Even weg van de boerderij

Boerin Martine Kruider wil jonge boerinnen met elkaar verbinden en organiseerde voor de derde keer de 'Ik ben (g)een boerin dag'

GRONINGEN - De zus van boerin Marjan Groendijk uit het Groningse dorp Zuidwolde heeft als ambtenaar het ene personeelsuitje na het andere. Dat hebben wij als boerinnen nou nooit, zegt Groendijk. Wij hebben nooit een verwendagje of een ander leuk uitje. 'Terwijl ik denk dat het ons best toekomt.'


Ze is niet de enige die dat vindt, want het is vrijdag volle bak - 74 vrouwen - op de derde 'Ik ben (g)een boerin dag', in zorgboerderij de Oude Nadorst aan de rand van de stad Groningen. Inderdaad: een personeelsuitje voor boerinnen uit het hele land, met lunch, workshops taarten versieren, schilderen, een markt voor curiosa en een workshop tango in de klei.


En de 'wasstraat': in de stal, met een kleurenconsulent, een kapster en een visagiste. Deze workshop was het eerste volgeboekt. Ook Marjan Groendijk staat in de wasstraat. 'Op je bedrijf ben je altijd druk bezig. Met je vee, met van alles. Het neemt je totaal in beslag. Maar leuke tips voor kleding en make-up zijn altijd welkom.'


Plattelandsvrouwen

Natuurlijk, er zijn verenigingen voor plattelandsvrouwen, beaamt initiatiefneemster, boerin Martine Kruider. Maar daar komen vooral grijze vrouwen. En die verenigingen zijn niet gericht op emancipatie. 'Veel vrouwen hebben geen idee hoe de financiën geregeld zijn. Wat doe je als je man arbeidsongeschikt raakt? Of wat doe je als je gaat scheiden? Voor jezelf opkomen, het sisters-gevoel, dat is bij die verenigingen niet. Wij besteden juist ook aandacht aan dergelijke inhoudelijke zaken.'


Zelf werd Martine Kruider - een hippe dertiger in kleurig rokje - per toeval boerin toen ze als stadse meid verliefd werd op een boer. Sindsdien schrijft ze boeken, houdt ze lezingen en blogt ze over het boerenleven.


'Ik wil de jonge generatie boerinnen met elkaar verbinden', vertelt ze onder een perenboom. Verderop is een groep boerinnen enthousiast aan het schilderen.


Verbinding, daar blijkt behoefte aan te bestaan. Kruiders blog en forum worden drukbezocht. Vrouwen ontmoeten elkaar online en zien elkaar in het echt op de 'Ik ben (g)een boerin dag'.


Boerinnen zijn vaak heel bescheiden, zegt ze. 'Ze vinden het heel normaal dat ze het bedrijf runnen, én het huishouden, én voor de kinderen zorgen. Al die nevenactiviteiten en arrangementen van boerderijen, zoals boerenijs, boerengolf of logeren in het hooi, worden óók allemaal door de vrouwen bedacht. Daar hoor je ze nooit over. Doe maar gewoon. Op deze dag worden zij een keertje verzorgd.'


Kruidencrèmes

De taartenversiersters zijn druk in de weer. In een andere ruimte maken vrouwen hun eigen kruidencrèmes. In de wasstraat is de ene na de andere vrouw blij met haar nieuwe look.


Ook belangrijk: er is ruimte, tijd en gelegenheid om te praten en te delen. Dat schiet er nog wel eens bij in op het platteland. Neem die vrouw die tobt met haar gezondheid. Haar man zegt daar gewoonlijk over: joh, blijf lekker binnen.


Kruider vroeg haar met wie ze haar zorgen kan delen. 'Met niemand dus. In de stad ga je eerder met vriendinnen een borrel drinken en het leven bespreken.'


Internet is een handig medium om de zaken des levens te bespreken. Kruider krijgt geregeld verzoekjes: kan ze niet eens bloggen over dit of dat onderwerp? 'Zo wordt het bespreekbaar, maar blijven de vrouwen zelf buiten beeld.' Lachend: 'het gaat vaak over de schoonouders.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden