Ex-rocker Jan Rot is slijmjurk noch sarcast

Jan Rot met Hard zingend in het donker, De Nieuwe Slof Beverwijk. Tournee. De Kleine Komedie Amsterdam van 1 tot 5 maart....

Jan Rot geeft toe dat hij het bijzonder druk heeft met zijn hormonen. Zeker honderd keer per dag vraagt hij aan zichzelf of hij het met die man/jongen of dat kind zou willen doen. Het maakt hem weinig uit of iemand 20 is of van 1920. In het café waar hij na vrijwel elke voorstelling terecht komt, kruipt hij bijna altijd even achter de piano in de hoop dat hij daarmee een geliefde voor de nacht kan veroveren. Maar met deze methode loop je een groot gevaar dat de aanwinst zegt: 'Ik wil die zanger, niet jou.'

Zijn grootste liefde echter is niet eenvoudig mee naar huis te nemen. Want waar laat je een paar honderd mensen die naar je voorstelling zijn komen kijken? Wie kan zo'n massa-orgie aan? En komt de liefde wel van twee kanten? Dus na de voorstelling gaat hij toch alleen naar huis. En om het zware gevoel kwijt te raken, zingt hij hard in het donker.

Als een artiest opbiecht dat hij van het publiek houdt, dan betreft het een aangename sarcast of een ongelooflijke slijmjurk. Jan Rot valt in geen van beide categorieën. Hij lijkt echt volkomen gelukkig op het podium, straalverliefd. De daad duurt twee maal drie kwartier.

Hij neemt het publiek op een ontwapenende manier in vertrouwen, zonder dat het ook maar één moment klef en onaangenaam wordt. En mocht het toch iets te benauwd worden, dan zingt hij een lied. Over tranen die maar water zijn, over de sporen van Calvijn, en over het uitbannen van twijfel, spijt en berouw.

In 1991 schakelde Jan Rot om van rocker in jeugdhonken naar verteller/zanger in nette zalen. Daar wilde men wel luisteren naar zijn in milde ironie verpakte Weltschmerz. En naar zijn voor de polder geschikt gemaakte Roy Orbison repertoire. Het was in het begin misschien een beetje moeizaam, want wie zo dicht tegen de kitsch aanzit moet eerst doorgelicht worden. Maar waar hij met feiten goochelt, wordt de wezenlijke waarheid geen geweld aangedaan. Er zit geen nep aan Jan Rot.

Patrick van den Hanenberg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.