Feminisme en flirten in een multiculturele stad

Elf jaar na de schepping ontlokt de blote-billenjurk van Marlies Dekkers nog steeds reacties aan het publiek. Zo ook in het broeierige Rotterdamse Calypso, waar Dekkers zaterdagavond haar collectie lingerie presenteerde....

Een donker model stapt de catwalk op. Haar zwarte jurk is van voren lang, zedig. Ze maakt een zwoele draai. Van achteren is de jurk zo kort, dat de billen in al hun glorie zijn te zien. Applaus.Kreten.

In deze jurk ligt de essentie van het werk van Dekkers. Het gaat haar om dualisme: Madonna en de hoer, feminisme en flirten, kracht en onderwerping. Dekkers wil lingerie ontwerpen waarin de vrouw zich machtig voelt. Ze beschouwt haar werk als het slotakkoord van twee golven feminisme. 'Nederlandse vrouwen zijn behoorlijk doorgedenderd met de emancipatie', zegt ze. 'Mannen en vrouwen zijn bijna gelijk. Daarom heeft mijn lingerie waarde.'

Een uur lang tonen modellen zaterdagavond ondergoed. De Undressed-Party vormt de apotheose van een week Marlies Dekkers als Reus van Rotterdam in het kader van cultuurhoofdstad R2001. Ze werd geïnterviewd door schrijver Ronald Giphart, ze mocht een 'held' uitnodigen - Hans van Maanen - ze praatte over seksualiteit en de filosofie van Bataille.

Er zit onbedoeld symboliek in de locatie van de slotshow. Calypso ligt met de achterkant naar het hypermoderne stadscentrum en kijkt uit op de West-Kruiskade, de poort naar allochtoon Rotterdam.

'Ik heb erg veel moeite gehad met deze stad', bekent Dekkers (1965, Oosterhout). Zeven jaar geleden kwam ze naar Rotterdam. 'Ik ben lang depressief geweest. Het was als een moeizame relatie.'

Dat moeizame zit hem in de spanning tussen Dekkers vrijgevochten werk en het conservatieve multiculturele gehalte van Rotterdam. 'Je moet hier iets doen met het gegeven multicultureel. Dat is inherent aan deze stad. Het is alom aanwezig, overweldigend. Als je hier als intellectueel denkt dat je heel ruimhartig bent, kom je jezelf onherroepelijk tegen.'

De multiculturaliteit dwingt haar tot bezinning. 'In één keer ben je honderd jaar terug. Je hebt altijd halfbloot op straat gelopen en ineens zit je midden tussen de gesluierde vrouwen. We hebben heel lang gevochten om te voorkomen dat ze je hoer noemen als je er sexy uitziet. Maar een Marokkaanse jongen heeft zoiets van: daar mag ik aan komen.

'Ik vind het leuk om te verleiden of verleid te worden. Maar hier gaat het over verschillende lichaamscodes die men niet van elkaar begrijpt. Als je wordt geconfronteerd met zoveel verschillende codes, raak je in de war.'

Zo'n culturele botsing zou juist moeten uitdagen tot het doorbreken van nieuwe taboes. In essentie ligt Dekkers werk immers in het verlengde van de islam en de sluiers. Het gaat om het spelen met taboes, om de erotiek van het verhullen en tonen. Waar zij accenten op borsten en billen legt, zit bij gesluierde vrouwen het raffinement in een vallende haarlok of een blote enkel.

Dekkers waagt zich - nog - niet aan het doorbreken van de islamitische taboes. 'In deze westerse samenleving, snap ik wat wel of niet kan. Ik kan niets zeggen over iemand met een heel andere geloofsovertuiging. Ik weet niet wat in haar hoofd leeft en hoe vrij mannen en vrouwen tegenover elkaar staan.'

Het publiek dat op de show en afterparty afkomt, lijkt zich niet om al die dilemma's te bekommeren. Het beloont Dekkers show met een gul applaus. Diverse vrouwen tonen daarna dat ze het ondergoed zonder gêne durven te dragen.

Dat wil zeggen: in de beslotenheid van Calypso.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden