FIETSDIEFSTAL?

Burgers lijken fietsdiefstallen te accepteren als een voldongen feit. Kamerleden maken zich daarover zorgen. Ze eisen maatregelen van de minister, maar is de strijd niet bij voorbaat verloren?...

Ron Meerhof

Cor Kraaijeveld van Idee Fiks Straatmeubilair, producent van anti-diefstalsystemen: 'Ze zóuden natuurlijk overal mijn fietsbeugels kunnen plaatsen. Ik zou wel willen. We hebben er tientallen neergezet, in Leeuwarden, Nuenen, maar ook in andere plaatsen in Brabant en Limburg. Binnenkort plaatsen we er dertig bij een automatiseringsbedrijf in Amsterdam. En ik heb nog nooit gehoord dat uit onze beugels een fiets is gestolen.

Maar of je er daarmee bent? Ik betwijfel het. Je moet de fiets wel even goed vastmaken. Zelfs dat is vaak al te veel moeite. Mensen zijn makkelijk, hoor.'

Aimee Tromp, studente geneeskunde in Leiden: 'Er staan hier al een halfjaar vijf fietsen voor de deur. Niemand weet van wie ze zijn. Niemand komt ze ophalen. Ze staan hier maar.'

Jaap Molenaar, fietsenverhuurder in Amsterdam en activist tegen fietsdiefstallen: 'Da's de verkrotting op straat. Een fiets die je koopt voor een tientje, ga je de volgende dag niet ophalen als je avond eens anders is gelopen. Pas schreef iemand in een Amerikaanse krant dat Amsterdam helemaal geen probleem heeft met fietsdiefstal. Hij had eens een fiets gekocht voor een tientje of zo en op slot gezet bij Amsterdam CS. Zes jaar later kwam hij er weer eens. Daar stond die fiets nog. Veilige stad, zeg! Maar die meneer had het dus niet helemaal begrepen.'

Tromp: 'We wonen hier met zijn tweeëntwintigen. Ik heb nog niet gehoord dat van iemand de fiets gestolen was. Hiervoor woonde ik in Amsterdam. Daar zijn er toch in drie jaar wel vijf fietsen doorheen gegaan.'

Marcel, jongleur op de Wibautstraat: 'Het is hier verschrikkelijk. Nergens staat ie veilig. Pas nog, stond ik te diaboloën in de Koepel in het Oosterpark. Ik draaide me even om, met mijn rug naar mijn fiets. Wég. De vijfde ofzo. Ik neem geen fiets meer. Bekijk het maar.'

C., 'jonge vrouw te Utrecht': 'Ja, mijn fiets is net gestolen. Maar dat kan echt niet in de krant, ben je gek! Ik moet nog frauderen.

Het was een tweedehands omafiets van 400 gulden. De verzekering keert alleen uit als ik twee geregistreerde sleutels kan overleggen. Maar ik heb er nog maar een.

Dus ik laat er snel een bijmaken en dan doe ik over een paar weken aangifte. Dat moet, anders zou ik het niet doen. Die aangifte, een briefje en die sleuteltjes gaan naar de verzekering. Die zorgen voor een andere fiets met dezelfde waarde. Eventueel krijg ik tijdelijk een vervangende fiets.

Ik ben geen oplichter, hoor. Hij is echt gestolen, op het station. Ik had er ook nog een groot motor slot omhangen. Honderd piek, alleen al aan sloten. Wég. Had ik ook nog net de band geplakt. En het was misschien wel de tiende in tien jaar. Ik word er doodziek van. De laatste keer wilde ik de eerste de beste junk de kop van zijn romp rukken.'

Rapport Fietsdiefstal van ministerie van Justitie: 'Er blijken vier typen fietsdieven actief te zijn: incidentele fietsdieven, gelegenheidsdieven, professionele dieven en verslaafden.

(Over die laatste groep:) 'Doordat fietsdiefstal voor hen een soort beroep is, zijn ze enorm handig in het openbreken van sloten en zijn ze dikwijls sneller dan de eigenaar van de fiets met zijn sleuteltje. In de meeste gevallen hebben zij zich gespecialiseerd in het kraken van een bepaald type sloten en laten zij bij voldoende keuze de rest staan.'

Molenaar: 'Omafietsen zijn het populairst. Ze lopen gewoon achter je aan tot je hem neerzet. En meestal gaat het op bestelling.'

Anne Geelof van de Rotterdamse politie: 'Fietsdiefstal heeft bij ons geen gigantisch hoge prioriteit. Laat ik het zo zeggen: Als wij een melding krijgen, sturen we er niet direct de recherche op af. Maar als er iemand belt met de melding dat ze bij een busje fietsen staan in te laden, ja, dan gaan we natuurlijk wel even kijken.'

Molenaar: 'De registratie van gestolen fietsen is nog steeds een probleem, al gaat het langzaam de goede kant op. De chip kan helpen. Maar die zit in de zadelpenbuis. Kost even tijd om hem eruit te halen en te lezen. Als je dan ziet dat het nu al niet lukt met framenummers, die gewoon van buitenaf goed leesbaar zijn . . . Het is toch vooral een mentaliteitskwestie.

Er blijft altijd opsporing nodig. En als je ziet wie er dan af en toe op een gestolen fiets zit. Nou, dat zijn nooit de bijstandsmoeders, hoor. Dan werken ze bij de optiebeurs, een verzekeringskantoor, de bank of het zijn studenten. Ze vinden het normaal. Want het is jarenlang half gedoogd, hè.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden