Feest voor amateurkoks

Je komt een heel eind met een gewoon aardappelschilmesje en een pollepel, maar met semi-professioneel keukengereedschap waan je je een sterrenkok....

In welke stad je ook komt, de straat waarin Zeeman, Kruidvat en kompanen zitten, is nooit verrassend. Dat geldt ook voor het centrum van Breda. Links laten liggen, die drukke winkelpromenade, en gaan ronddolen in straatjes bezuiden de Grote Kerk.

In de Sint Jansstraat valt een winkel in keukengerei op. De etalage ligt vol merkwaardige martelwerktuigen om voedsel mee op de knie ën te dwingen. Een hamburgerpers. Een frikadellensnijder. Een visontschubber. Een levensgevaarlijk ogend oestermes. Een uienhouder, die moet voorkomen dat de gladde ui onder de handen uitglipt.

In de Kookwinkel neemt de winkeljuffrouw alle tijd om een jonge man uit te leggen hoe hij een professioneel keukenmes moet gebruiken. Een gesmeed keukenmes, wel te verstaan. Dat is tegelijk soepel en solide, waardoor het snijvlak nauwelijks slijt, in tegenstelling tot dat van een gewoon geassembleerd mes. Zo'n winkel is dit dus, met degelijke waar en personeel dat verstand van zaken heeft.

De Kookwinkel wordt gerund door Karel Elbers en zijn mevrouw. Liefhebbers van lekker eten en goed koken. Van huis uit is hij geen middenstander, meldt Elbers, hij heeft geen commercieel bloed in de aderen. Wegwerprommel verpatsen omdat het goed verdient, wil hij niet. 'Wij willen eerlijk zijn tegen de klanten. We verkopen alleen dingen die we zelf ook willen gebruiken. Om een voorbeeld te noemen: wij hebben geen woks. Nederlanders kunnen daarmee namelijk niet omgaan.' Een wok, legt El bers uit, moet rondom bloedheet worden op een diep vuur, zodat je er snel in kunt bakken. Ne der lan ders zetten het ding op een plat gasfornuis, en gaan er dan in sudderen. Sudderen doe je in hapjesen braadpannen.

De Kookwinkel heeft ook geen espressoapparaten waarin van die geprefabriceerde gemalen koffie gaat, omdat Elbers vindt dat daaruit het beste deel van het aroma al is verwaaid: 'Zonde van de dure koffie!' Wel heeft hij prachtige espressoapparaten waarin hele bonen en water automatisch zorgen voor versgezette koffie. En gewone koffiemolens, natuurlijk.

Voorts zweert Elbers bij gietijzeren pannen. Die gaan een leven lang mee en staan mooi op tafel. Vet ten uit het eten dringen door in het poreuze materiaal, waardoor de pan niet aanbakt. Zonder dat er teflon aan te pas komt.

Zo is de hele inboedel van deze winkel samengesteld. Natuurlijk komt de enthousiaste amateurkok een heel eind met een aardappelschilmesje en een pollepel, maar het koken wordt een feest wanneer er semi-professioneel keukengereedschap voorhanden is. Er is een plank vol pepermolens. Een wand vol messen. Er zijn zeven soorten gardes. Schappen vol bakblikken. Snijplanken van keihard Amerikaans esdoorn. Voor wie niet weet hoe hij met al die spullen moet omgaan, organiseert de Kookwinkel dertig keer per jaar kookles.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden