Experiment gaat altijd aan het werk vooraf Navid Nuur (2010)

Het komt voor dat beeldend kunstenaar Navid Nuur (36) een tak moet verbranden. Of dat hij alle tl-buizen uit het plafond moet halen om ze in een grote installatie te verwerken, met loshangend elektriciteitsdraad. Dat kan. En dat moet ook kunnen. 'Maar in een museum', zegt Nuur, 'is de brandweer de eerste curator. Daar draait het eerst om de veiligheid van het publiek en daarna om de kunstwerken.'

Dat vindt hij vanzelfsprekend. Maar een beetje flexibiliteit van het museumpersoneel is wel zo prettig. Gelukkig zijn ze bij het Stedelijk Museum in Schiedam niet al te moeilijk, zo merkte Nuur toen hij er twee jaar geleden exposeerde ter gelegenheid van de VKBK Prijs. Ze maakten er 'geen heisa'. Die tak mocht hij gewoon op de binnenplaats van het museum verbranden, zonder de brandweer erbij.

Sowieso heeft Nuur het hele traject van de VKBK Prijs destijds als positief ervaren. Dat hij die prijs won, droeg daar ongetwijfeld aan bij. Wat dat betreft was 2010 voor Navid Nuur een goed jaar, want een paar maanden later mocht hij ook nog de Charlotte Köhlerprijs in ontvangst nemen.

Maar even afgezien van het winnen: de tentoonstelling in Schiedam, de prijsuitreiking in het tv-programma Kunststof, de korte film die over hem en zijn werk werd gemaakt: hij vond het 'mooi'. Jammer was wel dat hij en zijn medegenomineerden (Paulien Oltheten, Sharon Houkema, Karin Schipper en Mounira Al Solh) tijdens die televisie-uitzending 'als stille objecten' langs de kant moesten zitten, terwijl anderen over hun werk praatten. En dat hij, nadat bekend was gemaakt dat hij had gewonnen, niet de kans kreeg de mensen die hem hadden geholpen te bedanken.

De prijs leverde hem 'een bepaalde extra bekendheid' op. 'Dat wil zeggen: in Nederland. Internationaal geven ze er niet om, eerlijk gezegd. Het is niet zo dat je in de Londense kunstwereld ineens een voorkeursbehandeling krijgt.' Maar dat prijzengeld, die 10 duizend euro: 'Perfect! Ik heb er mijn vrijheid mee gekocht.'

De vrijheid om te blijven doen wat hij het liefst doet: kunst maken die nu eens bedrieglijk simpel lijkt (een tekst op een stukje tape) en dan weer onverwachts ingewikkeld blijkt (monumentale sculpturen van oasisblokken of frisdrankkratten). Het is werk waarin het materiaal belangrijk is en waar veel experimenten en onderzoek aan voorafgaan. Met het geld kon Nuur zich plotseling een assistent veroorloven.

'Die assistent kan drie dagen testjes doen met stukjes hout, kijken of het werkt. Dat scheelt veel tijd. Daarna kan ik aan de slag. Ik wil blijven maken wat ik maak: werk dat ineens wegvliegt of breekt. Het verkoopt niet makkelijk, maar doordat ik me heb kunnen concentreren op de inhoud is het terechtgekomen in een paar belangrijke collecties.'

Werk van Navid Nuur is vanaf 2 juni te zien op de Gentse manifestatie Sint-Jan in de Sint-Baafskathedraal

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden