Feestje

Het was toch een beetje een anticlimax, dit jubileum. In EenVandaag beloofde Anniko van Santen later die avond nog spannende onthullingen rond de Rotterdamse kunstroof. Het klonk als een cadeautje voor de duizendste aflevering van haar Opsporing Verzocht. Ook Pieter Jan Hagens vond: 'Hier ligt een uitdaging, want jullie willen de daders natuurlijk pakken.'


Dat wilde Anniko. Naast haar stond Frits Sissing. Ooit raakte hij even van het rechte pad en ging hij getooid met Leko-kapsel op zoek naar Zorro en Evita, inmiddels heeft hij zichzelf hervonden in Opsporing Verzocht, waar hij het stralende feestvarken zou zijn.


Drie uur later was hij op zoek naar twee voortvluchtige moordenaars. We moesten uitkijken naar een man die zich aan een 4-jarig meisje heeft vergrepen. En er was een overval in de Bouwmarkt door 'een lichtgetinte twintiger'. Misdaads alledaagse gangetje.


Toch wilde de feeststemming maar niet op gang komen. Logisch: het beloofde spektakelstuk van de Rotterdamse kunstroof viel grotendeels in het water. Geen beelden van bewakingscamera's, zoals eerder wel gesuggereerd, maar enkel een telefoontje met diender Roland Ekkers van de politie Rijnmond. Die wist dat er 25 man op de zaak zitten, 'dat doen we normaal alleen bij moordzaken'. Meer had hij de kijker niet te bieden. Ja, hij vroeg wie er wat gezien had, 's nachts tussen drie en vier uur. Die kon bellen naar het gratis telefoonnummer.


Jammer. Geen blokkerige beelden, weer niet de kans je buurman van schuin tegenover te herkennen en aan te geven - toch een beetje het heimelijke genoegen voor in de huiskamer. Alsof je bingo wint.


In 1975 beleefde Opsporing Verzocht zijn debuut, in navolging van het Duitse Aktezeichen XY. In EenVandaag blikte presentator van het eerste uur Wil Simon (destijds steevast in Tatort-regenjas op de plaats delict, inmiddels 83 en uitgerust met aanzienlijk modieuzere snor en baard) terug.


Destijds klonk veel kritiek, memoreerde hij. 'Verkeerde mensen zouden worden opgepakt. Die wel op de compositietekeningen leken, maar het niet waren.' Simon vertelde het met onverholen voldoening - van die kritiek is nooit iets terecht gebleken. Opsporing Verzocht werkt, en daar is niets mis meer mee.


Toch deed EenVandaag Simon feestelijker overkomen dan hij 's middags was op Radio 1: daar bekende hij zelden meer te kijken naar Opsporing Verzocht. Hij had het wel zo'n beetje gezien.


Ook Catherine Keyl blikte terug, in EenVandaag. Ze presenteerde de misdaadrubriek een seizoen. Ze vond het 'helemaal niks'. Dat bleek ook uit het fragment waarin ze een bankoverval beschreef. Haar zieleleed droop ervan af.


Even later kwam de aap uit de mouw. Keyl sliep slecht van de gruweldaden. Maar voor de kijker viel hier nog een mysterie op te lossen: 'Ik liep aan tegen een manier van denken die heel erg wheng! was, weet je wel?' Ze bewoog haar handen naar voren, snijdend langs haar hoofd. Toen zei ze: 'En ík ben juist van: whhllll. Heel....'


'Zwierig?'


'Ja, en improviseren... Geen sprake van. Kon niet.'


Het slachtoffer klonk nog wat verward, maar in de huiskamer ontstond een helder daderprofiel.


Ook daarom al kon de duizendste Opsporing Verzocht natuurlijk nooit een feestje zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden