Fictie

Kader Abdolah gaat in Mirza op twee stoelen zitten. Op de stoel van de man die boven de culturen staat en die als een objectief rechter over ons kan en mag oordelen, de andere stoel is die van de kunstenaar die vormgeeft aan wat hij in het leven zoal aan...

Dit proces, waarbij Abdolah feit en fictie met elkaar verwart, verloopt in drie stappen. Hij neemt een feit, een gebeurtenis uit het leven. Hij geeft daaraan vervolgens zelf een andere vorm en een andere kleur. Zoals een kunstenaar dat doet, hij zet het feit naar zijn hand om er een bruikbaar stukje tekst van te maken. De laatste stap die hij doet, is weer terug te keren tot de feitelijkheid. Zijn fantasie, zijn vervormde en gestileerde versie van de werkelijkheid, krijgt in zijn colum weer de status van feitelijkheden. En daarmee dondert hij als een rechter die het moreel gelijk aan zijn kant heeft over ons heen.

Abdolah geeft zijn fantasie de status van 'waar gebeurd' en valt hiermee politici en politie aan. Dat is niet zo best. Als kunstenaar mag je de werkelijkheid naar je hand zetten. Als je vervolgens de zo ontstane fictie als waarheid presenteert, dan ben je bezig met verlakkerij en met het schrijven van propaganda in dienst van een duister doel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden