feuilleton

Feuilleton aflevering 28: Scène

Na dat verwarrende telefoontje van Silvijn, vraagt Bibi zich af wat er is veranderd aan haar liefde voor Kick

Verderop in het restaurant bestelden de kinderen aan hun tafel, met hulp van Frederique en Pim, de lugubere combinatie knakworsten met flensjes. Meestal was het Bibi die zich bemoeide met de fourage van de nazaten, maar zij was te daas om op te staan en erheen te lopen.

De gesprekken aan tafel gingen langs haar heen, omdat ze almaar echo's hoorde van haar telefoongesprek met Silvijn. Ze keek naar Kick, aan de andere kant van de tafel, hoe hij van zijn wijn dronk en met de mannen discussieerde over het Engelse herriebandje dat ze een paar dagen ervoor hadden bezocht.

Onlangs had Bibi in een interview met de eindredactrice van een succesvol tv-programma gelezen hoe de redactie bij het zoveelste verbroken kijkcijferrecord was gestopt met het laten aanrukken van taart. Tegen al die mijlpalen viel niet op te vieren. Dat klonk als de meeste relaties in Bibi's omgeving, waar iedereen hoogtepunt na record bereikte. Twaalfenhalf jaar bij elkaar. Tweede huis. Derde kind. Vierde auto. Wat valt er nog te feesten als zoveel records sneuvelen?

Bibi dacht eraan hoelang Kick en zij al bij elkaar waren. De langste verhouding die Bibi voor Kick had gehad, duurde bijna twee jaar. Dat ze met Kick die mijlpaal had bereikt, drong pas jaren later terloops tot haar door. Inmiddels waren Kick en zij alweer zeventien, achttien jaar bij elkaar. Nog een paar jaar en dan leefde ze - nieuwe mijlpaal - langer met dan zonder Kick. In het begin van hun relatie zeiden ze tegen elkaar, liggend op de hoogslaper van haar studentenkamer in de Joris van Spilbergenstraat: 'Het voelt alsof we elkaar al ons hele leven lang kennen.' Ooit zou het zover zijn, als de tijd de eeuwigheid had ingehaald. Die gedachte boezemde haar geen angst in.

Terwijl de anderen aan tafel praatten over eerdere vakanties op Vlieland, sneeuw, vakanties op andere Waddeneilanden, uit eten gaan met kinderen en bezochte concerten, dacht Bibi aan haar liefde voor Kick. Volgens wetenschappers houden verschillende hersengebieden zich bezig met verschillende facetten van liefde. Een gebied zorgt voor een diep gevoel van verbintenis met een partner, een ander gebied regelt romantische verliefdheid en een derde deel van het brein is verantwoordelijk voor seksuele aantrekkingskracht. Deze gebieden overlappen elkaar voor een deel, maar opereren vaak ook op eigen houtje. Een daarom is het mogelijk een onwrikbare innige band met een teerbeminde te voelen, en aan de andere kant opgewonden te raken van willekeurige passanten.

Zonder deze aannamen te kennen, wist Bibi maar al te goed hoe waar ze zijn. Haar liefde voor Kick stond al jaren buiten kijf, althans als ze nuchter was. Kick was de liefde van haar leven, de vader van haar kinderen, de man aan wie ze het eerst dacht als ze bij het openen van een blik maïs een snee in een ader opliep, de man die haar in dat geval moest redden, de man wiens naam ze zou prevelen vlak voordat ze haar laatste ademstoot zou uitslaan als hij te laat arriveerde. [...] Liefde is de hunkering die iedereen kent, maar niemand begrijpt - zeker Bibi niet.

De momenten dat ze met andere mannen was ge-weest, hadden niets van haar liefde voor Kick afgekalfd. Soms dacht ze zelfs dat ze nog meer van Kick hield als ze - ontnuchterd - terugkwam van een schaarse afspraak met een man van wie ze zich feitelijk niets meer herinnerde dan een naam en de vervlogen zoete geur van een onbekend lichaam.

Maar na achttien, zeventien jaar kantelde soms Bibi's gevoel, zeker na wat ze een moment daarvoor van Silvijn had gehoord.

De laatste keer dat het gezelschap publiekelijk was opgeschrikt door een aanvaring van echtelieden was anderhalf jaar geleden. Het speelde zich af in hun voormalige afgeleefde stam- en eetcafé Over Den Tong, vlak achter de Joris van Spilbergenstraat. De Vijf en aanhang hadden ontelbaar maal bij Over Den Tong gegeten, Sanne en Rosalie hadden er gewerkt, Bram stond er jarenlang achter de bar.

Het was een traditie: om de paar jaar spraken de vriendinnen - al dan niet met aanhang - af bij hun oude verzamelplek, waarna ze iedere keer weer vaststelden dat er helemaal niets was veranderd, noch aan de kaart, noch aan de inrichting. Alleen de prijzen waren met de tijd meegegaan.

Die laatste, memorabele, keer zat het gezelschap er zonder Korneel en de zwangere Klaasje. Rosalie en Pjotr waren nog bij elkaar en het was aanvankelijk een avond zoals zovele, zij het dat iedereen het rustig aan probeerde te doen met drank, omdat iedereen nog vol was van het door Pjotr veroorzaakte ongeluk.

Bij het hoofdgerecht ging Pjotrs telefoon.

'De oppas', zei hij tegen Rosalie, waarna hij zijn toestel aan haar overhandigde. Kinderzaken waren in hun huwelijk per definitie niet voor hem. Om rustiger te bellen liep Rosalie naar de gang bij de toiletten van het café. Het duurde zeker tien minuten voordat ze terugkwam, met een felle, nijdige pas.

'Autosleutels', zei ze tegen Pjotr, met haar vingers knippend. En tegen de anderen: 'Het ligt niet aan jullie.'

'Autosleutels!', riep ze nog een keer, toen de verbouwereerde Pjotr geen aanstalten maakte die te pakken. Rosalie deed een greep richting zijn broek om de bos dan maar zelf te pakken. Toen ze die in haar handen had, blafte ze nogmaals tegen haar vriendinnen: 'Het ligt niet aan jullie.'

Hierop verdween ze naar de uitgang. Iedereen keek haar na, Pjotr zei dat hij het ook niet begreep, waarna hij schoorvoetend opstond. Tien minuten later kwam hij terug, met een rode zwelling op zijn voorhoofd. Zijn telefoon was gebarsten en lag in meerdere stukken. Het enige dat Pjotr kon uitbrengen, was de vraag of iemand hem na de maaltijd kon afzetten bij het station.

Wat er was gebeurd: nadat Rosalie de oppas te woord had gestaan over iets onbenulligs, had ze het gesprek weggedrukt. Meteen had een melding geklonken dat Pjotr een nieuwe sms had. Op zijn welkomstscherm zag Rosalie een voorvertoning.

'Het was geweldig vanmiddag. Jammer dat je...', las Rosalie. Geweldig vanmiddag? Jammer dat je wat? Rosalie besloot dat ze er recht op had de rest van de zin te lezen en opende het bericht. De minuten daarna las ze een deel van de 338 sms'jes die Pjotr en de schade-expert van zijn ongeluk inmiddels hadden uitgewisseld. Liefdesboodschappen. Opwindende woorden. Zinnen waarin Pjotr en de vrouw elkaar vertelden hoeveel ze elkaar misten. Hoe graag hij bij haar wilde zijn. Wat ze met zijn pik zou doen als ze die weer in haar mond had.

De rode plek op Pjotrs voorhoofd kwam door de klap die Rosalie hem voor de deur van eetcafé Over Den Tong had gegeven. Zijn telefoon had Rosalie kapotgegooid op de keien. Bij het weglopen naar de auto heeft ze ook haar trouwring op straat gegooid. Zij noch Pjotr is daar later naar gaan zoeken.

Terug in Het Posthuys op Vlieland schoten bij Bibi verschillende scenario's door haar hoofd. Ze kon stilletjes wegsluipen van het gezelschap, terug naar Residence Duynstaete fietsen om Silvijn in de ogen te kijken en hem uit te horen. Ze kon slikken, stevig slikken, en tegenover Kick en de rest van het gezelschap doen alsof er niets aan de hand was. En ze kon een vergelijkbare scène trappen als Rosalie anderhalf jaar daarvoor in eetcafé Over Den Tong: Kick confronteren met wat ze te weten was gekomen, hem publiekelijk een enorme dreun verkopen en daarna - een kleine variant - het hele Posthuys bij elkaar te krijsen.

WAT ERAAN VOORAF GING
De Vijf is een groep vrouwen die elkaar al kent sinds de studietijd. Ze willen met hun gezinnen Oud en Nieuw vieren op Vlieland. In een jeugdboerderij wisselt Bibi onder de dekens tekstberichten uit met haar geheime minnaar Silvijn. Later komt Bibi's man Kick deze Silvijn tegen in het dorp. Bibi schrikt. Wat doet de weduwnaar Silvijn in godsnaam op het eiland? Hoe kan het dat Kick hem kent? Het gezelschap gaat naar een hotel, waar Silvijn zichzelf uitnodigt mee te gaan op fietstocht. Na afloop van een fietssprint onthult Kick aan de andere mannen dat hij destijds een affaire heeft gehad met de vrouw van Silvijn. In restaurant Het Posthuys roddelen de vier vriendinnen over Bibi's promiscue gedrag. Silvijn vertrekt voor de lunch terug naar het hotel. Later krijgt Bibi hem aan de telefoon, waarna ze bleek aan tafel terugkomt.

1.1 Deleted scene
Schrijven is schrappen. Aan de volgende alinea heb ik lang geschaafd, maar toch besloot ik hem te schrappen vanwege lengte en leesbaarheid. Schrappen? Kelen.

'Alles wat Bibi wist over liefde was waar. Liefde is alles. Liefde is een afspraak. De allerschoonste last. Liefde is een rots waarlangs water stroomt. Liefde is lavendelblauw. Een werkwoord. Een kaartspel. Liefde is vooral goed luisteren en angsten laten varen. Liefde is een eiland, het warme zand waarop je samen ligt. Een raadsel, een valkuil ook. Liefde zuigt. Liefde is als een sigaret. Liefde ruikt als rozengeur. Liefde is een bandenlichter, een verbond, een vlam, verlangen. Een slagveld is liefde. Een ziekte van jij. Een zwaar beroep. Liefde is zoet, zuur, lekker, doof en blind tegelijk. Liefde is een rood van kleur, grillig en ongewis. Een knappende luchtbel. Liefde is als de wind, die je voelt maar niet ziet. Liefde is de ruimte zijn. Een boodschap. Liefde overwint de dood.'

1.2 Eetcafé
Facebook kwam met veel suggesties voor een naam voor het oude eetcafé van De Vijf. Enkele: De Hete Breij (Mischa Bijenhof), In Het Verkeerde Keelgat (Rudolf Vos), D'Oublier (Jan Geuken), In den Vergulden Pischpot (Ingrid van Melis), Annie's verjaardag (Heleen Bronder), Bar Horizontaal (Suzanne Gisbertz), 't Schele Hoekje (Esther van Meerten-Petray), Toen (Joris Scheepers), Het Avontuur (Dorine Stook-Muller), De Boekanier (Anne-Marieke Staal), De Zwijger (Trea Scholten), Fabels (Marjon Brouwer), De Vrijheid (Bart van Aanholt), De Tol (Erik Helleman), 't Klapstuk (Rutger Arisz), De Rustende Jager (Evelijn in 't Veld), Anita's Bar (Jef Heuberger), Het Groene Gras (Nanne Meulen-dijks) en De Kurk (Irmgard Westenberg).

Poll
Er waren zes kandidaten voor de naam:
De Heilige Boon (Ineke Scheffers) 10 stemmen (15 %), In Den Doofpot (Sabijn Gorter-Wijnheijmer) 8 stemmen (12 %), De Doerak (Chantal Blaauw-Klerks) 15 stemmen (22 %), In De Gouden Geit (Ernestine Kossmann) 3 stemmen (4 %), De Baliekluiver (Mascha Lammes), 3 stemmen (4 %), De Bijzaak (Luna Westerik) 10 stemmen (15 %) en de winnaar: Over Den Tong (Theo Stepper), 18 stemmen (28 %)

PERSONOGRAM
Er zijn vier gezinnen mee en een alleenstaande moeder met kinderen. Spil zijn Bibi Roskam (yogalerares en uitvaartverzorgster) & Kick Groen (platenbons). Kicks vader, Opa Kick, is een voormalige platenbons. Cameravrouw Frederique Severijn heeft al jaren de geheimen van haar vriendinnen verzameld. Ze is getrouwd met tv-maker en practical joker Pim Staal. Sanne Moens werkt bij de rechtbank en is getrouwd met Bram Laprice, redacteur bij Libelle. Klaasje Binninga is ambtenaar, getrouwd met Korneel Petersen, duikinstructeur bij de brandweer. Rosalie van Lokeren is een gescheiden puzzelontwerpster. Haar man Pjotr woont in Nieuw-Zeeland, nadat hij een verhouding begon met een schade-expert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.