Profiel de stint

Fabrikant van elektrische bolderkar Stint weet ook niet hoe het zo mis heeft kunnen gaan

Hoe kan een elektrisch aangedreven bolderkar dwars door een gesloten spoorboom schieten, met vier dode kinderen en twee zwaargewonden tot gevolg? Net als de politie kan ook de fabrikant van de zogenoemde Stint slechts gissen waarom het zo misging bij de spoorovergang aan de Braakstraat in Oss.

De Stint. Beeld .

De 32-jarige medewerker van het kinderdagverblijf die de bolderkar bestuurde, ligt net als een van de kinderen zwaargewond in het ziekenhuis. Onderzoek van de politie moet aantonen of de remmen van de Stint inderdaad dienst weigerden, zoals de vrouw volgens een ooggetuige zou hebben geroepen toen ze de overgang bij station Oss-West naderde.

Spoorbeheerder ProRail sloot een mankement aan de overwegbeveiliging donderdag in elk geval uit. Daardoor komt de schijnwerper te staan op de knalroze Stint waarmee de vrouw die ochtend een aantal kinderen naar school wilde brengen. Al tast ook fabrikant Stint Urban Mobility in het duister over de vraag wat er dan mis kan zijn gegaan.

‘Maar als wij het idee hadden gehad dat het levensgevaarlijk zou zijn om met Stints te rijden, hadden we dat natuurlijk meteen gemeld’, zegt eigenaar Edwin Renzen. Hij annuleerde donderdag zijn vlucht en reisde meteen naar het getroffen kinderdagverblijf in Oss dat zeker twee Stints in gebruik had.

Uitkomst voor kinderdagverblijven

Renzen bedacht de Stint in 2011, samen met industrieel ontwerper Peter Noorlander – de naam is afkomstig uit de Formule 1. Het felgekleurde karretje bleek een uitkomst voor veel kinderdagverblijven die dure taxibusjes moesten inhuren als ze de kinderboerderij of het indoorspeelparadijs wilden bezoeken. Renzen, inmiddels zelf vader, constateerde dat in de bestaande bakfietsen maar zes tot acht kinderen pasten en dat de 250 watt-ondersteuning aan de krappe kant was.

In 2012 mocht de Stint de weg op van de RDW, algauw hadden de eerste kinderdagverblijven een exemplaar (7.500 euro exclusief btw) besteld. Nog steeds worden de meeste gebruikt om kinderen te vervoeren – er kunnen er tien in, elk kind heeft zijn eigen gordel. Maar gemeenten en bedrijven zetten ze ook steeds meer in om de post te bezorgen, onkruid te wieden of fietspaden te strooien bij gladheid.

Dat er soms wat aan een Stint mankeert, staat volgens Renzen vast. Bij zijn bedrijf komen dagelijks telefoontjes binnen van kinderdagverblijven of van de andere klanten die met de ruim drieduizend bolderkarren door het land rijden. Meestal betreft het euvel een lekke band of een probleem met de accu – een kromme stuurstang wil volgens Renzen ook nog weleens voorkomen, als zo’n kar tegen de stoep is gebotst. Het bedrijf verzorgt zelf het onderhoud aan de Stints, spoedreparaties krijgen voorrang.

Ongelukjes

Renzen durft met zekerheid te zeggen dat zijn monteurs ooit langs zijn geweest bij het kinderdagverblijf in Oss. ‘We komen bij al onze klanten langs voor onderhoud.’ Maar berichten dat deze Stint op hol zou zijn geslagen, kan hij niet bevestigen. ‘Wel bellen er vaker mensen dat ze zoiets hebben meegemaakt. Als je ze dan vraagt wat er is gebeurd, blijken ze een ongelukje te hebben gehad. Hun gevoel is dan toch vaak: er is buiten mij om iets verkeerd gegaan.’

Een Stint kan niet sneller dan 17,2 kilometer per uur, maar dat was met een ledig gewicht van 218 kilo waarschijnlijk genoeg om in Oss de spoorboom te ontzetten en op de overweg te belanden. Afremmen kan op twee manieren: via de knijprem aan het stuur of door het gas los te laten. Dat moet volgens het bedrijf even snel gaan als met de noodstop die er bij de eerste types nog wel op zat, maar die al snel overbodig werd verklaard.

Als Stints de afgelopen zeven jaar al betrokken waren bij ongelukken, dan vooral bij eenzijdige. In Amsterdam reed vorig jaar een postbezorger de gracht in, terwijl hij een cursus volgde om het karretje onder controle te krijgen. In 2015 belandde in Wateringen een Stint met drie kinderen en een begeleider in de sloot, mogelijk omdat een van de kinderen aan het stuur had getrokken.

Bediening is simpel

Renzen: ‘Blikschade komt natuurlijk voor, bijvoorbeeld als een Stint tegen een auto botst. En er breekt weleens iemand zijn been die een Stint bestuurt.’ Maar gevallen waarbij inzittenden letsel hebben opgelopen, zegt hij in zeven jaar tijd nog nooit te hebben gehoord. ‘Dat heb ik bij de verzekering vandaag nagevraagd.’

De bestuurders van de Stints bungelen volgens Veilig Verkeer Nederland (VVN) onder aan de lijst met veroorzakers van zwaardere ongelukken. VVN ziet dan ook niets in het invoeren van een rijbewijs voor Stint-bestuurders, die minstens 16 jaar moeten zijn. De woordvoerder van VVN: ‘Al moet je er wel even mee leren rijden en je plaats op de weg of het fietspad kennen. Want dit is wel een ander apparaat dan een fiets of een bakfiets.’

De Stint valt in de categorie ‘bijzondere bromfiets’, net als de Segway. Bestuurders krijgen een rijvaardigheidscursus aangeboden als de bolderkar wordt afgeleverd, maar deze is niet verplicht. De bediening is simpel: wie stapvoets wil rijden, drukt op de knop van de schildpad. Het haasje staat voor volle kracht vooruit. Opladen kan ’s nachts, daarna kun je er 25 kilometer mee vooruit.

Tot nader order aan de kant

Vanwege de gebeurtenissen in Oss houden sommige grote kinderopvangorganisaties als Humanitas, AVEM en Smallsteps hun Stints ‘tot nader order’ aan de kant. Zij vervoeren de kinderen op een andere manier, totdat duidelijk is wat het ongeluk heeft veroorzaakt. Renzen zegt die keuze te begrijpen. ‘Luister naar je gevoel, niet naar wat anderen zeggen’, wil hij de organisaties meegeven. Over de toekomst van zijn bedrijf wil hij nog niet nadenken. ‘Ik kan nog niet eens naar morgen kijken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.