Feest

WAT MOET ik op 02-02-02?..

Het gaat natuurlijk niemand iets aan waar ik woon, maar ik woon nou eenmaal niet in Wapserveen en zelfs niet aan de Sloterplas - ik woon op een haar na langs de route.

'Nou, dan heb je het getroffen', zal iemand misschien denken, 'dan hoef je niet eens de televisie aan te zetten, dan hoef je alleen maar je kop uit het raam te steken.'

Dat is waar. Maar stel nou eens dat ik helemaal niet wil kijken? Begrijp me goed: de monarchie kan een potje bij me breken. De één veroorzaakt een ongeluk op een binnenweg, de ander scheurt 60 kilometer te hard op de A10 rond Amsterdam en de derde herhaalt - beetje dom - wat Kok hem driekwart jaar geleden al had verboden ooit nog eens te zeggen, maar dat is wat mij betreft allemaal geen reden om met de familie te breken. In dat opzicht sta ik ook voor honderd procent achter justitie. De een heeft niet eens een boete gekregen, de ander had zijn rijbewijs de volgende ochtend alweer terug, en de derde mag de schoonzoon blijven van een verdachte Argentijn. Niets aan de hand, met andere woorden. Leden van het Koninklijk Huis zijn in zekere zin bolletjesslikkers bij de gratie Gods.

Maar het punt is hoe ik die dag doorkom als ik, ondanks mijn oranjeliefde, niet wil kijken.

Zomaar de straat op?

Dat is nog maar de vraag.

Ik ben weliswaar geen lid van Het Witte Plein, maar geen agent die dat aan mijn gezicht kan zien, en voor je 't weet word je afgevoerd naar de speciaal ingerichte afwerkplek op de Nieuwmarkt. Want weliswaar heeft burgemeester Cohen steeds verklaard dat we er in Amsterdam een gezellig volksfeest van gaan maken waarin het jonge paar als het ware helemaal in de menigte zou verdrinken, maar naarmate het Uur U dichterbij komt, proef ik rond de gezagsdriehoek een stemming die me sterk doet denken aan de tijden van Wiegel, die de blijdschap van 30 april 1980 er met politie en leger liefst in had geslagen.

Bovendien is er het Projectbureau Koninklijk Huwelijk. Op het Journaal zag ik toevallig de man die daar de baas is, en die er onder andere voor moet zorgen dat alle huizen en winkels in de buurt de regels naleven van het gemeentelijke 'versierpakket'. Strenge sergeant-majoor zo te zien, van wie ik niet eens een zelfgebreid oranje bloemstuk in de vensterbank mag plaatsen.

Eindje om met de auto? Vrijwel uitgesloten. Ongeveer alle parkeerplaatsen in de binnenstad zijn al vanaf 29 januari vervallen verklaard, dus ik zal de mijne vermoedelijk in Diemen kwijt moeten. Met de fiets een kopje thee in het Amstel Hotel halen? Onmogelijk. Mijn fiets mag op grond van een plaatselijke politieverordening met rek en al worden verwijderd, en vanwege de koninklijke gasten zullen ze mij, als niet-gast, tot op een kilometer van het hotel tegenhouden, zo niet arresteren.

Zelfs varen is verboden, dus ik kan niet eens met mijn jacht een eindje de stad uit. Terwijl ik er inderdaad het liefst uit zou gaan want er in lijkt me vooral daarom zo erg, omdat het feestcomité rood-wit-blauwe en vanwege Máxima ook nog 'bruidssuikerblauwe' vlaggen en banieren heeft laten ontwerpen zodat het hele Damrak, het hele Rokin, de hele Dam en het hele Spui zal volhangen met kleurige lappen.

Ik bedoel: vier maanden lang hebben ze gevraagd wat ik deed op 11 september, en nou moet ik weer iets verzinnen voor 02-02-02.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden