Examensysteem is mooi voorbeeld van poldermodel

De ingezonden brieven van maandag 26 juni.

Een vmbo-leerlinge hoort dat ze is geslaagd voor het eindexamen.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag: Ons examensysteem? Echt een poldermodel

Pascal Cuypers (Brief van de dag, 25 juni) vindt het centraal examen achterhaald. Een uniforme toets past niet in deze tijd. Argumenten en alternatieven noemt hij niet. Basisscholen hadden een uniforme eindtoets die het schooladvies mee bepaalde.

Men vond zo'n uniformiteit niet passend: de directeur bepaalt het advies. In het eerste jaar van advies zonder eindtoets barstte de kritiek los: uniforme toetsing beschermt tegen impliciete vooroordelen.Een evenwichtig examensysteem heeft een schoolbeoordeling én bevat uniforme toetsen die de school in staat stellen op de eigen beoordeling te reflecteren.

Zo'n systeem heeft Nederland sinds 1971. Het schoolexamen biedt ruimte voor eigentijdse toetsvormen, het centraal examen is een uniform ijkpunt (overigens lang niet altijd in de vorm van een drie uur durende toets in de gymzaal). Zo'n evenwicht garandeert betrouwbare beoordeling van de leerling, en bevordert ontwikkeling bij scholen en examenmakers. Cuypers noemt omringende landen. Ik ken in het buitenland vooral de uitersten. Er is alleen een eenzijdig centraal examen, waarvan de uitslag na maanden op de mat ploft. Of er is alleen een schooltoetsing met marginale controle, met grote verschillen tussen scholen, en daarna subjectieve en eenzijdige toetsing aan de poort van het vervolgonderwijs.

Ons examensysteem is een mooi voorbeeld van het Nederlandse poldermodel. Dat is misschien niet modieus maar ook niet achterhaald.

Ameling Algra, Almere (meer dan veertig jaar direct bij eindexamens betrokken als docent, schoolleider en bij het College voor Toetsen en Examens)

Blij

Wil die ene Volkskrant-abonnee die blij was met de zes pagina's Frank Masmeijer (+) in het Magazine nú opstaan?

Renée Jonker, Purmerend

Frank Masmeijer.Beeld Martin Dijkstra

Feminisme en gejank

In het opinieartikel Pleidooi voor manvriendelijk feminisme (+) pleit Colin van Heezik voor ruimte voor de man binnen het feminisme. Van Heezik gebruikt het verzet tegen manspreading, mannen die zichzelf nadrukkelijk breed maken in de publieke ruimte, als voorbeeld voor wat mannen af zou schrikken. Mannen nemen al honderden jaren meer ruimte in dan vrouwen; in de top van het bedrijfsleven, in de politiek en dus ook in de publieke ruimte.

Ziet u de ironie? Als Van Heezik zich daadwerkelijk zou interesseren in feminisme zou hij luisteren naar de signalen van vrouwen. Door zichzelf een beweging in te ellebogen doet hij het tegenovergestelde. Zijn 'gejank' (met dank aan de door hem aangehaalde Meredith Greer voor deze term) is manspreading in prozavorm.

Jamili Wetzels, man, Utrecht

Feminisme en humor

Colin van Heezink is met zijn humor en relativeringsvermogen (+) een fris briesje door het starre bewind van de feministen van tegenwoordig. Als afgestudeerde full time thuismoeder en zzp'er heb ik weinig met het feminisme.

Sterker nog: ik denk dat de tweede feministische golf ons vrouwen meer slecht dan goed heeft gedaan. Die Dolle Mina's wilden baas in eigen buik zijn en gelijke rechten voor mannen en vrouwen, echter hebben ze geen idee gehad wat deze rimpeling in het water voor effect had voor hun toekomstige dochters.

Naast dat ik als vrouw gemaakt ben om kinderen te krijgen, wat ik overigens het mooiste vind om te ontvangen, hoor ik ook nog eens carrière te maken. Als ik om mij heen kijk zie ik vreselijk veel vrouwen van mijn leeftijd een burn out krijgen, omdat zij zo ontzettend veel van zichzelf verwachten of zelf eisen. Dit is de erfenis van onze (groot)moeders. En tegelijkertijd zijn de feministische golven nodig geweest om te komen waar we nu zijn. Het is tijd dat wij vrouwen én mannen allen een stapje terug gaan doen en meer van onszelf gaan genieten. We proberen mindfulness te doen, maar als je eerlijk bent is onze mind full mess. Ik pleit voor een feminine golf. Laten we met z'n allen lekker onderuit in onze baarmoeders ontspannen en leven vanuit wombfulness.

Marjolein Vos, trotse moeder van vier dochters, Zutphen

Man

Beste Volkskrant, waarom laten jullie een man definiëren (+) wat feminisme wel en niet moet zijn?

Elise Beek

Man en gendermythe

In de boekbespreking van Sir Edmund mag psychologe Cordelia Fine gendermythen onderuithalen. Een van die mythen is volgens haar: 'Mannen nemen risico's, vrouwen niet'. In het gedeelte Wetenschap van dezelfde Sir Edmund stelt de bioloog Jean-Babtiste Leca over de Onderhandelaap:

'Vooral de mannetjes - die doorgaans de meeste risico's nemen - gaan op rooftocht.' Dat jagen van mannetjes vond Fine overigens ook een mythe.

Ben van den Berg, Utrecht

Tekst gaat verder onder de foto.

Het Nederlands elftal tijdens de halve EK-finale tegen Duitsland, met rechts Hans van Breukelen.Beeld anp

Man en bal

Tijdens Nederland-Duitsland op het EK '88 speelde Hans van Breukelen een vrijwel foutloze wedstrijd. Hij maakte slechts twee fouten. Een: hij liet hij zich volledig gaan tegen Frank Mill, met afstand de vriendelijkste Duitser op het veld. Twee: anders dan Onkenhout in zijn column stelt, wenste Van Breukelen Mill toe 'dass du focking sterbst', terwijl sterben in de tweede persoon enkelvoud (inderdaad) wordt vervoegd als stirbst. Na de wedstrijd wees een leraar Duits Van Breukelen op deze taalfout, waarvoor oud-onderwijzer Van Breukelen zich naar verluidt even erg schaamde als voor het uitschelden van Mill.

Felix Chorus, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden