Even naar de bieb voor een jurkje

We letten steeds beter op of kleding wel duurzaam is gemaakt. Een broek weggooien, is ook passé, zie de initiatieven als krijgdekleertjes.nl of de kledingruilfeesten.

Beeld Han Hoogerbrugge

Jaarlijks geven Nederlanders tussen de 11 en 12 miljard euro uit aan kleding. Een groot deel daarvan leidt een kwijnend bestaan in de garderobe: naar schatting dragen we 80 procent van de tijd slechts 20 procent van onze kleren. Een groeiend aantal initiatieven probeert daarin verandering te brengen onder het mom van consuminderen en milieubesparing. Hoe? Door kleding onderling uit te ruilen of met behulp van een kledingbibliotheek.

Aan de Westerstraat in Amsterdam, hartje Jordaan, huist sinds eind 2014 de kledingbieb Lena the Fashion Library. Inmiddels telt de bieb 270 abonnees en 1.600 kledingstukken. Een simpele spijkerbroek van H&M zul je niet tegenkomen in de rekken. Lena richt zich op vintage kleren van minimaal twintig jaar oud.

Daarnaast werkt de bieb samen met jonge ontwerpers en merken als Wintervacht, Studio Henke en Mud Jeans. 'Het moeten kwaliteitsvolle en het liefst zo duurzaam mogelijk kleren zijn', zegt medeoprichter Elisa Jansen. 'Klanten hebben een abonnement, dus we moeten ervoor zorgen dat ze altijd iets leuks kunnen vinden.'

De klantenkring van Lena blijkt veel breder dan de oprichters hadden verwacht. 'We mikten op de doelgroep tussen de 25 en de 40 jaar', vertelt Jansen. 'Maar onze jongste abonnee is 15 en ook dames van 50plus zijn lid.' Haar verklaring? 'Ik denk dat steeds meer mensen zich bewust worden van het feit dat we zo onnodig veel spullen hebben. Mensen zien de onzin van het massaconsumeren in en willen graag duurzamer zijn. En ze vinden het leuk om voor weinig geld steeds nieuwe kleren te kunnen ontdekken.'

Kinderkleertjes ruilen

Cerian van Gestel zat vier jaar geleden opgescheept met tassen vol kleding waar haar drie kinderen in sneltreinvaart waren uitgegroeid. 'In mijn omgeving was er ook niemand aan wie ik de kleren kwijt kon. Daarom ging ik online zoeken of er een leuke manier bestond om kinderkleding door te geven.' In Nederland was die er niet, ontdekte Van Gestel en dus begon ze haar initiatief 'Krijg de kleertjes', dat eind 2012 online ging. Via krijgdekleertjes.nl kunnen vaders en moeders op een makkelijke manier een pakket met te kleine kinderkleertjes ruilen voor een voorraad passende kleren.

Inmiddels telt Krijg de kleertjes vierduizend leden in Nederland. De opkomst van het kledingruilen heeft volgens Van Gestel ook simpelweg met internet te maken, dat het makkelijk maakt om gelijkgestemden te ontmoeten en een logistiek op te zetten.

Tegelijkertijd is Krijg de kleertjes anno 2016 niet louter meer een internetfenomeen, vertelt ze. Op zeventien plekken in het land zijn tot nu toe 'ruilpunten' opgezet, waar vrijwilligers kleding uitstallen in hun huiskamer, schuur of op de keukentafel. Ouders kunnen een bezoekje brengen aan een ruilpunt als ze de kleding in spe van hun kroost liever eerst van dichtbij willen bekijken of aanraken voordat ze tot een aankoop overgaan.

Kledingruilfeest

Maartje Maas is nog een stap verder gegaan dan ruilpunten: ze is de bedenker van het concept 'kledingruilfeestje'. 'Ik had altijd in een studentenhuis met vrouwen gewoond', vertelt de oprichtster van Little Green Dress. 'Als je dan naar een feestje ging en je had weer eens niets om aan te trekken, klopte je bij een van je huisgenoten aan en leende een mooie outfit. Dat viel toch een beetje tegen toen ik op mezelf ging wonen - een kopje suiker vragen aan je buren is toch wat minder persoonlijk dan een jurk.'

In een eurekamoment besloot Maas om dan maar haar voormalige huisgenoten uit te nodigen voor een kledingruilfeest. Een nieuw woord was geboren. 'Het was meteen een grote hit. Ook vrouwen die elkaar helemaal niet kenden stonden opeens halfnaakt voor de spiegel elkaars outfits te becommentariëren.'

Met haar bedrijf Little Green Dress organiseert Maas nu zes tot acht keer per jaar in Nederland een kledingruilfeest waar tussen de vijftig en zestig vrouwen op af komen. Ze doet dat naast haar baan bij het deeleconomieplatform Konnektid. Een van de hoogtepunten was een ruilfeest voor transseksuelen die na hun geslachtsverandering met veel kleding opgescheept zaten waar ze niets meer aan hadden.

'De afgelopen jaren is er ook in de mode-industrie gelukkig meer aandacht gekomen voor duurzaamheid', verklaart Maas de groeiende populariteit van het ruilen van kleding. 'Consumenten zijn zich bewuster van de misstanden in de industrie en willen beter omgaan met hun kleren. Ook de crisis heeft geholpen: mensen willen zuiniger omgaan met hun geld en dezelfde levensstandaard houden. Kledingbibliotheken of ruilfeestjes geven daar een mooie mogelijkheid toe.'

Haar eigen koopgedrag is er ook door veranderd, zegt Maas. 'Ik koop een stuk minder kleren dan voorheen. Door te ruilen, kun je een hoop geld te besparen. En als je dan nieuwe kleren koopt, kun je met het bespaarde geld betere kwaliteit kopen, kledingstukken die je hele leven meegaan. Oma's droegen vroeger vaak heel lang dezelfde kleren, maar dat kwam ook omdat ze hele goede kwaliteit kochten, waar ze heel lang mee konden doen. Dat wil ik ook: slow fashion in plaats van fast fashion.'

Vragen over milieuvriendelijk gedrag of tips voor deze rubriek? Mail naar groen@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden