Feuilleton

Feuilleton aflevering 36: Everybody hurts

Buiten komt het tot een confrontatie tussen Kick en Silvijn, binnen barst het oudejaarsfeest los.

Voor de tweede keer deze dag liep Kick eenzaam door een hem onbekend gebied. Vanmorgen vroeg wandelde hij nog zelfbewust, zogenaamd als een boeddhistische monnik, door het lege en besneeuwde Vlielandse landschap, nu zocht hij heimelijk zijn weg in de stille gangen van het hotel. Het ironische proces van zelfobservatie van die ochtend - dat als doel had 'de geest tot in de diepste lagen te zuiveren van negativiteit' - was ingeruild voor een andere gemoedstoestand: die van het gevecht te overleven. Kick lag onder vuur. Zijn hart sloeg sneller dan normaal, de diepste lagen van zijn gedachten werden gevuld met woede en onbegrip.

Wederom dacht hij na over de begrippen die een uur of vijftien daarvoor ook door zijn hoofd waren geschoten: het verschil tussen eros en agapè, tussen lust en genegenheid. Plat gezegd: tussen seks en vriendschap. Tussen lust en lust die vriendschap is geworden. Bibi was de grote liefde van zijn leven, en hij zonder enige twijfel die van haar. Alle anderen met wie beiden in het verborgene verkeerden, waren passanten. Schepen in de nacht. Zo was het toch?

Het geheim van een goed huwelijk is een slecht geheugen, had Kick ooit een wijze vrouw horen beweren. De onuitgesproken afspraak tussen Bibi en hem was al die jaren - althans in zijn beleving - dat hun omgang met vreemden niet in de openbaarheid mocht komen. Dat zou alles alleen maar compliceren. En die afspraak was vandaag definitief verleden tijd. Zo slecht bleek het geheugen dus toch niet te functioneren.

Na een korte zoektocht kwam Kick bij zijn family suite, aan het eind van een afgelegen vleugel. Hij pakte zijn winterjas, sjaal en portemonnee, zonder dat hij wist wat hij daarmee wilde. Iets joeg hem voort. Onderweg terug in de gang hoorde hij de zoete opzwepende klanken van het feest in de eetzaal. Muziek dreunde door het gebouw. Voor de tweede keer vandaag besloot Kick zijn heil elders op het eiland te zoeken, waarna hij langs de receptie richting de uitgang liep. Toen hij door de draaideur was en hij de vrieskoude buitenlucht op zijn gezicht voelde slaan, stond hij plotseling oog in oog met Silvijn. Bij een grote staande asbak rookte deze in zijn eentje een sigaret. Silvijn leek niet verbaasd hem te zien.

'Ga je weg?', vroeg hij.

Kick hield zijn pas in en draaide zich naar hem toe.

'Wat doe jij hier op het eiland? Dat heb ik me sinds vanmorgen afgevraagd. Waarom fiets jij met ons mee? Waarom praat jij met mijn vader? Waarom bemoei jij je met onze levens? Wat heb jij tegen wie geluld en waarom? Welk spel speel jij?'

De mannen stonden tegenover elkaar, de wasem van hun ademstoten wolkte ineen. Hun opstelling oogde als een klassieke gunslinger uit een western. Twee outlaws, in een verlaten straat, tegenover el-kaar, met hun handen op hun holsters. Good versus bad. Villain versus heroe. Gieren daalden neer op het dak van de saloon.

'Welk spel ik speel?', zei Silvijn. 'Mijn vrouw, de moeder van de kinderen die ik niet heb gehad, is verongelukt terwijl ze naar jou op weg was, Kick. Jij bent medeverantwoordelijk voor haar dood, en dat weet je. Denk je dat ik een spel speel?'

Kick keek hem lange tijd zwijgend aan. Hij deinsde iets terug en hernam zich.

'Hoe... eh?', zei hij, maar vervolgde zijn zin niet.

'Ik heb jou in Barcelona met haar gezien', zei Silvijn. 'Toen is het begonnen tussen jullie, dat weet ik, dat weet jij. Lieg er niet over.'

Kick hernam zich voor de tweede keer.

Zacht zei hij: 'Oké, ik snap het. En kom je nu wraak nemen? Ben je daarom naar het eiland gekomen?'

'Je weet wat er is gebeurd met Nathalie?'

'Ik heb een vermoeden.'

'Nee, ik ben niet naar Vlieland gekomen om wraak te nemen, ik ben gekomen...'

Silvijn drukte zijn sigaret uit in de grote ronde asbak. '...omdat ik van Bibi hou.'

Het woord hou weergalmde in de nacht als een pistoolschot. Even stokte de wasem uit de mond van Kick.

'Ik hou van Bibi,' zei Silvijn, 'en ik denk dat ze ook van mij houdt. Daarom ben ik op Vlieland.'

Het waren woorden die Kick raakten.

De vrouw om wie het ging, hing 65 meter verderop somber in haar stoel in de eetzaal, ongewis van het gesprek tussen haar echtgenoot en de man die ze tot vanmorgen haar minnaar noemde. Het gevecht tegen haar tranen had ze een paar keer verloren: ze had gehuild, met getergde uithalen. En hierop hadden de andere vrouwen aan tafel ook gehuid. Weer anderen van het gezelschap hadden hun boosheid weggezucht. Er was voorzichtig getroost. De jarenlange vriendschap tussen de vrouwen werd beweeklaagd. Schoorvoetend werd er hier en daar verzoend, tot ruzies weer oplaaiden. Er werden verwijten en verwensingen geroepen. Er werd nog meer gehuild en nog meer getroost. En er werd gedronken. En veel gezwegen. Andere feestgangers keken bevreemd naar het gezelschap. Gelukkig hadden de kinderen van De Vijf niets door van de sfeer, verdiept als zij waren in hun tekenplaten en de verhalen van Opa Kick.

Toen het buffet op z'n eind liep, beklommen twee dj's in feestelijke glitteruitdossing het podium, om aan te kondigen dat het oujaarsfeest echt ging beginnen. Een van hen riep in de microfoon: 'Wij gaan u vanavond naar het Nieuwjaar toe swingen. Hebben we er zin in? Are you happy?'

Op de groep rond Bibi na werd er uitzinnig geroepen. Ja, ze waren happy. De andere dj riep dat er ter verhoging van de feestvreugde verzoeknummers konden worden aangevraagd.

Serveersters liepen rond met schalen oliebollen en appelflappen, en vele glazen wijn. Aanvankelijk bekeken de bezoekers van verschillende tafels elkaar met lichte argwaan, tot vanuit allerlei hoeken kinderen in vele leeftijdsgroepen de dansvloer bezetten. Na een tijdje probeerden zij ook hun ouders mee te tronen.

Toen de alcohol indaalde, lieten sommige vrouwen van andere gezelschappen zich verleiden tot een dansje (de mannen niet). Aan tafel bij De Vijf voelde niemand daar nog voor. Hun kinderen begonnen daarom steeds luider te jengelen, steeds steviger aan mouwen te trekken. Het was oudejaarsavond, ze hadden al weken naar dit hoogtepunt toegeleefd. Als eerste volwassende van de groep liet Opa Kick zich overhalen, voortgetrokken en geduwd door zeker zeven kinderen. Tot hilariteit van de rest van de zaal begon hij te jiven en te twisten.

Aan tafel bij De Vijf, waar de sfeer nog steeds drukkend was, ontlokte dit eindelijk wat ontspanning. Opa Kick wenkte zijn schoondochter naar de dansvloer. Plotseling stond ze op, het verbaasde haar zelf ook. Bibi liep niet direct naar hem toe, maar maakte een omweg via de dj, om Love Will Tear Us Apart van Joy Division aan te vragen. Toen dit nummer over de dansvloer schalde, danste Bibi met Opa Kick, omgeven door stuiterende en springende kinderen. De rest van De Vijf liet zich uiteindelijk ook overhalen richting dansvloer.

Waar ze elkaar eerst hadden bestookt met verwijten en verwensingen, begonnen ze dat richting middernacht te doen met toepasselijke nummers. Sanne vroeg Love is battlefield aan. Pim kwam met I hate you so much right now van Kelis. Iemand vroeg Je loog tegen mij van Drukwerk. Iemand anders Fuck you (very much) van Lily Allen. De dj's draaiden op verzoek REM's Everybody hurts. En later, tegen middernacht, toen het inmiddels stampvol was op de dansvloer: Robert Palmers Can we still be friends? Verbeten werd dit nummer door iedereen meegeschreeuwd.

twitter.com/vfeuilleton;
volkskrant.nl/feuilleton;
facebook.com/VolkskrantFeuilleton

WAT ERAAN VOORAF GING
Een groep van vijf vrouwen ('De Vijf') wil Oud en Nieuw vieren op Vlieland met gezin en kinderen. De eerste nacht wisselt Bibi onder de dekens berichten uit met haar geheime minnaar Silvijn. Die nacht verdwijnt Bibi's man Kick met iemand anders uit het gezelschap in het donker. Later komt Kick Silvijn tegen in het dorp. Bibi schrikt, want wat doet de weduwnaar Silvijn op het eiland? Onderweg naar een lunchtent onthult Kick aan de andere mannen dat hij destijds een affaire heeft gehad met de vrouw van Silvijn. Silvijn licht op zijn beurt Bibi in over het gedrag van haar man. Hierop schopt ze een scène in het restaurant. Ze beschuldigt Kick ervan met Frederique het bed te hebben gedeeld, waarna ze hier meer over vertelt aan Frederiques man Pim. Later, in het zwembad, wordt Bibi door Frederique ingelicht over de verhouding die Kick had met de vrouw van Silvijn. In de hotelbar slaat Bibi Kick tegen de grond. Hierop komen er verschillende onthullingen over wie in het verleden iets met wie zou hebben gehad. 'Is er godsamme een van jullie wijven op wie Kick niet heeft gelegen?' vraagt Bibi haar vriendinnen.

1.1 Goed huwelijk
Voor de zin 'Het geheim van een goed huwelijk is een slecht geheugen' heb ik mij laten inspireren door een fraaie column van Youp van 't Hek (NRC Handelsblad, 25 mei 2013). '[Ik] moest aan de woorden van mijn leuke vrouw denken: het geheim van een goed huwelijk? Een slecht geheugen.'

1.2 Verzoeknummers
Ik zag een scène voor me waarin de leden van De Vijf elkaar bestookten met toepasselijke nummers die bij de dj werden aangevraagd. Twee weken geleden stelde Facebook daarom de vraag welke nummers dit zouden kunnen zijn. Dit leverde 86 reacties en veel creatief vermaak op. Sara Dijkshoorn-Verheij tipte Everybody hurts van R.E.M, vooral vanwege het zinnetje: 'Take comfort in your friends.' Andere opmerkelijke titels: Don't give up van Pink Floyd. Live for the kill van Amon Amarth. It wasn't me van Shaggy. Fuck it van Eamon. Lost van Coldplay. Love hurts van Nazareth. Vuile leugenaar van Renée de Haan. Je loopt je lul achterna van Doe maar. Smack my bitch up van The Prodigy. Happy Together van The Turtles. Enzovoort. Blogger Theo Stepper stelde voor om een speciale soundtrack bij het Feuilleton samen te stellen.

Theo Stepper
Al 35 afleveringen lang heeft blogger Theo Stepper dit feuilleton begeleid met een stuk op dewarmloper.wordpress .com. Hij weet zo langzamerhand uitstekend te voorspellen welke kant het opgaat. In zijn bijdrage over de vorige aflevering schreef hij: 'Kick kan het niet meer aan en verlaat de tafel. Hij moet even alleen zijn. In Aflevering 18, genaamd 'Sneeuwstilte', wandelde Kick in zijn eentje over het eiland. Toen 'voelde (hij) zich verward, maar wist zich toch nog steeds in de wetenschap dat het leven hem welgezind was'. Dat is nu wel anders. Kick liep destijds Silvijn tegen het lijf. Dat kan nu weer...'

PERSONOGRAM
Er zijn vier gezinnen mee en een alleenstaande moeder met kinderen. Spil zijn Bibi Roskam (yogalerares en uitvaartverzorgster) & Kick Groen (platenbons). Kicks vader, Opa Kick, is een voormalige platenbons. Cameravrouw Frederique Severijn heeft al jaren de geheimen van haar vriendinnen verzameld. Ze is getrouwd met tv-maker en practical joker Pim Staal. Sanne Moens werkt bij de rechtbank en is getrouwd met Bram Laprice, redacteur bij Libelle. Klaasje Binninga is ambtenaar, getrouwd met Korneel Petersen, duik-instructeur bij de brandweer. Rosalie van Lokeren is een gescheiden puzzelontwerpster.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden