Feuilleton

Feuilleton aflevering 21: Incidentsbestrijdingsprocedure

Bibi schrikt ervan als blijkt dat haar minnaar Silvijn en haar man Kick elkaar goed blijken te kennen.

'Wat doe jij nou hier?' Bibi probeerde het lachend tegen Silvijn te zeggen, maar het klonk als een verwijt. Verdomme, wat deed hij hier? Er trok een koortsige gloed door haar lichaam, terwijl een innerlijk crisisteam bij elkaar werd geroepen om de ontstane situatie te analyseren.

De vier andere vrouwen peilden op hun beurt ook de lange man die de keuken was binnengestapt. Hij droeg een mooie blauwe schippersjas met een enorme beige kasjmier sjaal om zijn hals. Broek met strakke pijpen. Leren handschoenen. Bordeelsluipers.

Bibi kende haar vriendinnen lang genoeg om te weten dat ze - direct - een oordeel over hem klaar hadden. Voor Klaasje was Silvijn te zelfbewust. Dat zou ze hebben geconcludeerd uit de gemaakt-nonchalante manier waarop hij zijn sjaal had omgeslagen. Mannen hoorden volgens Klaasje niet langer dan twaalf seconden per dag aan hun uiterlijk te besteden en ze moesten zeker geen moeite doen kekke lappen zo achteloos mogelijk om hun nek te draperen. Sanne vond Silvijn knap, maar een beetje een doetje. Frederique viel wel op doetjes en Rosalie zou hem ongegeneerd een lekkere vent hebben genoemd als de vrouwen hem in een café hadden besproken.

Ook Bibi vond Silvijn aantrekkelijk, maar anders dan toen ze hem voor de eerste keer zag. Dat was bij de begrafenis van zijn vrouw, een paar jaar geleden, toen Bibi moest assisteren bij de ceremonie. Silvijn droeg bij die gelegenheid een strak zwart pak, een wit overhemd en een dunne zwarte stropdas. Hoewel hij oogde als mister cool, had hij zich in het bijzijn van zijn familie en vrienden niet in bedwang. Tijdens zijn praatje schoot hij meerdere malen vol op de momenten dat hij zijn echtgenote rechtstreeks toesprak. Hij noemde haar naam - Nathalie - en richtte zich tot de kist met haar mooie foto erop. Over de studentenkamer waar ze had gewoond, de plannen die ze hadden gemaakt, hun beloften aan elkaar, kinderen die waren bedacht maar niet verwekt, hoe hun levens meer en meer waren vervlochten.

Bibi had het idee dat ze Nathalie kende. Het was een vrouw zoals zijzelf, die om het leven was gekomen door een verkeerde manoeuvre van een tegenligger bij een oprit naar de A27 - de snelweg waarover Bibi die middag naar de begraafplaats was gereden.

Halverwege zijn speech werd Silvijn, overmand door wat hij zijn vrouw nog wilde zeggen, ondersteund door zijn broer en haar zus. Staande aan een zijkant van de rouwaula keek Bibi toe. Silvijn maakte diepe indruk, niet alleen vanwege zijn voorkomen, maar vooral door zijn overgave aan zijn verdriet, de ontreddering waarmee hij afscheid van zijn geliefde nam.

Vragen die Bibi zichzelf de dagen daarna stelde. Zou Kick ook zo bij haar graf staan? En hoe kon het dat ze een man in de peilloze diepte van zijn verdriet fascinerend en aantrekkelijk vond? Zo aantrekkelijk dat ze in de weken daarna heimelijk aan hem dacht, 's ochtends als Kick naar zijn werk was, liggend in bed.

Toen ze Silvijn twee maanden geleden - was het toeval of voorbestemming? - weer tegenkwam bij het intakegesprek van haar yogacursus, vond ze hem nog steeds knap en fascinerend. Hij zei eerlijk dat hij van vrienden had gehoord dat yoga een leuke-vrouwenmagneet was.

Een paar weken daarna nam Bibi Silvijn en de rest van haar klas mee op een trip langs verschillende asana's, lichaamshoudingen. Via de omhoogkijkende hond hadden ze de zittende tang gedaan, de zijwaartse kraanvogel, de uitgestrekte berg, de vierbenige staf en nog tientallen andere posities. Bibi had haar les zoals altijd beëindigd met een savasana, die ze in aanwezigheid van Silvijn niet noemde bij de Nederlandse naam, want het woord 'lijkhouding' leek haar toch te confronterend.

Na afloop bleef Silvijn hangen in de kleedruimte van Bibi's studio. Toen de andere cursisten waren vertrokken, nodigde hij haar uit iets met hem te drinken in een café. Kick was op dat moment in Amerika, en Bibi's moeder zou blijven slapen om op de kinderen te passen. Er was alle tijd.

Silvijn nam haar mee naar een haar onbekende kroeg. Natuurlijk spraken ze over Nathalie, over hoe Silvijn was omgegaan met zijn verlies, hoe moeilijk het was geweest weer sleur in het leven te vinden. Bij het tweede glas wijn vroeg Bibi, met goed getimede branie, of er al nieuwe vrouwen in zijn leven waren. Hij vertelde dat hij weleens iemand zag, maar niemand vast.

'Het is niet iets dat ik snel aan mensen vertel', vertelde hij, bij het vierde glas. 'Hoe snel het me na de dood van Nathalie overkwam.'

'Wat?' vroeg Bibi.

'Aandacht.'

Ze keek hem aan.

'Seks.'

Bibi knikte.

'Dat had ik vooraf nooit kunnen vermoeden: hoeveel troost het gaf met onbekende vrouwen naar bed te gaan. En ik moet bekennen dat ik me daar helemaal niet schuldig over voelde. Het deed me echt goed. Voelde als balsem.'

Toen Bibi bleef zwijgen, zei hij: 'Kijk je nu op me neer? Choqueer ik je?'

Ze schudde haar hoofd. Een half uur later nam hij haar mee naar zijn nieuwe appartement, waar ze hem een halve nacht lang balsemde met een achtledige groet, een achterwaartse plank, een opwaartse boog, een koningsduif en een tafel met vier poten. Ook deze keer eindigde ze met een savasana, dicht tegen hem aan.

Terug in de keuken vertelde Silvijn dat hij Kick was tegengekomen in het dorp.

'We kennen elkaar al jaren', zei Kick.

'O?', zei Bibi, die haar best deed niet te verbaasd te kijken.

'Van het uitgaansleven', zei Silvijn.

'Het uitgaansleven?'

Ze probeerde zich voor te stellen wat dat betekende. Waren zij elkaar weleens tegengekomen in de kroeg en was hun band zo sterk geworden dat ze op vakantie in Vlieland bij elkaar gingen buurten? Hoorde Silvijn bij de vriendenclub die bandjes bezocht? En belangrijker: had Silvijn al die tijd geweten dat Kick haar man was?

'En we zijn elkaar ook nog wel eens toevallig in Barcelona tegengekomen', herinnerde Silvijn zich. Deze opmerking verbaasde haar nog meer. Bibi kon zich niet precies voor de geest halen wanneer Kick voor zijn werk naar Barcelona was geweest, maar dat was zeker voor de dood van Nathalie. Kick kende Silvijn dus langer dan zij. Toen deze wetenschap tot haar doordrong, ging haar innerlijke crisiscentrum over tot wat in ambtelijk jargon een gecoördineerde incidentsbestrijdingsprocedure wordt genoemd. Moest de plotselinge aanwezigheid van de man met wie ze vreemdging worden opgeschaald van 'calamiteit' naar 'catastrofe'?

Terwijl ze hierover nadacht ging het gesprek tussen de vier vrouwen en de mannen langs haar heen. Tot Frederique haar aandacht trok en riep: 'Hoor je dat, Bibi? Deze knappe man viert vanavond Oud & Nieuw in het hotel waar wij ook zitten.'

Silvijn beaamde wat Freek zei.

'We gaan een enorm feest bouwen, toch?', zei hij.

Bibi deed een stap terug en keek met ingehouden verbijstering van Frederique naar Silvijn, naar zijn lach, de blik in zijn ogen, de grijns op zijn gezicht, de manier waarop hij zijn ogen samenkneep, die aanstellerige kasjmier sjaal van hem. Wat bezielde hem om hier in deze keuken te staan?

En hoe verbazingwekkend was het dat al haar gevoel voor deze man, haar minnaar, stante pede leek verdwenen? In nog geen seconde was dat gebeurd. Wat ze ook de afgelopen weken voor Silvijn had gekoesterd: in één vingerknip was het voorbij. Direct vond ze hem afstotelijk, hoe knap hij ook mocht zijn.

Wat eraan vooraf ging
De Vijf is een groep van vijf vrouwen die elkaar al negentien jaar kent en jarenlang in een studentenhuis woonde ('de Joris van Spilbergen'). De vrouwen willen gezamenlijk Oud en Nieuw vieren op Vlieland, in het bijzijn van mannen en kinderen. Omdat het hotel is overboekt, wijkt het gezelschap uit naar een verlaten jeugdboerderij. Na een korte nacht - waarin Bibi onder de dekens tekstberichten heeft uitgewisseld met haar geheime minnaar Silvijn en haar man Kick naar een aanpalende ruimte is geslopen, gevolgd door iemand anders van het gezelschap - is Kick veel te vroeg opgestaan, voor een ochtendwandeling over het eiland. Tijdens deze wandeling komt hij Silvijn tegen op het eiland. Hij neemt hem - tot verbijstering van Bibi - mee naar de jeugdboerderij.

Personogram
Er zijn vier gezinnen mee en een alleenstaande moeder met kinderen. Spil zijn Bibi Roskam (yogalerares en uitvaartverzorgster) & Kick Groen (platenbons). Kicks vader wordt Opa Kick genoemd. Cameravrouw Frederique Severijn heeft de geheimen van haar vriendinnen verzameld. Ze is getrouwd met tv-maker en practical joker Pim Staal. Sanne Moens is persrechter en getrouwd met Bram Laprice, redacteur bij Libelle. Klaasje Binninga is ambtenaar, getrouwd met Korneel Petersen, duikinstructeur bij de brandweer. Rosalie van Lokeren is een gescheiden puzzelontwerpster.

1.1.1 Metafoor
Bij wijze van experiment vroeg ik meelezers mee te denken over mijn zoektocht naar een geschikte liefdesmetafoor (een vraagstuk dat me op dat moment al een minuut of tien bezighield). Ik wilde van twee geliefden zeggen dat hun levens in elkaar pasten als... tja... een vlecht. Of zo. Maar dan mooier, scherper, beter. Hoe passen levens in elkaar? 'Iemand een idee?' vroeg ik op Facebook. Er kwamen honderd reacties: mooie, grappige, diepzinnige, actuele en gezochte (allen na te lezen). Josine Sibum Siberius tipte een toepasselijke internetsite: thingsfittingperfectlyintothings.tumblr.com.

1.1.2. Schrappen
Een veel geciteerde schrijfwet ('less is more') stelt dat schrijven schrappen is. Als schrijvers dat consequent zouden doorvoeren zou er natuurlijk geen tekst meer overblijven, maar er zit een grond van waarheid in de wet. Zoekend naar bovengenoemde metafoor besloot ik een halve alinea te schrappen, waardoor ook die passage sneuvelde.

1.2 Yoga
Op internet is erg veel over yoga te vinden. Er staan veel yogacursussen online en vooral veel lichaamshoudingen worden fraai beschreven. Voor mij onbekende in die wereld een mer à boire van Gefundenes Fressen. Een halve werkdag lang heb ik me verlustigd aan uitdrukkingen als de zittende twist, de opwaartse hond, de adelaar, de halve kikker, de omgekeerde boot.

volkskrant.nl/feuilleton;
facebook.com/VolkskrantFeuilleton

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden