Femme Fatale

Het is een spookhuis, de villa uit de Zuid-Koreaanse psychothriller The Housemaid (Hanyo). Niet alleen lijkt het gebouw in de loop van de film alsmaar groter te worden, met elke kamer die je per scène pas voor het eerst krijgt te zien; al die vertrekken worden ook nog eens ondergedompeld in duisternis en onbestemde schaduwen, terwijl de camera vaak de meest ongewone standpunten kiest om te tonen wat zich in het huis afspeelt. En dat is niets goeds, natuurlijk. Net als in Kim Ki-young morbide meesterwerk The Housemaid uit 1960, door filmcritici beschouwd als de beste Koreaanse film aller tijden, gaat in de remake uit 2010 een schijnbaar gelukkig gezin volledig op de schop na de komst van het nieuwe dienstmeisje. Anders dan in het grote voorbeeld, dat eveneens vanavond op Arte is te zien, is het niet het dienstmeisje Eun-yi dat als een waanzinnige femme fatale de destructie in gang zet. De werkelijke boosdoener is Hoon, de heerszuchtige heer des huizes.


Nog een verschil dat opvalt wanneer je beide films kijkt: Eun-yi, knap gespeeld door Jeon Do-yeon, is in de vrije, koelere remake veel passiever dan haar voorgangster uit 1960. Ze accepteert alle vernederingen met een buiging en ondergaat Hoons seksuele avances alsof dat nu eenmaal bij het werk hoort. Tekenend is de scène waarin hij naar haar blote benen kijkt terwijl ze de badkamer schoonmaakt en zij de deur open laat - puur omdat ze zich ondergeschikt moet opstellen. Regisseur Im Sang-soo voert het klasse-onderscheid zo ver door dat Eun-yi's onderwerping en gewilligheid soms wel erg ongeloofwaardig wordt; tegelijkertijd komt die rechtlijnigheid de broeierige, verdorven sfeer van de film alleen maar ten goede.Een bad vol bloed, een boze schoonmoeder en een brandend lijk, bungelend aan een kroonluchter, heeft Im ook nog in The Housemaid gestopt. Daar staat in het origineel dan weer een finale vol bliksemschichten en een op de traptreden bonkend hoofd tegenover en een personage dat zich rechtstreeks tot de toeschouwer richt. The Housemaid (Im Sang-soo, 2010) (Kim Ki-young, 1960)


Arte, 21.55-23.35 uur / 23.35-01.20 uur.


T.I.M.

(Rolf van Eijk, 2013) Geslaagde telefilm, die een (toekomstige) wereld schetst waarin de huishoudrobot gemeengoed is. De sociaal onhandige 9-jarige Tibor is ermee geholpen, want zijn robot fungeert ook als beste vriend. Maar titelheld T.I.M. (The Incredible Machine) is wel een zwaar verouderd model en eigenlijk rijp voor de recycling. Aanleiding voor Tibor om een zoektocht aan te vangen naar iemand die T.I.M. kan opkalefateren. Wat volgt, is een levendige, spannende en fantasierijke coming-of-agefilm, waarin de levensvragen op speelse wijze worden voorgeschoteld door talent Van Eijk.


Nederland 3, 15.30-16.55 uur.


Jarhead

(Sam Mendes, 2005) Jake Gyllenhaal speelt intellectueel Anthony Swofford, die ondanks zijn cynische houding heeft getekend bij het Amerikaanse korps mariniers. Het merendeel van zijn lichting valt af tijdens de zware training, maar Swofford redt het en wordt, nadat Irak Koeweit is binnengevallen, als scherpschutter uitgezonden naar het oorlogsgebied. Stijf van de adrenaline komt zijn eenheid aan in de woestijn in het Midden-Oosten, waar een toenemend aantal westerse troepen zich onledig houdt met bezigheden als hydrateren en masturberen. Swofford rest weinig dan dolen door een apocalyptisch landschap, dat meer dan eens bij de toeschouwer voor rillingen zorgt. Van de oorlog nauwelijks een spoor. Van de waanzin des te meer.


RTL 7, 23.00-01.30 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden