Filmrecensies

Thriller lijkt te zijn gefilmd op de automatische pilootroute irishGeraffineerd, hoe hoofdrol Paul de boel bedriegt, verschrikkelijk hoe hij daarbij de naïeve dorpelingen flestà l'origineAlles swingt en fonkelt aan deze bonte achtbaanritkung fu panda 2

Thriller: Route Irish ***

Regie Ken Loach. Met Mark Womack, Andrea Lowe, John Bishop.


In 4 zalen.


Irak-thriller heeft heldere anti-oorlogsboodschap, maar vlammen doet de film niet.


Ze zijn samen opgegroeid, Fergus en Frankie. Altijd hebben ze elkaar gesteund. Dankzij Fergus heeft Frankie een goede baan gekregen als huurling voor een private veiligheidsonderneming in Irak. Risicovol werk natuurlijk, maar het betaalt lekker.


Op de route tussen Bagdad en het vliegveld, een weg die vanwege de vele aanslagen en schietpartijen te boek staat als de gevaarlijkste ter wereld, komt Frankie om het leven. Terug in Liverpool, in de dagen na Frankies begrafenis, laat het schuldgevoel Fergus niet los.


Bovendien zit het verhaal van Frankies dood hem niet lekker. Fergus vermoedt dat er meer aan de hand was dan een willekeurige aanslag op een westers konvooi. De lezing van Frankies werkgever over de gebeurtenissen gelooft hij niet.


Een mobieltje van een Irakees, met een omweg door Frankie bij Fergus bezorgd, voedt zijn wantrouwen. Op een filmpje is te zien hoe een Irakese familie wordt neergeschoten door een collega van Frankie. De moordpartij is onder het tapijt geschoven; door het leger ingehuurde, private ondernemingen in het naoorlogse Irak hoeven nauwelijks verantwoording af te leggen voor hun daden.


Ken Loach, de maker van krachtige, bevlogen sociaal-realistische drama's als Sweet Sixteen en en Ae Fond Kiss, zal nooit een politiek onderwerp uit de weg gaan. De immuniteit van de westerse huurlingen in Irak is één van de misstanden die hij in Route Irish aan de kaak stelt.


Ook de anti-oorlogsboodschap is helder. Toch is Route Irish minder eenduidig dan veel van Loach' eerdere films. Fergus is geen idealistische held, maar een fanatieke oud-soldaat met een troebele kijk op recht en vergelding. In zijn zoektocht naar de schuldigen aan de moord op Frankie slaat hij uiteindelijk volledig door.


In dat opzicht lijkt de film een doorsnee thriller over een eenzame, koelbloedige wreker. Route Irish houdt zich aan de belangrijkste wetten van het genre: er is gevoelige informatie die stukje bij beetje vrijkomt, er zijn slechteriken die hun hand niet omdraaien voor moord en bedrog, en er is een mooie vrouw die zich bij de wreker aansluit.


Daarmee is de film onderhoudend genoeg, maar het scenario van Paul Laverty vertoont zwakke plekken. Bovendien lijkt Loach de film haast op de automatische piloot geregisseerd te hebben - de matige acteerprestaties zijn daar een voorbeeld van. Route Irish kent sterke scènes, maar vlammen doet de thriller niet.


Drama: Trust **

Regie David Schwimmer. Met Catherine Keener, Clive Owen, Liana Liberato, Jason Clarke. In 6 zalen.


Lieve jongen in chatroom blijkt oudere man - en verkrachter. Friends-acteur maakt bloedserieuze film over de gevolgen.


Ze lijkt zo stevig in haar schoenen te staan, maar de 14-jarige Annie is onzeker en beïnvloedbaar. Wanneer ze in een chatroom een jongen ontmoet die haar uitgebreid complimenteert, is ze in de wolken. Charlie heet hij, en hij is 16 jaar oud.


De ouders van Annie hebben geen idee dat hun dochter steeds meer opgaat in haar chatsessies met Charlie, die inmiddels heeft bekend geen 16 te zijn, maar 22. En een tijdje later 25. Nog later, in levenden lijve, blijkt hij minstens eind 30. Alle alarmbellen zouden moeten gaan rinkelen, maar Annie laat zich inpakken door Charlies gladde praatjes. Zelfs nadat ze door hem is verkracht, blijft ze geloven dat er liefde in het spel is.


Ex-Friends-acteur David Schwimmer debuteerde als regisseur met de komedie Run Fatboy Run (2007). Zijn tweede speelfilm is bloedserieus van toon. Zorgvuldig probeert Schwimmer de traumatische gevolgen van kindermisbruik voor het hele gezin bloot te leggen. Dankzij de goede acteurs en een genuanceerd scenario stijgt Trust boven het niveau van educatief televisiedrama uit, maar de film is onevenwichtig: akelig gedetailleerd in de eerste helft, kort door de bocht in de tweede. PK


Thriller: à l'origine ****

Regie Xavier Giannoli. Met François Cluzet, Emannuelle Devos, Gérard Depardieu. In 6 zalen.


Sterke film over tragische antiheld Paul. De gewiekste beroepsoplichter roept bij de kijker sympathie en woede op.


Hoe ziet de handtekening van een projectmanager eruit? Paul probeert en probeert, een heel A4tje vol, tot hij de handtekening van zijn alter ego Philippe Miller onder de knie heeft. Hij zit in een tamelijk overtuigend kantoor dat in één dag tijd door zijn kersverse werknemers bij elkaar is gesprokkeld; nu nog de lokale bank tot een voorschot verleiden waarmee de eerste lonen uitbetaald kunnen worden, en het luchtkasteel is compleet.


Aan het begin van À l'origine beperkt beroepszwendelaar Paul zich nog tot overzichtelijke heling-klusjes; de manier waarop hij het ene bedrijf na het andere bedriegt met sjofel geknutselde logo's en slijmerige telefoontjes, wekt veel bewondering, zo niet de nodige sympathie. Het is heel andere kost wanneer hij zich in een dor stadje uitgeeft als vertegenwoordiger van CGI; het bouwbedrijf schakelde ooit de bevolking in voor de aanleg van een nabij gelegen snelweg, maar legde de werkzaamheden zonder verdere aankondiging stil. Sinds het vertrek van CGI verkeert het stadje in een algehele depressie, dus happen de mannen van het stadje maar wat graag toe wanneer Paul zich als CGI-manager voordoet. Het bouwterrein gaat weer open, de graafmachines komen van stal, het moreel van de bevolking gaat omhoog.


Als toeschouwer schiet je daarbij alle kanten op. Geraffineerd, hoe Paul de boel bedriegt, verschrikkelijk hoe hij daarbij de naïeve dorpelingen flest; tragisch dat de burgemeester - een mooie rol van Emmanuelle Devos - en hij verliefd op elkaar worden. En knap hoe regisseur Xavier Giannoli je daarbij voortdurend met Paul laat meezwenken. Steeds wordt er weer een nieuw licht op hem geworpen; al met al is hij een volkomen tragische antiheld, die evenveel sympathie en medelijden als woede wekt. Zeker wanneer hij langzaam maar zeker van gewetenloze zwendelaar begint te veranderen in de betrokken manager die hij eerst alleen maar pretendeerde te zijn.


Wat gaat er allemaal toch in hem om? Waarom wordt die snelweg voor hem zo belangrijk? Ook op zulke vragen drijft de sterke spanning van À l'origine.


Hoofdrolspeler François Cluzet werpt wat dat betreft ook steeds het juiste licht op zijn personage: hoe ongrijpbaar oplichter Paul ook blijft, hoe lastig het is om tot zijn gedachten en wezen door te dringen. Cluzet verleidt je voortdurend tot nieuwsgierigheid. Zonder dat hij daartoe veel woorden tot zijn beschikking heeft; Paul is iemand die zich vooral met gemeenplaatsen, gewijfel en ongemakkelijke stiltes uit, waardoor des te meer nadruk op Cluzets markante kop komt te liggen.


À l'origine dong in 2009 op het Filmfestival van Cannes mee naar de Gouden Palm. Zonde dat de erg sterke film, die met zijn mengsel van maatschappijkritiek, spanning en menselijk drama doet denken aan het werk van de Amerikaanse filmmaker Frank Capra (1897-1991), zo lang bleef liggen.


Animatie: Kung fu panda 2 ****

Regie Jennifer Yuh. In 190 zalen (Nederlands gesproken of ondertiteld).


Fijne vervolgfilm op de animatiehit uit 2008 over absurde vechtpanda.


Vechtpanda Po kan er niet langer om heen: de noedels kokende gans die hem heeft opgevoed, is toch echt niet zijn vader. Wie ben ik dan wel en waar kom ik vandaan, vraagt Po zich vanaf dat moment af, maar leermeester Shifu zegt dat hij eerst tot innerlijke vrede moet komen. Maar gelukkig wordt in het geslaagde, uiterst energieke Kung Fu Panda 2 wijsheid ook op andere manieren verkregen. Een robbertje vechten met de boosaardige pauw Shen, die over China wil heersen en een einde wil maken aan de kung fu-traditie, zet Po ook flink aan het denken.


Ook in (soms levensecht) 3D blijft het een absurd gegeven, zo'n vechtbeer met spirituele aspiraties. Fijn dat de film dat zelf ook telkens onderstreept. Bijvoorbeeld in de scène waar Po Shen uitdaagt met grote, heroïsche woorden, maar alle heldentaal ongehoord blijft omdat Po veel te ver weg staat. Of anders wel de scène waar hij het tegen een vechtlustig radijsje moet afleggen.


Maar het meeste plezier valt toch aan de uiterst geïnspireerde animatie te beleven, die de martial arts-balletten uit films als Zhang Yimou's Hero (2002) gretig vertaalt naar fabeltjesland. Alles zwiept, swingt en fonkelt aan deze bonte achtbaanrit, óók de in traditionele 2D-stijl getekende flashbacks. Mooi dat, als we de allerlaatste minuten mogen geloven, een derde deel onderweg is. KT


In Trust hebben de ouders van Anna (14) niet door dat hun dochter zich verliest in internetliefde Charlie. Zelfs nadat ze is verkracht door de jongen die een man blijkt te zijn, blijft het meisje geloven dat er liefde in het spel is.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden