'Fietsen is slecht voor de kiezen'

De fiets waarop de schrijver Frank van Rijn vijftig kilo bagage, maagvulling en onderdelen vervoert op zijn wereldreizen, heeft iets van een vuilnisbelt op wielen....

Theo Nijenhuis

Dus blijft Van Rijn die nacht waar hij is, hij vult zijn maag met brokken rietsuiker en noteert in zijn dagboek: 'Fietsen is slecht voor je kiezen.' De logica is soms sterker dan hijzelf. In een dubieus eethuisje laat hij de helft van de rijst en aardappels staan. De kans op diarree is daarmee met 50 procent teruggebracht.

Het onlogische windt hem op. Alle flegma vervliegt als hij op een ochtend in het Peruviaanse dorpje Huallanca gegrom achter zich hoort en een stekende pijn voelt in zijn rechter hiel. Een hond heeft hem gebeten en in dolle woede stiert Van Rijn het beest achterna, een bar in. Als het dier in doodsangst wegduikt onder een bed, krijgt het een fles naar zijn hoofd, die Van Rijn van een willekeurige tafel heeft gegrist. Hij hoort de fles breken, maar de hond is verdwenen. De politie kan het beest ook niet vinden, maar de hond móet worden gevonden want hij kan hondsdol zijn. Pas de volgende dag laat de eigenaar van de bar zich door een huisarts vermurwen om het doodsbange dier te tonen. Een week later - Van Rijn is alweer enkele bergpassen verder - hoort hij telefonisch vanuit Huallanca dat de hond niet is besmet met rabiës en Van Rijn evenmin.

Los van de lessen logica hebben zijn leunstoelverhalen nut. De 26 duizend kilometer die hij - verdeeld over drie reizen - heeft afgelegd in Zuid-Amerika, geven een gedetailleerd beeld van het platteland. Niet alleen door de ontmoetingen. Neem het verkeersbord met de tekst: 'Bent u dronken? Zet dan uw auto langs de kant en rust wat uit.'

Van de eerste en de tweede Zuid-Amerikaanse reis zijn boeken verschenen die zijn samengevat en aangevuld met Van Rijns derde trip door de Andes. Die laatste reis had een dubbel doel: Van Rijn is geobsedeerd door het idee dat hij soms moet kiezen. Als je ergens rechtsaf slaat, weet je niet wat je aan moois mist op de weg die rechtuit leidt. En omgekeerd. Maar de titel Revanche in de Andes, zijn nieuwste boek, slaat ook op een bergpas van 4700 meter die hij in 1997 niet haalde.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden