Even een limoentaart toveren

Wat zullen we eens eten vanavond? Iedere dag in de Volkskrant een verrassend recept. Vandaag Key lime pie (taart met 8 tot 10 punten).

Koken is toveren. Veel dichterbij komen we althans niet. Het transformeren, het veranderen, in het dagelijks leven is het aan het fornuis of het werkblad dat het allemaal gebeurt. Ik ken mensen die nog steeds niet geloven dat iets duns dikker wordt als je er vloeistof aan toevoegt: mayonaise. Goed, die 'vloeistof' is olie, maar het ziet er toch idioot uit.

Met hitte kun je dingen zacht maken, doen smelten soms, of juist harden. Vinden we allemaal doodgewoon. Je gaat in een kom iets nats, wits, kouds staan meppen en het verandert in iets luchtig stijfs: slagroom. En lellerig stuk vlees met onheilspellende randjes vet en hardvochtige zenen wordt een zuchtend lekkere stoofpot, mits urenlang en vooral niet te heet verwarmd in gezelschap van wijn en tijm, ui en knoflook.

U leest hier de woorden van iemand die zich, ruim voorzien van ijdelheid en arrogantie, verbeeldt dat hij zo langzamerhand de culinaire zweep in alle gebruikelijke toonsoorten heeft horen knallen. Maar het toetje, vorige week bij vriendin Christel, was een nieuwtje voor me. Een vreselijk heerlijk, tikkie ordinair, beetje ouderwets en tegelijk magisch toetje. U kent het vast allemaal al, alleen ik sukkelde een beetje achteraan: key lime pie. Limoentaart, vernoemd naar de Keys, dat eilandensliertje onder Florida waar men denkelijk trots is op limoenen. Maar wat u misschien niet ziet, is dat ook hier wordt getoverd; de maakster had althans niets door. Zoals zovelen doet zij bij recepten braaf wat wordt opgedragen en staat niet stil bij de magie.

Een zuur gaat aan het werk om van slagroom en zoete gecondenseerde melk - het recept bleek van de site van wereldmerk Carnation te komen! - kaas te maken, een verse, smeuïge, wolkende crème, gedragen door caseïne-eiwitten, die stevigheid geven waar hij eerst niet was. Suiker erbij hoeft niet; die zit al in de melk.

Ingrediënten

- 100 g roomboter
- 250 g volkorenbiscuits
- 4 limoenen
- 400 ml-blik gecondenseerde melk
- 300 ml volvette slagroom (geen koksroom o.i.d.)
- taartvorm van 20-22 cm doorsnee

Bereidingswijze

Smelt de boter. Verkruimel de biscuitjes of draai ze met de keukenmachine tot kruim. Meng met de boter. Maak er een laag van in de bodem van de vorm, liefst met een rand, en zet 10 minuten in de koelkast. Boen de limoenen onder de warme kraan - als ze niet biologisch zijn. Rasp de schil heel dun. Pers ze daarna uit. Houd wat rasp achter voor de versiering en meng gecondenseerde melk, room, sap en rasp. En nu de tover: het begint subiet in te dikken - straks is het een dik dromende laag. Zet minstens een half uur in de koelkast. Klaar! Op het decoreren na dan.

volkskeuken@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden