg kiezen als de oorlog uitbreekt. Prachtrol van Rutger Hauer als de titelheld.


Les diaboliques


(Henri-Georges Clouzot, 1955)


TV 5, 21.00-23.00 uur


Gitzwarte psychothriller, waarin niets is wat het lijkt. De film speelt zich voornamelijk af op een chique jongensinternaat, waar de sfeer om te snijden is; een van de leraressen (Véra Clouzot) wil haar sadistische man (het schoolhoofd, Paul Meurisse) vermoorden, aangespoord door diens minnares (Simone Signoret). De dames slagen in hun moordplan, maar dan verdwijnt 's mans lijk spoorloos. De eindcredits van deze klassieker vragen de kijker om niet te verklappen wat er vervolgens gebeurt, dus dat doen wij óók niet. Behalve dan dat de film een van de meest angstaanjagende badkamer-scènes uit de filmgeschiedenis bevat. Naar de roman Celle qui n'était plus van Pierre Boileau en Thomas Narcejac, met Nederlandse ondertiteling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden