Festival met lage drempels

Al tien jaar lang zetten rietblazer Steven Kamperman en zanger/multi-instrumentalist Behsat Üvez zich als Baraná in voor het slechten van de grenzen tussen wereldmuziek en jazz. Voor hen is de muzikale uitdaging juist gelegen in het combineren van de directheid en de verworteling van traditionele muziek met het avontuurlijke van jazz. En omdat deze 'wereldjazz' ondanks initiatieven als de Music World Series nog altijd geen gemeengoed is op de Nederlandse podia, besloten ze er dan zelf maar een festival aan te wijden en daarmee tevens het 10-jarig bestaan als groep te vieren.


Baraná heeft vele gezichten. De groep opereert als trio en als kwintet, maar vormt ook gelegenheidscombinaties, zoals vorig jaar met de jonge Turkse zangeres Ceylan Ertem. De met haar en gitarist Jeff Sopacua ingeslagen weg richting avantgarde-pop, in combinatie met een groeiende interesse voor de sjamanistische wortels van de Turkse cultuur in Centraal-Azië, leidde tot Baraná Elektro Shaman, de nieuwste incarnatie van de groep die tijdens het festival wordt gepresenteerd.


Als Turks-Nederlandse combinatie beschouwen Üvez en Kamperman zich als voorbeeld van 'smeltkroes Europa', het motto van de eerste festivalavond. Op de gastenlijst prijkt het Moscow Art Trio, dat al vele jaren tot de absolute top van de wereldjazz behoort en toch maar zelden in ons land te zien is. Een andere zielsverwant is de Franse tubaïst Michel Godard, wiens grensoverschrijdingen niet alleen geografisch van aard zijn, maar ook historisch. Met behulp van een antieke serpent verwerkt hij elementen uit de vroege Europese muziek in zijn improvisaties.


Het was Rasa-programmeur Maarten Rovers die Kamperman en Üvez met een door hem samengestelde compilatie-cd op het spoor zette van bijzondere Aziatische tradities als de Koreaanse sanjo. Kamperman: 'Ik weet nog dat ik dat schijfje voor het eerst beluisterde, in de auto met de kinderen op weg naar mijn schoonouders. Ik heb gejuicht, zo mooi vond ik het! En weet je wat grappig is? Er is een theorie die stelt dat het Koreaanse volk dezelfde roots heeft als het Turkse. En of dat nou waar is of niet; in de muziek hoor je het. Heel veel ritmes zijn bijvoorbeeld in vijf, zoals tien-achtste. En dat is een maatsoort die juist in Turkije heel veel voorkomt en in de rest van Azië of op de Balkan vrijwel nergens.'


Zo ontstond het idee voor de tweede festivalavond, die 'sjamanistisch Azië' als motto kreeg. Na een optreden van de jonge Siberische zangeres Yulia Charkova volgt de enerverende etno-trancemuziek van de Franse klezmerklarinettist Yom samen met de Chinese mondharpvirtuoos Wang Li.


Wat is voor de heren van Baraná zelf het spannendst? Kamperman: 'Het moet echt een festival van de ontmoeting worden, met heel lage drempels voor het publiek. Er komt bijvoorbeeld een twitter-wall, waarop mensen meteen kunnen vertellen wat ze van een concert vonden. En er is een minipodium waar muzikanten uit de verschillende groepen tijdens pauzes met elkaar gaan improviseren. Dat zal ongetwijfeld heel wat charme van onze kant vereisen, want niemand staat te springen om vlak voor of na z'n optreden nog even snel een stukje te jammen. Maar we gaan toch proberen of het lukt.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden