Feyenoord buigt voor Zaragoza in vulgair gevecht

Onder de volle maan die boven het campo de la Romareda hing, ontpopte Real Zaragoza zich als een weerwolf die geen genade kent....

Van onze verslaggever

Jaap Visser

ZARAGOZA

De Rotterdamse knokploeg, toch niet voor een kleintje vervaard, dolf het onderspit tegen een elftal dat het schuim bijkans op de lippen had staan. Real liet zich vóór de beslissende confrontatie met Feyenoord niet op het veld zien. De Spanjaarden bleven in hun kleedhok voor een rituele dans waarmee, volgens Reals Nederlandse fysiotherapeut Paul Knaap, een onwaarschijnlijke kracht en aggressie wordt opgewekt.

De hervatting van de Europa Cup 2-kwartfinale was een bekergevecht van het meest ergerlijke soort. La Romareda hoefde niet eens vol te lopen om toch voor een macabere sfeer te zorgen. Veel politie met dreigende blik op de tribunes en rond de voortreffelijke grasmat. De supportersschare uit Rotterdam, zeker tweeduizend man sterk, werd overschreeuwd door ruim dertigduizend krijsende Spanjaarden, die hun favoriete gladiatoren beneden in de arena aanspoorden tot het elimineren van een tegenstander die op eigen veld met zoveel fortuin op voorpsrong was gekomen.

Real Zaragoza ging furieus van start en dreef de Nederlandse bekerhouder onmiddellijk in het nauw. Maar Feyenoord zette zich schrap en een ordinaire partij vrij worstelen was het gevolg. Spelers vlogen elkaar in de haren, trapten hun tegenstander op de hakken, knepen 'm in het vel en zeurden bij de Duitse arbiter Merk om gele kaarten voor de tegenpartij.

Henk Fräser had in het eerste kwartier vier overtredingen nodig om de Uruguyaanse aanvaller Poyet duidelijk te maken dat met hem niet te spotten valt. Na zijn derde vergrijp, nota bene een woeste actie bij de middenstip, zag de onbesuisde stopper voor de tweede keer in dit Europa Cup-toernooi geel.

Bespottelijk was de sliding over grote afstand waarmee spits Higuera bijna de lange benen onder het zitvlak van doelman De Goey vandaan maaide. Nog bonter maakte Juan Eduardo Esnaider het. De Argentijnse furie, die nog zes dagen huisarrest moet uitzitten voor het in elkaar rammen van een discobezoeker, toonde racistische trekjes. Na menige schermutseling met zijn bewaker Van Gobbel kneep Esnaider opzichtig zijn neus dicht om aan te geven wat hij van de donkere Feyenoorder vond.

Zaragoza tartte de beschermelingen van Willem van Hanegem, maar die hebben de laatste jaren een reputatie opgebouwd als een cupfighter die het fysieke geweld niet schuwt. Feyenoord betaalde de opgefokte thuisploeg met meer dan gelijke munt terug, hield zichzelf lange tijd overeind, maar het geluk waarmee de Rotterdammers in de eerste krachtmeting met Real en in de bekerwedstrijd tegen Ajax ruim waren bedeeld, bleek in Zaragoza op.

Door treffers van Pardeza en Esnaider boog Real in de tweede helft de in Rotterdam opgelopen 1-0 achterstand om in een voorsprong, waarna Feyenoord zich uit de Spaanse wurggreep kon wurmen. Maar de frustratie was binnen het getergde team zo hoog opgelopen, dat er van voetballen nauwelijks meer iets terecht kwam. Feyenoord sloeg slechts met de vuisten van zich af en dat kwam Bosz, nadat hij Oscar te lijf was gegaan, op een rode kaart te staan.

De immer nijvere middenvelder werd korte tijd later gevolgd door Kiprich. De Hongaarse aanvaller had gedreigd één van zijn voetbalsloffen, die hij had veloren in een grimmig duel met Garcia San Juan, naar de strenge Merk te gooien. Kiprich, die al geel op zak had, kon onmiddellijk inrukken en bracht het aantal uitsluitingen in Europese bekerwedstrijden op zeven in drie seizoenen.

Sinds Van Hanegem het in De Kuip voor het zeggen heeft, moesten Van Gobbel (tegen Spartak Moskou), Bosz (tegen Porto), Van Loen (idem), Scholten (Werder Bremen), Witschge (Real Zaragoza), opnieuw Bosz en Kiprich een vroegtijdige, beschamende aftocht ondergaan.

Merk trok gisteravond niet alleen twee keer het rode, maar ook acht keer het gele kartonnetje uit zijn borstzak. De onpartijdige Duitser liet die drie keer aan een speler van de thuisploeg zien en waarschuwde vijf Feyenoorders voor de laatste keer. Real toonde zich uitgekookter dan de Rotterdamse opponent en bereikte voor de tweede keer in zijn bestaan de halve eindstrijd van het Europa Cup 2-toernooi.

In 1987 wist Ajax met drie treffers een waterballet in Zaragoza te besluiten en dat bleek een solide basis voor de latere bekertriomf. Scoren in La Romareda was voor Feyenoord uitgesloten. De ploeg, die niet over de geschorse Witschge en de geblesseerden Heus en Taument kon beschikken, ontbeert al geruime tijd vorm, en wilskracht bleek tegen het venijnige Real niet toereikend.

De coaches Van Hanegem en Meijer dachten met Scholten als libero, in plaats van Trustfull, en vier mandekkers in de verdediging voldoende zekerheden te hebben ingebouwd, maar kwamen bedrogen uit. De drie spitsen, Kiprich, Larsson en Blinker, werden nauwelijks fatsoenlijk aangespeeld en dat mocht vooral Trustfull zich aanrekenen. De Amsterdammer, met het voorname nummer tien op de rug, draafde als spelverdeler vooral achter Aragon aan, die vaak Reals vijfde aanvaller was.

Feyenoord wist zich in Zaragoza niet één kans te verschaffen, terwijl Real, dat het talent Juanmi en niet veteraan Cedrun tussen de doelpalen had staan, er flinke hand vol verzamelde. Daaruit bepaalden Pardeza, die na een voorzet van Huguera was weggedraaid van Refos, en Esnaider, die verwoestend uithaalde na een mislukte kopbal van Bosz, hun keus. De Spaanse meute klauterde op de banken en stuurde vuurpijlen richting een volle maan die bloosde van het schunnige voetbalgevecht dat in de Spaanse provinciestad wel een terechte winnaar kreeg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.