Explosie mag geen wereldrecord heten

EK kortebaan

eindhoven Bij een vloedgolf van Nederlandse zwemmedailles - negen stuks - was er een hoofdrol voor de vrouw die de beste kortebaantijd uit de geschiedenis op de 100 meter vrije slag liet klokken: Ranomi Kromowidjojo. Zij werd Europees kampioen in 51,44 seconden. Vier baantjes van 25 meter in minder dan 13 seconden per baan.


'We mogen dit van de wereldzwembond geen wereldrecord noemen', sprak coach Jacco Verhaeren op haast smalende toon. De explosie van zijn pupil zal slechts een 'Wereld Beste Tijd', een WBT heten. Het wereldrecord staat immers op 51,01, van de Australische Libby Trickett. Maar dat is een wereldrecord uit oude tijden, toen de drijfvermogen-bevorderende rubberpakken een enorme invloed hadden op de zwemsnelheid.


Zwemmen zonder materiaalvoordeel is eerlijker en geeft een beter beeld van de kwaliteit van een zwemster of zwemmer. Die is bij Kromowi-djojo hoogstaand. Zij evenaarde vrijdag in haar titelrace in Eindhoven haar toptijd van vorig jaar, toen in een snel pak (51,44). Het deed velen versteld staan.


Er was op een stevig duel gerekend tussen Kromowidjojo en Femke Heemskerk, de in Franse dienst zwemmende crawlspecialiste die tot donderdag de beste seizoentijd (51,96) had staan. Op 50 meter leidde Heemskerk. Bij 75 meter keerden de twee gelijk, daarna volgde een weergaloze demarrage van Kromowidjojo naar de aantikplaat.


De snelheid die zij bij het keerpunt ontwikkelt, met vlinderkicks onder water, is haar grote kracht, zo meent coach Verhaeren, de man achter olympische kampioenen als Van den Hoogenband en De Bruijn. 'Niemand komt zo hard van de muur terug als Ranomi', sprak hij vol tevredenheid.


Kromowidjojo was vooral content met het resultaat. 'Eindelijk', verzuchtte ze direct na de gewonnen 100 vrij. De sinds 2006 als toptalent aangekondigde zwemster uit Noord-Groningen kwam de laatste jaren maar niet tot een individueel succes. Lang moest ze geduld bewaren achter de toppers Marleen Veldhuis en Inge Dekker. Die zijn de voorbije maanden naar achteren geschoven in de hitlijst van het Nederlandse hardzwemmen op de vrije slag.


Deze zomer lag Kromowidjojo al in positie om de macht in de Europese langebaansprint de grijpen. Enkele weken voor het EK-toernooi werd ze geveld door hersenvliesontsteking. De nummer één van de wereldranglijst lag zich niet eens te verbijten in het ziekenhuisbed van Tenerife. Het hoofd deed te zeer pijn. Later was de opluchting te groot dat het allemaal goed was afgelopen.


In de dagen voor de EK kortebaan in het eigen bad van Eindhoven ging het weer over het ontbreken van een groot persoonlijk succes. Met het estafetteteam had Kromowidjojo al vele wedstrijden succesvol afgesloten. Maar in een individuele wedstrijd was de oogst mager. Tweemaal Europees zilver, eenmaal brons, en dat niet eens op de aansprekende langebaan.


Vrijdag, in haar veertiende individuele toernooi, was de dag gekomen om als Ranomi Kromowidjojo te oogsten en niet als de sterke aflosser in een estafetteteam. Dat ze in de 4 x 50 vrij een uurtje later nog eens goud haalde (met Dekker, Schreuder en Heemskerk) was niet meer dan 'mooi meegenomen'. 'Ik hecht de meeste waarde aan de persoonlijke titel.'


In een sterk optreden van de totale Nederlandse ploeg werd er nog een derde Europese titel gehaald, door Inge Dekker op de 50 meter vlinderslag. Er waren ook vier zilveren medailles: voor Moniek Nijhuis (50 school) (Hinkelien Schreuder (50 vlinder), Sharon van Rouwendaal (100 rug) en Femke Heemskerk (100 vrij). De avond vol stemming werd vervolmaakt door de bronzen mannen Robin van Aggele (100 school) en Nick Driebergen (50 vrij).


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden