Fabio Aru: klaar om de Tour te winnen

In de Pyreneeën moet de Italiaan laten zien of hij geletruidrager Froome kan bedreigen

Hij heeft in de Giro en de Vuelta al bewezen dat hij een heel sterke ronderenner is. Nu wil Fabio Aru de Tour winnen.

Fabio Aru. Foto Klaas Jan van der Weij

Het was toch echt een fraaie aanval in de laatste kilometers van La Planche des Belles Filles. Een splijtende variant van de Tarantella, de Italiaanse rondedans, uitgevoerd op de pedalen. Fabio Aru, eerder die week 27 geworden, won er de etappe in de Vogezen mee. Zelfs Chris Froome en zijn Skyploeg verkeken zich. 'We hebben hem te veel ruimte gegeven. Dat gaat niet nog een keer gebeuren.'

Enkele dagen later in de Alpen, in de laatste kilometers van de Mont du Chat, plaatst de kopman van Astana een gelijksoortige aanval - aan lef ontbreekt het hem niet. Maar dit keer is het een demarrage die hem eensklaps in de beklaagdenbank zet. Froome steekt zijn vingers op om aan te geven dat zijn derailleur hapert. Op dat moment slalomt Aru tussen de andere favorieten door en springt weg. Vergeten is zijn zege, op slag fietst hier een matennaaier.

Er staat natuurlijk niks over in de reglementen. Hij staat gewoon tweede in het algemeen klassement, op 18 seconden van Froome, en is de komende dagen de belangrijkste uitdager van de drievoudige Tourwinnaar. donderdag en vrijdag moet blijken wat hij in de Pyreneeën waard is.

'Fabulous Fabio'

Aru, zoon van Sardinië, zet de onschuldigst denkbare blik op in de licht melancholieke ogen als hij wordt geconfronteerd met zijn perfide couppoging. Nee, hij had natuurlijk niet versneld als hij had geweten dat Froome in de problemen zat. Zo is hij niet. Het was zijn plan om 5 kilometer voor de top aan te vallen. Dat heeft hij gedaan. Pas later hoorde hij via de oortjes over Froome. Toen is hij gestopt. Zo is hij.

Nederlandse wielerliefhebbers kennen hem vooral als de renner die in 2015 het feest van Tom Dumoulin in de Vuelta vergalde. Op de een-na-laatste dag van de Ronde van Spanje belandde de Limburger in zijn rode trui onder de pletwals van Astana. Het leverde 'Fabulous Fabio'de eerste eindwinst in een grote ronde op. In de Giro d'Italia was hij al in de buurt geweest: derde in 2014, tweede in 2015. In Spanje was hij in 2014 vijfde geworden.

Foto Klaas Jan van der Weij

Door die uitdijende erelijst moet het Vincenzo Nibali, de onbetwiste kopman bij Astana, te heet onder de voeten zijn geworden. Hij vertrok dit jaar naar de nieuwe wielerploeg Bahrein-Merida. Dikke maten waren ze toch al niet. De getalenteerde kroonprins was Nibali's kwelgeest geworden, die aasde op de troon. Tekenend is dat Aru niet de Siciliaan als zijn grote voorbeeld ziet, maar de Spanjaard Alberto Contador. Toen deze hem in 2014 na een winst in een zware bergetappe in het voorbijgaan knipogend campeón noemde, moest hij zich in de armen knijpen. De kampioen die hem kampioen noemde?

Smal gelaat, scherpe neus, grote ogen. Hij komt uit San Gavino Monreale, op het zuidelijk gedeelte van zijn eiland. Zijn ouders verkopen er groente. Hij begon vanaf zijn 15de serieus te fietsen, eerst als mountainbiker, later als veldrijder. Hij bleef op school tot zijn 19de; hij studeerde Latijn en Grieks, zodat hij de exacte vakken kon laten vallen. Rekenarij is voor de koers.

Lees verder onder de foto.

Aru juicht na het winnen van de vijfde etappe in de Tour, 5 juni, 2017. Foto epa

Knieblessure

Na drie jaar bij de beloften tekende hij bij Astana. Vragen over het dopingverleden van die ploeg en dat van teammanager Aleksandr Vinokoerov zijn niet aan hem besteed. 'Prof worden was een droom. Die kan ik hier waarmaken. Ik focus mij op de toekomst van de ploeg.'

Afgelopen lente beleefde hij zijn grootste sportieve teleurstelling. Door een knieblessure moest hij afzeggen voor de honderdste Giro d'Italia, met nota bene de start op zijn Sardinië. Italië leefde mee, inclusief Nibali, die hem een brief stuurde. 'Zonder jou verliezen we allemaal.' Ontroering volgde eind juni, toen Aru tijdens het Italiaans kampioenschap de trui droeg van zijn ploeggenoot Michele Scarponi, die eind april dodelijk was verongelukt. Hij reed er prompt mee naar de titel.

Nu moet het in de Tour de France gebeuren. Vorig jaar eindigde hij tamelijk anoniem als dertiende. Hij heeft krediet in de ploeg. Zijn ploeggenoot Michael Valgren werkte vorig jaar bij Tinkoff voor Contador. 'Fabio laat merken dat hij het op prijs stelt als je hem helpt. Hij eist nooit het onmogelijke, hij voelt aan wanneer je op je limiet zit. Dat ging bij Contador wel anders. Die was alleen maar aan het commanderen. Voorin blijven! Rijden! Terughalen!'

Aru heeft voor deze week nog een extra troefkaart in handen. Zijn ploeggenoot Jakob Fuglsang staat vijfde in het klassement. Chris Froome en Sky zullen ook op hem letten. Als hij ziet dat de geletruidrager zijn krachten aan het verspelen is, zal Aru zijn pedalen weer als ware het de Tarantella laten ronddraaien. Wel eerst goed kijken of Froome's fiets nog in orde is.

Meer over de Tour

Waarom wielrenners hun benen scheren, en andere vragen over de Tour
Weinig sporten die zoveel curieuze vragen oproepen als wielrennen. En kijken naar de Tour wordt (pas) leuk als je alle ins en outs wél weet. Hier de meest prangende vragen, en elke dag komt er een antwoord bij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.