Ex-gevangene Vught: 'gemengde opsluiting is marteling'

Van 17 oktober 2005 tot en met 26 september 2006 zat Piranhaverdachte Mohammed H. in de gevangenis in Scheveningen. Een berisping heeft hij daar nooit gehad....

Op 27 september werd hij overgebracht naar de pas geopende terroristenafdeling in Vught. 'Opeens ben ik gevaarlijk. Opeens mag ik niet meer met mijn moeder bellen, mag ik niet meer met andere gevangenen praten en nog maar één keer per week mijn advocaat bellen.' Hij zou de plotselinge verandering van regime hebben begrepen als bij hem een bom in zijn cel zou zijn gevonden. 'Oké, dan zouden ze een aanleiding hebben gehad. Maar ik ben in Scheveningen nooit op rapport geweest.'

Mohammed H. (20) werd op 1 december vrijgesproken van het voorbereiden van terroristische aanslagen. Hij wil zijn verhaal kwijt over zijn tijd in Vught om Samir A., die in hongerstaking is gegaan, en de andere 'broeders' en 'zusters' die daar nog zitten, te steunen. Dat justitie wil voorkomen dat terreurverdachten in de gevangenis medegedetineerden rekruteren voor de jihad, daar zou H. begrip voor kunnen opbrengen. Tegen een speciale terroristenafdeling an sich heeft hij geen bezwaar. 'Maar ook al willen ze ons weghalen uit een gewone gevangenis, dan kunnen ze ons toch nog wel normaal behandelen?'

Vanuit Scheveningen werd H. 'geblinddoekt en geboeid, één auto voor me en één achter me' naar Vught getransporteerd. Met een skibril op werd hij naar zijn afdeling gebracht en opgevangen door een 'kale bewaarder'. H. moest zich ontkleden. 'Ik moest mijn mond opendoen, mijn tong omhoog. Overal werd gekeken, zelfs in mijn kontgat.' Hij kreeg een plastic setje, een lepel, tandenborstel, kam en pen, verpakt in een stoffen etuitje. Zijn cel was praktisch leeg. 'Ik dacht, waar is de afstandsbediening van de televisie, waar een klerenhanger?' Hij moest zijn wekker inleveren, die hij gebruikte om hem te waarschuwen als het tijd was voor het gebed. Zelfs zijn bidkleedje mocht niet mee de cel in. 'Het was een paar centimeter te lang.' Hij moest, zegt hij, 75 procent van de spullen die hij in Scheveningen had, achterlaten.

Het ergst vond H. dat hij niet meer met zijn moeder mocht bellen. Die had een beroerte gehad en in Scheveningen belde hij haar elke dag. Maar zijn moeder heeft geen vaste telefoonverbinding. Volgens de regels mag er dan niet worden gecommuniceerd. Wie in Vught bezoek ontvangt mag kiezen tussen praten met of zonder glazen wand ertussen. H.: 'Kies je voor slechts een schot tussen jou en je bezoeker, dan word je - voordat je teruggaat naar je cel - gevisiteerd. Anders alleen gefouilleerd.'

Hij heeft vijf keer straf gehad, omdat hij tussen 7.00 uur 's morgens en 17.00 uur 's middags onder de dekens lag. 'Dat deed ik omdat de verwarming te laag stond.' Of omdat hij onder de celdeur door had gesproken met andere gevangenen. Hij doodde de tijd met het lezen van de koran.

'Geestelijke marteling', noemt hij de gemengde opsluiting van mannen en vrouwen, de reden waarom Samir A. in hongerstaking is gegaan. In Scheveningen had hij rust in zijn hoofd, kon hij ongepaste gedachten mijden. 'Soms zag ik op televisie een mooie vrouw, maar dan zapte ik weg en was ik die beelden binnen twee minuten weer kwijt, want in Scheveningen waren geen vrouwen. In Vught zag ik Soumaya rondlopen en luchten met Jason W. en Mohammed C. Ze (justitie, red.) weten dondersgoed dat we geen contact willen met vrouwen.'

Jason W. en Ismail A. zijn al twee jaar opgesloten en hebben al die tijd geen vrouw gehad, legt H. uit. 'Het is gewoon pesten, moedwillige verleiding'. Een keer heeft hij boos, in het Arabisch, 'kappen nu' geroepen naar Soumaya, Jason en Mohammed. 'Ik werd zo boos, het mag niet van de islam.' Ze antwoordden hem dat ze dat ook beseffen, maar dat het voor hen de enige gelegenheid is om buiten de cel te komen. De directie heeft bepaald dat ze gemengd moeten luchten en recreëren.

Zo boos is H. over de behandeling in Vught, dat hij zelfs de Arabische televisiezender Al Jazeera heeft gebeld. 'H: 'De redactie was verontwaardigd. Hoe kan een democratisch land als Nederland zoiets doen. De zender gaat zeker iets doen met mijn verhaal.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden