Feestjes voor filmliefhebbers

Wie meer wil weten over de makers van films kan terecht bij het festivalprogramma Regained, een ware de schatkamer. Zie ook het eerbetoon aan Bergman.

Wat betekenen de hartjes die Ingmar Bergman op zijn koelkast tekende? Wat hebben kunstzinnige filmmaker James Benning en Before Midnight-regisseur Richard Linklater met elkaar gemeen? En wat drijft Léos Carax, de mysterieuze Fransman die in dertig jaar tijd maar vijf speelfilms maakte?


Wie meer wil weten over films en filmmakers kan terecht in het festivalprogramma Regained, een soort schatkamer voor cinefielen. Zoals elk jaar bevat Regained - naast installaties en teruggevonden of gerestaureerde klassiekers - een flink aantal documentaires over filmmakers. In het dubbelportret Double Play: James Benning and Richard Linklater van Gabe Klinger, bekroond op het Filmfestival van Venetië, vertellen de twee Amerikaanse regisseurs over hun jeugd, liefde voor film en manier van werken.


Bijzonder is ook Mr. X, een film over Léos Carax (Les amants du Pont Neuf, Holy Motors), waarin de regisseur zelf niet aan het woord komt, behalve in een paar oude interviewfragmenten. Documentairemaakster Tessa Louise-Salomé weet desondanks een fascinerend portret van hem te maken. Ze interviewde acteurs als Juliette Binoche, Kylie Minogue en natuurlijk Denis Lavant (die vaak het alter ego van Carax speelde), maar ook collega's als Harmony Korine. Ze maken duidelijk dat Carax' reputatie als maatschappelijk onaangepaste herrieschopper onterecht is. En belangrijker: de interviews, samen met goed gekozen fragmenten uit Carax' werk, tonen zonder overdreven verheerlijking het genie van de Fransman. Dat Carax 'een van de origineelste filmmakers van zijn tijd' is, zoals een van de geïnterviewden opmerkt, lijkt na het zien van Mr. X afdoende bewezen.


Helemaal een feestje voor filmliefhebbers is de documentaire Trespassing Bergman. Kennis van of liefde voor het werk van de Zweedse regisseur Ingmar Bergman (1918-2007) is absoluut niet vereist om van deze film te genieten. De makers, Jane Magnusson en Hynek Pallas, bezochten het huis van Bergman op het Zweedse eiland Fårö - dat nog precies zo is ingericht als toen de regisseur er woonde - en ontvingen er talloze filmmakers, die bij wijze van eerbetoon door de vertrekken dwalen. Anderen zochten ze op voor interviews bij hen thuis. Wes Anderson, Francis Ford Coppola, Woody Allen, Michael Haneke, Ang Lee, Zhang Yimou en Martin Scorsese zijn nog maar een paar van de filmmakers van wereldklasse die aan de tand worden gevoeld over hun relatie met Bergman. Zo ontstaat een levendig beeld van de nog altijd immense invloed van de Zweed.


Behalve eerbied en ontzag is er ook ruimte voor andere emoties in het vaak geestige Trespassing Bergman. Zo vertelt Takeshi Kitano hoe hij in zijn jeugd naar Bergmans film Virgin Spring ging omdat hij dacht dat het porno was: 'Ik verveelde me dood.' En de altijd provocerende Lars von Trier moppert erop los, totdat hij uiteindelijk toegeeft wat hem dwarszit: nooit werd hij door Bergman ('die idoot') ontboden, hoeveel fanmail hij ook stuurde. Von Trier blijkt een ware haat-liefdeverhouding met de maestro te hebben gehad.


Trespassing Bergman is geweldige kost, met het ruige Fårö als ideale locatie voor een bedevaartsoord. 'Als cinema een religie was, was dit het Mekka of het Vaticaan', zegt een van de regisseurs.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden