Festival Jazz International Rotterdam verkeerde in topvorm

Jonathan Scales was met zijn steelpan de grote verrassing tijdens een legendarisch optreden. Tussen opzwepende composities was ook veel ruimte voor Nederlandse jazz.

Het trio Jonathan Scales Fourchestra. Beeld Eric van Nieuwland

Wie zondag aan het eind van de middag in Rotterdam toevallig even langs LantarenVenster wandelde, kon ze door het raam zien spelen, het trio Jonathan Scales Fourchestra. Mooier nog: je kon het vurige spel van Scales op zijn steelpan horen, een geluid dat je niet zo vaak hoort in de jazz, maar daar komt nu mogelijk verandering in.

De entree van de Rotterdamse zaal waar de Scales stond, was voor iedereen toegankelijk en dus niet exclusief voor kaarthouders van het Jazz International Rotterdam-festival, werd je onmiddellijk gegrepen door het furieuze samenspel. Scales werd behoorlijk opgehitst door drummer Chaiseray Schenk en vooral bassist Cody Wright. Opzwepende eigen composities en een meesterlijk slepende cover van Seals popballad Kiss From A Rose werden door het trio met een enorme kracht en bezieling gespeeld. Wow, dit was legendarisch.

Van Scales gaan we ongetwijfeld nog veel horen, hij was de grote verrassing deze editie van het driedaagse Rotterdamse jazzfestival. Er traden zowel grote, gevestigde namen op als de aalgladde scat-specialist Kurt Elling en de wat meer vernieuwende sterk door hiphop beïnvloedde tenorsaxofonist James Brandon Lewis. Veel ruimte was er ook voor Nederlandse jazz. Het trio Kapok bewees zich met drums, gitaar en hoorn als een van de opwindendste bands van het moment. Mooi was zondagavond ook het optreden van saxofoniste Marike van Dijk met haar dertienkoppige band, waarin onder anderen altsaxofonist Ben van Gelder schitterde. Elegante composities met een mooi strijkje erbij. Alleen werd alles wel heel letterlijk van bladmuziek gespeeld waardoor alles wat stroefjes klonk.Dat gold bepaald niet voor de afsluitende act in de grote zaal, Mark Turner.

Thema

De tenorsaxofonist was het afgelopen decennium vooral als side man te horen (onlangs nog bij trompettist Ibrahim Maalouf) maar bracht vorig jaar met zijn eigen kwartet een prachtig album uit, Lathe Of Heaven, waar hij zondag veel van speelde. Spannend wel, want behalve hijzelf bevat zijn kwartet nog een fenomenaal instrumentalist, die net als Turner erg aan de weg timmert: trompettist Avishai Cohen.

Die liet zijn eigen trio even voor wat het is en speelt nu, zonder dat zijn naam groot mocht worden aangekondigd, mee met Turner. Beiden verkeerden in topvorm en wisselden elkaar af met lange, krachtige solo's. Het mooist was het echter wanneer ze samen een thema of melodie bliezen. Hun fraseringen vielen zo mooi samen dat je af en toe even de adem inhield.

Festival Jazz International Rotterdam. 30/10 t/m 1/11. LantarenVenster, Rotterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.