F. Springer

Overal: F. Springer in Nieuw-Guinea, Bangkok, Bandoeng, New York, Teheran, Lagos, Bougainville. En nergens: geen plaats waar hij het uithoudt, geen liefde die beklijft....

Overal en nergens en daar verhalen over en romans. Omkijken naar hoe het was, verlangen naar wat voorbij is, weemoed over alles. En daar boeken over schrijven. Springers hoofdpersonen lijken beheerst, afstandelijk, vormelijk bijna, maar wie goed kijkt ziet al snel de gevoeligheid, de ontroering, de wanhoop achter die vormelijkheid. Twee Singelpockets: Tabee, New York, zojuist verschenen, en Teheran, een zwanezang, al wat langer uit. Pockets zijn een uitkomst, want zo blijft het werk van een auteur beschikbaar - het zijn de enige twee romans die ik niet kende. Tabee, New York is van 1974, volstrekt niet verouderd en een echte 'Springer'. De titel alleen al omvat alles waar je op hoopt. Tabee is een woord van heimwee, vertegenwoordigt een verzonken jeugd in Indië, is het signaal dat het voorbije terugkeert. Tabee, het woord moet mensen die met Indië van doen hebben onderdompelen in nostalgie. En met New York komt de titel onder spanning te staan: het oude tegenover het nieuwe, dynamische, mondaine. Een hele roman in twee woorden gescheiden door een komma, twee niet te overbruggen werelden, twee niet te verenigen levens, en dus tabee, tot ziens, misschien.

In Teheran wellicht? Ja, in Teheran, een zwanezang. Opnieuw twee mensen die wel willen, maar niet kunnen. Twee culturen die elkaar ten slotte niet verdragen: de oude Perzische, islamitische contra de westerse, gisse, vluchtige. Opnieuw een titel waarin alles gezegd wordt, opnieuw een stad en een afscheid daarvan. Vergeleken bij Tabee, New York is Teheran, een zwanezang geestiger, uitvoeriger, technisch knapper. Maar er is ook veel gelijk gebleven: het onvermogen om geluk dat vlakbij ligt daadwerkelijk te vinden, de illusie dat er elders iemand wacht. De hoofdrolspelers vluchten, weemoed in hun bagage, op weg naar nieuwe melancholie. Tabee New York, tot ziens Teheran, vaarwel Bandoeng, adieu Bougainvilleellipse

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden