Reportage

Festival Eurosonic houdt van uitersten

Hij had zich vast meer van zijn eerste Europese optreden voorgesteld. Als 'Better Person' zingt de Pool Adam Byczowski sombere r&b-poëzie op melancholieke synthesizers en een traag tikkende drumcomputer, en hij moet gedacht hebben dat hij daarmee op festival Eurosonic nog best aardig voor de dag zou komen. Dat komt hij niet. Na twee mislukte want hyperouderwetse en bovendien verschrikkelijk vals gezongen liedjes, donderdagavond in het podium van het News Café, houdt het publiek het in ieder geval voor gezien.

Veel nieuw talent staat op het festival Eurosonic/Noorderslag, zoals Canshaker Pi Beeld Raymond van Olphen

Wie dit popongeluk tot aan de laatste kreukels wil meemaken wordt beloond. Adam Byczowski lijkt zich ineens zelf ook af te vragen waar hij in godsnaam mee bezig is en sprint het podium af, terwijl zijn synthesizer nog nagonst. Ego geknakt, en weer een illusie van groot Europees popsucces versnipperd.

Eurosonic in Groningen, het grootste Europese festival voor opkomend poptalent, is een driedaags muziekfeest van uitersten. Je loopt er tegen wel heel prille popmuziek aan, die de oefenruimtes eigenlijk niet had mogen verlaten. Muziek ook die een onstuitbare Europese trend aangeeft, van dromerig (of druilerig?) singer-songwriterswerk bij cheesy keyboards en synthpop uit een vervlogen tijdperk.

Maar op Eurosonic zie je ook nieuwe grootheden opdoemen uit de mist van de middelmaat. Bandjes waarvan je zeker weet: die gaan het maken, daar lopen straks de festivals voor vol.

Nieuw talent

De Britse MC Stormzy is zo'n jongen die zaken doet op Eurosonic. Zijn reputatie was hem al vooruitgesneld, blijkt uit de enorme rij voor de ingang van podium Simplon. Hij speelde al een knetterende show in de Amsterdamse Melkweg, vandaar misschien. En ook de Simplon gaat plat voor zijn vies harde maar toch ook nogal opwindende grime en rap, in dat heerlijke Zuid-Londense accent dat voor deze donkere dance- en hiphopmix geschapen lijkt. Knipper twee keer met je ogen en zijn show, die toch echt ruim drie kwartier duurt, is voorbij. En dan weet je dat het goed zit, met Stormzy. Zo snel mogelijk weer ergens oppikken, en dan het liefst voor een set van twee uur.

En gelukkig openbaart zich veel meer talent, in een krankzinnig aanbod van bijna honderdvijftig bandjes per avond, verdeeld over ruim dertig podia in de Groningse binnenstad. De Zweedse jongens van Fews bijvoorbeeld weten met hun retrogitaarpop - de jarentachtigrevival van postpunk- en shoegazegitaren zet kennelijk ook nog even door - tóch nog op te vallen, simpelweg omdat ze die live enorm goed staan te spelen in Huis De Beurs op donderdagavond. Ze bouwen krap een halfuur speeltijd op alsof ze een avondvullende show in een concerthal moeten verzorgen: steeds een laagje harder, richting apotheose van vernietigende gitaarherrie die bijna doet denken aan de magistrale snarenchaos van Sonic Youth.

Dat een overdaad aan gitaren ook naar veel rustiger vaarwater gekanaliseerd kan worden, laat het Belgische duo Eriksson Delcroix horen, al op de vroege woensdagavond. De songwriters maken licht psychedelische country en bluegrass, en die laten ze live graag in vol ornaat horen. In stijf gesteven countrypak dus, én met een uitbundige, zevenkoppige band. De kwalificatie 'talent' mag je het echtpaar Eriksson Delcroix allang niet meer toevoegen - Bjorn Eriksson schreef de soundtrack bij de arthouse-hitfilm The Broken Circle Breakdown uit 2012 - maar toch: na hun revue op Eurosonic 2016, inclusief een soort flamencorootsdans van Nathalie Delcroix, weet je dat je ook van dit countryspektakel nog veel plezier gaat beleven, op welk zomers buitenfestival dan ook.

Bowie-bedevaart

‘Waar was je toen je hoorde dat…’ Uiteraard is het overlijden van David Bowie begin deze week een gespreksonderwerp in Groningen, waar een paar duizend popprofessionals confereren rond festival en popbeurs Eurosonic. De stad staat bovendien in het teken van Bowie, vanwege de tentoonstelling David Bowie Is in het Groninger Museum. Daarmee is Groningen een klein Europees Bowie-bedevaartsoord geworden. Veel symposiumgangers proberen nog een kaartje te krijgen voor het Groninger Museum, maar dat is bijna onmogelijk, zelfs met verruimde openingstijden. Vanaf vandaag kunnen ze terecht bij een nieuwe fototentoonstelling: Bowie-foto’s van de Nederlandse popfotograaf Gijsbert Hanekroot, in Fotogalerie Noorderlicht. Maar minstens zo leuk is een zelf te plannen Bowie-route door Groningen, langs de vele David Bowie Is-posters, en via de Bowie-films in het Groninger Forum naar de vele platenzaken die hun etalages hebben volgehangen met alles wat er maar aan Bowie-vinyl in de winkel aanwezig was. Zelfs de plaatselijke lommerd doet mee: die heeft een singlesbox met Bowie-schijfjes in de aanbieding. En met een beetje geluk speelt de beiaard van de Martinitoren dan nog een paar Bowie-hits, want dat kan hij heel goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden