Interview De Wending

Ex-lijsttrekker PVV Rotterdam: ‘Ik vind dat etnische Nederlanders de meerderheid moeten vormen in dit land’

Géza Hegedüs was precies één dag lijsttrekker in Rotterdam, toen de PVV hem weer bij het vuil zette. Zijn denkbeelden waren zelfs voor de partij van Wilders te radicaal. Maar volgens Hegedüs is dat een misverstand.

Ex-lijsttrekker van de PVV Rotterdam Géza Hegedüs. Foto Jiri Buller

De man van het kortste lijsttrekkerschap uit de recente politieke geschiedenis zit op een vrijdagochtend achter een kop groene thee in het Westerpaviljoen in Rotterdam. Nee, hij praat niet met de Volkskrant omdat hij iets recht te zetten heeft na zijn eendaagse bliksemcarrière als lijsttrekker van de Rotterdamse PVV. En ook niet omdat hij anderen de schuld wil geven. ‘Dat slachtoffergedoe’, zegt hij, ‘daar heb ik niets mee.’

De Wending

In de serie De Wending spreekt de Volkskrant met mensen die een gebeurtenis meemaakten die hun leven drastisch veranderde.

Géza Hegedüs (1962) wil gewoon het gesprek aangaan, ‘een redelijk gesprek waarin duidelijk wordt wat ik nou werkelijk denk’. En dat gesprek kan dan bijdragen aan ‘het bewustwordingsproces’, waar hij meerdere malen aan refereert. Want mensen moeten gaan inzien dat het zo niet langer kan. ‘We halen grote groepen mensen binnen die niet te integreren zijn’, zegt hij. ‘Die gaan hun plek opeisen en daar heb ik problemen mee. Ik vind dat Nederlanders of Duitsers of Hongaren recht hebben op een eigen soevereine natiestaat waar ze als soeverein volk met hun eigen cultuur kunnen leven. Massa-immigratie bedreigt dat. De grenzen staan open. Het is de vernietiging van Europa.’

Dat is ook precies waarom Hegedüs zich in het voorjaar van 2017 bij de PVV meldde, ‘de enige partij die zulke dingen bespreekbaar maakt en oplossingen aandraagt’, al vindt hij Thierry Baudet ook een ‘interessante denker’. Hegedüs belandde in ‘het klasje van Geert’ en dan gaat het snel.

‘Hier links staat hij’, zei Wilders op 14 december 2017 in Rotterdam tegen de verzamelde journalisten. ‘De heer Géza Hegedüs, geboren en getogen Rotterdammer. Ik ben ontzettend blij dat hij uit het niets want hij heeft geen politieke ervaring onze lijst gaat aanvoeren.’

Een dag later ging het al mis, wanneer de antifascistische onderzoeksgroep Kafka meldt dat Hegedüs actief is bij het extreem-rechtse studiegezelschap Erkenbrand. In het stuk citeerde Kafka uit podcasts van Erkenbrand. Daarin zegt Hegedüs bijvoorbeeld dat David Duke, de voormalige leider van de Ku Klux Klan, ‘interessante dingen te vertellen’ heeft.

Beluister hieronder het fragment waarin Hegedüs spreekt over de Ku Klux Klan.

Tegelijkertijd vroeg de Volkskrant de PVV te reageren op een andere aflevering van de podcast, waarin Hegedüs bespreekt hoe van Nederland een etnostaat gemaakt kan worden een staat voor etnische Nederlanders. ‘In een stad als Rotterdam, waar ik vandaan kom, zie je grotendeels alleen maar negers met Nederlandse jonge vrouwen’, zegt hij daarin. ‘Dat is het grote gevaar. ’

Beluister hieronder het fragment waarin Hegedüs bespreekt hoe van Nederland een etnostaat gemaakt kan worden.

Ook het AD kwam nog met nieuws. Hegedüs had in 2014 Holocaustontkenner David Irving gefeliciteerd op Facebook: ‘Ik heb veel respect voor je.’

Al met al genoeg reden om de kersverse lijsttrekker bij het vuil te zetten. Op Twitter schreef Wilders: ‘Als we dit hadden geweten dan was de heer Hegedüs nooit op de lijst gezet.’

Wat gaf de doorslag?

‘Ze vonden het te belastend. Erkenbrand, die podcast.’

Erkenbrand is een gesloten club, u zat erbij.

‘Nou, ik ben daar nooit lid van geweest. Ik ken iemand die daar mensen kent. Maar ik ken ook mensen in de ultra-linkse hoek. Ben ik dan een marxist?’

Hoe kijkt u terug op de commotie?

‘Ik ben er niet depressief van geworden. Het hoort erbij. Ik had wel te doen met mijn moeder. Voor haar was het slikken dat haar zoon zo werd neergezet. Nu zou ik sommige dingen anders aanpakken. Zoals met die podcast over de etnostaat. Ik had de context beter moeten schetsen.’

Het was allemaal een misverstand, lijkt Hegedüs te willen zeggen. Hij bedoelde zijn uitspraken nooit zoals ze geïnterpreteerd zijn. Die felicitatie aan Irving had te maken met ‘het historisch onderzoek’ dat de Brit heeft gedaan. En die podcast over de etnostaat dat was vooral een gedachtenexperiment. ‘De insteek was: áls je een etnostaat zou willen, wat zijn dan de consequenties? Dat is waar ik zo open over gesproken heb. Ja?’

Het leek meer dan een gedachtenexperiment. Turkse, Marokkaanse en Surinaamse Nederlanders moesten terug, zei u. Desnoods met dwang.

‘Ik ben het zat dat dingen niet bespreekbaar zijn. In deze podcast bespreken we ze wel. Dat heb ik heel extreem gedaan.’

Maar wilt u zo’n etnostaat?

‘Mensen die een etnostaat willen zijn net zo naïef als die globalisten die iedereen binnen willen laten. Die etnostaat is niet te creëren. Ik vind wel dat etnische Nederlanders de meerderheid moeten vormen in dit land, als dominante groep en als dominante cultuur.’

Hegedüs groeide op in Rotterdam, als kind van Hongaarse vluchtelingen die in 1956 naar Nederland zijn gekomen. Hij kreeg een gereformeerde opvoeding en kwam als puber in aanraking met ideeën die daarmee botsten. Hij droeg zwarte pakken, smeerde zeep in zijn haar en werkte in een platenzaak.

Begin jaren tachtig ging hij het leger in, wat hij ‘als kleine jongen’ al wilde. Tijdens een missie naar de Sinaï-woestijn maakte hij kennis met ‘onvriendelijkheid’ in de Gazastrook die achteraf bezien zijn wereldbeeld deed kantelen. ‘Er werden stenen naar je gegooid. Ik begreep toen alleen niet waarom.’

Verder wil hij niet veel kwijt over zijn ervaringen in de krijgsmacht, de reden van zijn vertrek en zijn huidige bezigheden. Hij leeft momenteel van een bijstandsuitkering en zit ‘in een oriënterende fase naar het ondernemerschap’.

Liever spreekt hij over de ‘multi-etnische’ samenleving. ‘Die werkt niet’, herhaalt hij keer op keer. ‘Het gaat tegen de menselijke natuur in. Ik denk dat dit heel erg fout gaat lopen.’

Een paar dagen na het gesprek zingen soortgelijke uitspraken rond in de media. Televisieprogramma Zembla toont beelden van minister Stef Blok van Buitenlandse Zaken, die op een besloten bijeenkomst zegt: ‘Noem mij (…) een multi-etnische of multiculturele samenleving waar de oorspronkelijke bevolking nog woont en waar een vreedzaam samenlevingsverband is. Ik ken hem niet.’ Hegedüs reageert desgevraagd per e-mail.

Die uitspraken deden ons sterk aan uw visie denken. Wat vindt u ervan?

‘Het is positief dat hij dit zo openlijk heeft gezegd. Blijkbaar leeft dit besef ook onder politici maar wordt het vanwege het politiek correcte klimaat en het eigenbelang verzwegen. De belangen van het Nederlandse volk zijn ondergeschikt , in mijn ogen een groot plichtsverzuim.’

Blok maakte wel excuses.

‘Dat verbaast mij niet. Jammer dat hij niet meer ruggegraat toont.’

In het gesprek benadrukt Hegedüs meermaals dat hij het steeds over ‘groepen’ heeft, en niet over ‘individuen’. ‘Mijn beste vriendin is een Marokkaanse Een van mijn beste vrienden, dan heb ik het over échte vrienden, is een creool.’

Hoe kijken zij tegen uw denkbeelden aan?

‘Ik heb interessante gesprekken met ze. Ze zijn ruimdenkender dan de meeste Nederlanders.’

Zij zijn toch ook Nederlanders?

‘Dat mag u vinden. Ik zie dat niet zo. Ja, in juridische zin, maar in etnische zin niet.’

Welke consequentie moeten zij hieraan van u verbinden?

‘Hoe bedoelt u?’

Horen ze erbij of moeten ze weg?

‘Stel dat er alleen een paar duizend Marokkanen waren gekomen en dat het daarbij was gebleven. Die mensen waren opgegaan in de bevolking. Maar kijk hier in Rotterdam. Het is niet één volk, het zijn losse volkeren die naast elkaar leven.’

Het begrip ‘volk’ is in deze context wel ingewikkeld.

‘Daar begint het probleem! Mensen zoals u, die die Nederlandse identiteit ontkennen, delven dadelijk het onderspit. Een volk dat zijn eigen identiteit verloochent, gaat ten onder.’

Later haalt hij Tunahan Kuzu erbij, de fractievoorzitter van Denk. ‘Hij is in uw ogen een Nederlander, toch? Mensen van buiten hebben het staatsburgerschap gekregen mensen die dat nooit hadden moeten krijgen. Doordat iemand als Kuzu het staatsburgerschap heeft, kan hij politieke macht gaan uitoefenen. En dat is niet in het belang van Nederland en de Nederlanders.’

Ex-lijsttrekker van de PVV Rotterdam Géza Hegedüs. Foto Jiri Buller

Kuzu groeide hier op.

‘Wat zegt dat? Hij staat voor de Turkse identiteit en voor de islamitische identiteit. Dat kan niemand ontkennen. En wat zei hij pas geleden? Dat als het Nederlanders hier niet beviel, dat ze maar moesten oprotten.’

Was dat geen ironie, een sneer naar die ‘Pleur op’ van Rutte?

‘Meent u deze vraag serieus? Dat vind ik heel naïef.’

Het gesprek komt op vluchtelingen. Nou ja, de meesten zijn helemaal geen vluchteling, zegt Hegedüs. ‘De asielwetgeving is duidelijk. Je moet asiel aanvragen in het eerste veilige land waar je binnenkomt. Maar ze trokken verder. Het zijn immigranten, ze komen voor een beter leven.’

Dat kun je hen toch niet verwijten?

‘Nee, natuurlijk niet. Maar en nu komen we op het goede punt onze overheid moet zorgen dat deze mensen hier niet binnenkomen.’

En die Hongaren die in 1956 hierheen kwamen dan?

‘Weet u hoe dat gegaan is? Ze zijn in Oostenrijk opgevangen in kampen, waar de Nederlandse regering mensen met de juiste beroepen selecteerde. Ze doorkruisten niet op eigen houtje Oostenrijk en Duitsland om hier asiel aan te vragen.’

Op Twitter gaat u fel tekeer tegen vluchtelingen. Zo reageerde u op een bericht over vluchtelingen die een kapitein bedreigden.

‘Ze kwamen uit Libië en zijn op de Middellandse Zee door een Italiaans schip opgepikt. Toen bleek dat ze niet verder mochten, hebben ze de bemanning bedreigd.’

U schrijft dat ze hun ‘ware gezicht’ laten zien.

‘Ja. Ontken dat maar eens.’

Toont het niet de wanhoop?

Cynisch: ‘Dus als u wanhopig bent, bedreigt u de mensen die u uit zee hebben gevist?’

Ze hebben huis en haard achtergelaten voor een beter leven, al hun spaargeld erin gestoken en dan dreigt alles te mislukken.

‘Weet u hoeveel zo’n overtocht kost? Wie kan dat betalen in Afrika? De middenklasse, de bovenklasse.’

Maar wat bedoelde u met hun ‘ware gezicht’?

‘Dreigt een schip ten onder te gaan, dan komt er bij bepaalde mensen iets naar boven. Ze gooien kinderen overboord om zelf in de sloep te geraken. Maar dit was geen zinkend schip, ze werden gewoon teruggebracht naar Libië. En u heeft toch ook de beelden gezien bij de Hongaarse grens, hoe ze hun kinderen over het hek gooiden? Dat is wat ze doen, hè?’

En oorspronkelijke Nederlanders doen dat niet in zo’n situatie?

Hij is even stil. Dan: ‘Nee, ik denk het niet. Er zijn culturele verschillen. Waar die uit voortkomen, moet onderzocht worden. Maar het zijn wel feiten. In de Gazastrook worden ook kinderen in gevaarlijke situaties gebracht, hè? Dat doen ze doelbewust. Ook een feit.’

Ligt dat niet aan…

‘Ach, dat politiek-correcte gedoe! Zo van: alle mensen buiten Europa zijn slachtoffers en wij zijn verschrikkelijke blanke racisten die iedereen buiten willen houden. Maar wij hebben ook rechten. Wij mogen toch soeverein leven in onze eigen natiestaten? Wij kunnen niet de hele wereld redden.’

U bent zelf kind van vluchtelingen.

Fel: ‘Ja. En? Heb ik die keuze gemaakt om hier te komen? Nee. Die keuze is voor mij gemaakt.’

Ziet u zichzelf als een etnische Nederlander?

‘Nee.’

Dus eigenlijk zou u terug moeten naar Hongarije.

‘Ja, misschien wel. Dat speelt wel door mijn hoofd.’

Géza Hegedüs

Géza Hegedüs wordt in 1962 geboren in Rotterdam. Na zijn militaire dienst blijft hij in het leger. Hij wordt uitgezonden naar de Sinaï, waar internationale troepen de vrede tussen Israël en Egypte bewaken. Halverwege de jaren tachtig volgt hij een studie cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit, die hij niet afmaakt. Hij werkt bij de Sociale Dienst bij diverse gemeenten, waaronder Rotterdam. Daarna zet hij bedrijven op. Na twee faillissementen belandt hij in de bijstand. In 2016 en 2017 is hij drie keer te horen in podcasts van studiegezelschap Erkenbrand. Eind vorig jaar is hij één dag lijsttrekker voor de PVV in Rotterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.