FARC-strijdster ‘kan geen kant meer uit’

Tanja Nijmeijer, de Nederlandse FARC-strijdster, heeft vorig jaar geprobeerd haar zus Ellen, een sociaal-pedagogisch werkster, of een boezemvriendin over te halen ook bij de FARC te komen, als oorlogsverpleegster....

‘(*) Liefie, hier een officiële uitnodiging van de verpleegster hier om ons te komen bezoeken. Om ervaringen uit te wisselen maar ook om over oorlogsverpleging te leren. Dat is iets heel anders dan jij denkt dat ik gewend bent! Ik begrijp heus wel dat je het eng vindt en begrijp ook dat je zoiets hebt van, kom jij eerst hier maar eens naartoe. Maar feit is dat ik niet weet wanneer dat moment zal zijn (*)’.

Uit nieuwe fragmenten van het zichtbaar door het Colombiaanse leger gecensureerde dagboek – er zijn stukken wit en er ontbreken veel maanden – valt op te maken dat Tanja verliefd is en een relatie heeft gehad met de FARC-commandant Carlos Antonio Lozada (krijgsnaam). Lozada, die zij Karel noemt, raakte bij de verrassingsaanval van het leger in juli gewond.

Zo schrijft Tanja november vorig jaar. ‘Mijn ‘vriend’ is weer terug bij zijn ex. (..) Het lijkt erop dat we deze Kerst weer opgejaagd gaan worden. Hopelijk overleef ik dit operatief, om weer een jaar langer achter Karel aan te kunnen waggelen. Triest. Ik wil bij hem zijn, hoop zo dat ze in 2007 hier komen zodat hij goed weet wat ie kwijt is geraakt. (..) Ik ben er vrijwel zeker van dat hij mij leuker vindt.’

Carlos Antonio Lozada is chef van de milicianos, de ongeüniformeerde FARC-strijders in steden en dorpen. Hij is een van de onderhandelaars met de regering en zat in het internationale comité dat de bezoeken van studenten en vakbondslieden aan de gedemilitariseerde zone, die Tanja in 2001 bezocht, regelde.

De liefjes van commandanten genieten privileges en macht, maar dat is meteen voorbij als je ex bent. Tanja moet sjouwen, hout kappen, koken. Eveneens in november constateert ze: ‘Kan geen kant meer uit. Maar wil eigenlijk ook niet weg.’

Andere fragmenten uit het dagboek dat zij aan haar vriendin Janneke schrijft:

‘Mijn lenzen zouden deze week komen maar de wegen zijn weer geblokkeerd, dus ’t kan nog wel ‘even’ duren. Deze situatie trek ik niet. Er is zojuist een militair offensief aangekondigd. Stel je voor dat we overvallen worden, of gebombardeerd. En ik bijna blind, want ik zie echt geen fuck. Ik heb wel zin om te vechten maar met lenzen én een geweer. Waarom waarom, wáárom zit ik in deze netelige situatie? Ik wil dromen, plannen, leven. Ik moet lezen en studeren. Profijt trekken van de tijd die ik over heb.’ (3/4/2006)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden