Filmrecensies

Suzanne Bier plaatst haar film in slaperig Denemarken en oorlogszuchtig Afrika, maar werkt die wisseling weinig fijnzinnig uit IN A BETTER WORLD Robert de Niro werkt zich in warrig drama routineus langs matige dialooglimitless

Drama: In a better world

Sterk geacteerd, maar niet altijd even subtiel melodrama van Deense sterfilmer Susanne Bier.


Wat is de juiste respons bij een confrontatie met geweld? Die vraag stelt het dubbele gezinsdrama In a Better World, zonder overigens pasklare antwoorden te bieden. In de bijna twee uur waarin de Deense koningin van het melodrama Susanne Bier (Brødre, After the Wedding) haar Oscar én Golden Globe-winnende film giet, worstelen ouders en kinderen met de beperkingen van een pacifistisch wereldbeeld, en de verwoestende kracht van een meer oudtestamentische kijk op vergelding.


Vader Anton (Mikael Persbrandt), vaak afwezig vanwege zijn werk als arts, is te weinig ter plekke om zijn bangige, op school gepeste zoon Elias te steunen. Vader Claus (Ulrich Thomsen), vrouw net verloren aan kanker en druk met zijn baan, heeft geen greep op zijn zoon Christian, die de woede vanwege het verlies van zijn moeder op zijn omgeving richt. Op school sluiten de kinderen vriendschap, waar vooral Elias baat bij heeft. Christian rekent rücksichtlos af met pesters, en brengt zijn nieuwe vriendje het gebruik van wapens bij.


Regisseur Bier plaatst de twee gezinnen in een bijna loom Deens kustplaatsje, en laat de idylle botsen met scènes vanuit een vluchtelingenkamp in Afrika, waar dokter Anton burgerslachtoffers van een militiestrijd bijstaat. Vaste scenarist Anders Thomas Jensen past zo grofweg hetzelfde procedé toe als in eerdere films van Bier: het verre buitenland dient als klankbord voor Deens familiedrama. Die wisseling tussen micro- en macrokosmos verheft de inzet van haar films, en maakt ze universeler, maar wordt In a Better World weinig fijnzinnig uitgewerkt. Waar oorlogzuchtig Afrika al een sterk middel is om Westerlingen op hun omgangsvormen te wijzen, voert Bier het drama verder op door dokter Anton voor een overacterende vrouwenslachtende rebellenleider te plaatsen, die medische bijstand eist vanwege zijn ernstig ontstoken been.


Veel scherper en meerduidiger zijn de scènes waarin de ouders thuis op de proef wordt gesteld, waarin Bier onmacht op kleinere schaal registreert. Wat te doen als de school niet ingrijpt bij pesten? En heeft het zin om een agressieve man ten overstaan van je kinderen de wang toe te keren?


In In a Better World is superieur, nobel gedrag niet zonder meer effectief, maar kan het zelfs de wraakgevoelens van de twee zoons katalyseren, die dan maar zelf een bom knutselen.


Dat Bier als regisseur soms wat nadrukkelijk haar pedalen bedient - veel muziek, het nodige toeval en sentiment - wordt gecompenseerd door uitstekend naturel spel. In a Better World (in het Deens uitgebracht onder de titel Wraak) werkt vrij schematisch en voorspelbaar naar een crescendo toe, maar presenteert menselijke emoties voldoende complex om tot het einde toe te intrigeren. Zo maakt Bier danwel melodrama, maar geen glad melodrama.


Drama: Limitless

Wat als je een pil kon nemen die je uitzonderlijk slim maakt? Het is een simpele premisse waarop de actiethriller Limitless leunt. De rondlummelende en zijn 'Grote Roman' uitstellende aspirant-schrijver Eddie loopt op straat tegen een oude kennis op, die clientèle zoekt voor een illegale, nog niet op de markt gebrachte smartdrug.


NZT heet het spul, en het maakt van Eddie een instant genie: wonderschrijver/belegger/linguïst/vrouwenversierder/vechtsporter. Alles wat grauw was, oogt plots gloedvol. Minder leuk zijn de bijeffecten: na de piek komt het dal, en dan zijn er nog de collega-slikkers die op Eddie's voorraad uit zijn.


Limitless kan bogen op een aardige, venijnige psychologische knik: zo leuk is het hoofdpersonage namelijk niet, en de drugs maken hem weinig leuker. Tegelijk doen de drukke montage en overvolle vertelstructuur van regisseur Burger geforceerd en onnodig warrig aan. Alsof hij een soort Fightclub in gedachten heeft, maar tekortschiet in talent. Robert De Niro vult een bijrol als keiharde zakenman, en werkt zich routineus langs de matige dialoog.


Docu: Curacau

Onthutsend documentaireportret van de Hollandse gemeenschap op de Antillen, die praktisch gesegreerd leeft van de zwarte eilandgenoten. Onderwijl botsen de blanke chefs van de lokale Albert Heijn op de naweeën van de slavernij. Regisseur Sarah Vos registreert zonder commentaar het ongemak.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden