Column

'Experimenteren met seks, jazeker, maar dat stemmetje blijft: Hoer of madonna?'

Iedereen kijkt porno, hoorde columnist Lidy Nicolasen tijdens een jongerendebat over seks in de Rode Hoed. Vrije seks, nee. Relatie-hoppen, ja. 'Niet om zoveel mogelijk jongens in bed te krijgen, maar om de ware te vinden.

Beeld anp

Toen ik de eerste keer met een jongen naar bed ging, deed ik dat deels uit nieuwsgierigheid. Het was de tijd van de seksuele revolutie en de vrije liefde. Begrippen als maagdelijkheid, huwelijk of monogamie hoorden bij het benauwde verleden. Mijn vriendje was een zachtaardige Adonis, die ik wijselijk onkundig liet van de experimentele fase waarin ik verkeerde. Wat ik me vooral herinner van die eerste keer is de weldaad van twee lichamen die verstrengeld raken.

Ik werd daarbij niet in het minst gehinderd door de gedachte dat er momenten van gillende overgave dienden te komen, dat ik een kaal kinderlijfje met borsten had moeten bezitten en mijn vriendje een penis als een Amsterdammertje. Ik was er domweg onkundig van. Anders gezegd: porno was in die dagen nog geen gemeengoed.

Mannen in regenjassen
'Vijftig tinten grijs' was nog niet geschreven, laat staan dat vrouwen erotische verhalen open en bloot in de trein van acht uur 's ochtends lazen. Mannen misschien, maar dan stiekem gevouwen in een krant. Pornoblaadjes lagen onder de toonbank, seksshops waren voor mannen in regenjassen. Er was Sektant van de inmiddels overleden voorlichtingsvereniging NVSH. Jongens hadden de Wehkamp-catalogus of de bijsluiter van tampons. Meisjes zwijmelden bij de Bouquetreeks. Echte erotiek en seks vond je alleen in romans en films.

Later was er het radioprogramma van Germaine Groenier, een soort voorloper van het tv-programma Spuiten en Slikken, en begonnen feministen zich te roeren over de Assepoesterrol van vrouwen. Alles moest niet zomaar kunnen en hups, daar was een kuttenshow. Nooit eerder hadden vrouwen zo naar zichzelf gekeken. Ik moest daaraan denken bij een debat tussen twintigers in de Rode Hoed in Amsterdam over porno, monogamie en liefde. De opkomst was groter dan bij menig eerder twintigerdebat en de meisjes waren dik in de meerderheid. Zij noch de aanwezige jongens namen een blad voor de mond.

Iedereen kijkt porno, dat bleek niet echt ingewikkeld om toe te geven. Meestal in hun eentje, meestal op de eigen laptop en eigenlijk alleen als ze geen relatie hebben. 'Ah, zo moet het dus', leerde een jongen en hij waande zich in de rol van de pornoster toen hij die zomer op het strand zijn lessen in de praktijk bracht. Hij had zijn oren niet in zijn zak gehad, vertelde hij, want ook het meisje had genoten.

Seksuele revolutie
Mannen komen nog steeds van Mars en vrouwen van Venus. Jongens gaan voor de seks. Veel, vaak en spectaculair. Meisjes zijn evenmin bang er lustig op los te experimenteren, maar altijd nog is er in hun dat stemmetje dat vragend fluistert: hoer of madonna? Er zijn nou eenmaal meisjes voor de seks en meisjes voor een relatie, vraag het de jongens maar. Daar heeft geen seksuele revolutie iets aan veranderd.

Polygamie en vrije seks zijn helemaal uit. Wij hebben, zei een van de meisjes zo ongeveer, genoeg van 25 opa's en oma's en vaders en moeders en broers en zussen. Genoeg van de gebroken gezinnen waaruit zij voortkomen. Er was er eentje die verklapte overspel te plegen, maar samen met haar vriend en omdat zij biseksueel is.

Jongens willen nog wel eens op de loop gaan voor een vaste relatie, bang om nooit meer bij de weide te kunnen waar het gras groener is. Meisjes zoeken sneller vastigheid, zoeken naar de jongen met wie ze intiem kunnen zijn zonder dat ze voortdurend op hun tenen hoeven te lopen of leuk te moeten zijn. Ook zij loeren vaker over de schutting. Ze praten over 'relatie-hoppen'. Niet om zoveel mogelijk jongens in bed te krijgen, maar om de ware te vinden. De vader van hun kinderen.

Werk aan de winkel
En wat te doen als de relatie na een paar jaar hapert en de seks niet bevredigend is? Dan is er werk aan de winkel, zeggen ze nuchter. Want pas na die eerste verliefdheid, ontstaat de echte band voor het leven en dat gaat niet vanzelf. Samen op de bank naar de DWDD kijken, ha gezellig.

De nieuwe preutsheid? De suggestie lag op tafel tijdens het debat. Onzin, zou ik zeggen. Met preutsheid heeft het niks te maken. Truttigheid misschien, braafheid. Maar laten we het houden op de romantische liefde, die is per slot van alle tijden. Ook in dat opzicht is er niet veel veranderd. De meisjes hebben de touwtjes stevig in handen. Ze willen trouwen in de kerk en in tule, in een roze wolk willen ze kinderen baren en daarnaast ook carrière maken. Dat alles ver voorbij de preutsheid of truttigheid. Ook in bed moet er gepresteerd worden. Er is geen meisje dat de 'Vijftig tinten grijs' niet heeft gelezen.

Lidy Nicolasen is verslaggeefster van de Volkskrant. Ze schrijft wekelijks een column voor Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden