Eurovisieblues

Vanavond wordt in Riga het 48ste Eurovisie Songfestival gehouden. Esther Hart doet mee voor Nederland. Als Willem van Beusekom weer thuis is, wacht haar vermoedelijk het schnabbelcircuit....

Door Maud Effting

Marga Bult (46)

Rechtop in de wind de in 1987 Marga Bult deed mee met een tekst die de gayscene deed blozen: Rechtop in de wind. Daarvoor zong ze in de jaren tachtig bij het blonde meidengroepje Babe, met teksten als Woman keep your mouth shut, give the warrior what you've got. Toerde met discohits rond in landen als Korea en Maleisië. Ze stopte in 1986: 'We waren alle drie ontzettend moe. Soms werden we wakker in een hotelkamer zonder dat we wisten waar we waren.' Ze wilde solo verder. Het Songfestival bleek een ideaal opstapje. 'Daarna kun je anderhalf jaar goed werken. Ik ging van acht naar twintig optredens per maand. Van Frankrijk en Italië kreeg ik twaalf punten. Daar kon ik meteen tourneetjes gaan doen.' Daarna ging het ietsje minder. 'Mijn tweede single liet te lang op zich wachten. Een fout, vind ik achteraf. Daarna heb ik nog een single of drie gemaakt.' Ze werkte als presentatrice bij Radio Oost, TV Oost, de TROS en Veronica.

Het Songfestival als goudmijn? 'Het heeft me financieel beter gemaakt. Maar als je als een kip zonder kop door Europa gaat vliegen, gaat het fout. Dat hoor je zo vaak. Johnny Logan en Getty Kaspers hebben door slecht management uiteindelijk niets overgehouden.'

Ze maakt nu furore met songfestivalhits in een nieuw trio: de Dutch Divas, met oud-songfestivaldeelneemsters Sandra Reemer en Maggie MacNeal. 'Drie jaar geleden belde Sandra Reemer me op. We hebben nu drie tot vier optredens per week. We doen de betere evenementen: grote feesten, jubilea, symposia. Ik zing nog altijd Rechtop in de wind. Met alle plezier.'

***

Teach In

Ding-a-Dong 1ste in 1975

Laatste overwinning van Nederland. Teach In begon als studentengroepje in de jaren zestig. Ze scoorden hits met Fly away en In the summernight en deden mee aan het Songfestival toen het nog geen homofestijn was. Zangeres Getty Kaspers (55): 'We lagen elke avond om negen uur in bed.' Winnen was een overweldigende ervaring. 'Onvoorstelbaar.'

Het Songfestival moest hun doorbraak worden in Europa, maar dat liep anders. 'Onze carrière zat voor het Songfestival nog in de lift. Daarna niet meer.' Kaspers en haar vijf mannen reisden na de overwinning als gekken door Europa om op te treden. Deden tournees in Turkije, Noorwegen en Zweden. 'In het begin was het heel leuk. Later werd het behoorlijk

heavy. We waren moe en overspannen. We merkten dat we elkaar een beetje zat begonnen te worden.'

Bijkomend probleem: er was geen goede opvolger voor Ding-a-Dong. De aanvragen begonnen terug te lopen. 'Op een gegeven moment moest ik 's nachts om twee uur een nieuw liedje inzingen. Maar ik was mijn stem kwijt.' Het groepje bleek toe aan rust. 'We wilden twee maanden met vakantie, maar de platenmaatschappij verbood het. Toen zei ik: dan stap ik eruit. John Gaasbeek ging met me mee. En dat was het einde. Na één jaar.'

Kaspers voelt zich nog steeds in de steek gelaten: 'De platenmaatschappij heeft ons laten werken tot we erbij neervielen. Ze misbruiken je tot het niet meer gaat en gooien je dan weg.' Naar eigen zeggen heeft ze er redelijk aan verdiend. 'Maar geen bedragen waar je van achterover slaat. Wie het grote geld verdiende, was componist Dick Bakker. En de platenmaatschappij.' Teach In kreeg twee nieuwe zangeressen, scoorde nog een hit met Upside Down, en viel toen uit elkaar. Kaspers probeerde nog een solocarrière, slaagde daar niet in, en werd huisvrouw. 'Maar ik ben er niet ongelukkig van geworden.'

****

Maywood

Ik wil alles met je delen 15de in 1990

De Nederlandse popzusjes Alice en Caren Maywood begonnen als een succesvol duo. In de jaren tachtig hadden ze hits met Mother how are you today; Late at night en Rio, totdat de carrière in een dipje belandde. Het Songfestival bood uitkomst. Alice Maywood (48): 'Als we zouden winnen, wist iedereen meteen weer wie Maywood was.' De uitslag viel tegen. 'Dat was niet leuk. Ik vond ook dat we niet zo professioneel werden neergezet. Als je met een team van mensen gaat, verwacht je dat ze af en toe op de monitor kijken. Achteraf gezien had ik zelf moeten ingrijpen.' Maar carrièretechnisch had het effect. 'We hebben op het Songfestival nog twee jaar kunnen voortbouwen. De internationale business had niet zoveel interesse, maar in Nederland sloeg het liedje leuk aan.'

In 1995 ging het goed mis. 'Karen trouwde en haar man kwam tussen ons in te staan. Hij ging zich met Maywood bemoeien, maar wij waren al 25 jaar samen bezig. Hij had er met zijn poten van af moeten blijven.' Rechtszaken volgden en de roddelbladen stonden vol geruchten over jaloezie, incest en meer. De zusjes hebben al jaren geen contact meer. 'Ik hoor niets. Ik weet niet wat ze doet.'

Alice runt nu een artiestenbureau en geeft zang-, gitaar- en pianoles. Ze is de enige die de naam Maywood mag gebruiken, afgedwongen middels een rechtszaak. 'Ik vaar nog steeds op die naam. Mensen komen er nog altijd op af. Ik kan er prima van leven.'

****

Mrs. Einstein

Niemand heeft nog tijd 22ste in 1997

Vijftal uit de cabaretwereld - bijnaam: de Spice Grannies - dat bijna per ongeluk op het Songfestival belandde. Ze werden gevraagd vanwege hun theaterprogramma over het Songfestival en gebruikten de week in Dublin om lekker te feesten. Marjolein Spijkers (41) was een van hen. 'Het leek me in eerste instantie helemaal niet leuk. Meer iets voor van die huppelmiepjes. Wij ambieerden een carrière in het theater.' Toch beviel het wel. 'Ik heb me kapot gelachen die week.' Maar na de lage eindnotering kwam de klap. 'We werden op handen gedragen die week. Maar toen we zo laag eindigden, werden we niet meer aangekeken. Dirigent Dick Bakker, die ons de hele week zo leuk vond, stapte op Schiphol uit, liep naar een camera en zei: ik vond het toch al niks.' Hun liedje werd geen hit.

'Toen kregen we al het gevoel: misschien gaat het niet zo goed als we hoopten.' Wel konden ze terecht in het schnabbelcircuit. 'Op roze zondagen waren we een graag geziene gast. Het jaar erna hebben we veel in Netwerk opgetreden. Maar we zijn niet met een tape het land doorgegaan. We hadden onze theatertoer.' Geld heeft ze er niet aan verdiend. 'Het kóstte alleen maar geld. Voor vijf vrouwen kregen we 1.500 gulden kledinggeld.' Zelf stapte ze uit Mrs. Einstein. Ze houdt zich nu bezig met het inspreken en inzingen van jingles, commercials, tekenfilms, en met presentaties. Mrs. Einstein toert momenteel door Duitsland. Spijkers: 'Ik vond het geweldig om te doen. Maar het heeft mijn leven niet veranderd.'

Marlayne (31) One good reason 8ste in 1999

Marlayne streefde al zo'n acht jaar naar een platencontract. Ze zong sinds haar 11de, studeerde af aan het conservatorium en werd achtergrondzangeres bij René Froger en Ruth Jacott. Maar een eigen carrière kwam niet van de grond. 'Het lukte niet. Ik kreeg gewoon geen platenmaatschappij. Ze hoorden de hit niet.' Het Songfestival zou uitkomst bieden. 'Ik had eigenlijk een enorme hekel aan het Songfestival. Een hele avond luisteren naar allerlei liedjes die vaak heel erg slecht zijn, nou nee. Ik deed alleen mee omdat ik weg was van het liedje. Het bleek een geweldige ervaring.'

Toch liet de cd na het Songfestival te lang op zich wachten. 'Er waren allerlei problemen tussen platenmaatschappij Sony en de songwriters van One good reason. Het heeft nog geleid tot rechtszaken. Heel jammer, want we waren al bezig met de volgende single.' De songwriters braken met Sony. 'Ik zat bij Sony, dus ik kon geen kant op.' In Nederland werd de cd geen groot succes. 'Maar in Duitsland en Japan is hij wel goed verkocht.'

Door het Songfestival kan ze nu goed leven. 'Het heeft deuren geopend. Ik riep eens dat het me leuk leek om een programma te presenteren. Voor ik het wist, zat ik bij een screentest.' Ze presenteerde Hou 'm vast bij V8 en Het Vakantiejournaal bij SBS. Beide programma's zijn inmiddels gestopt. 'Daar heb ik veel van geleerd. Ik heb de hoop nog niet laten varen dat er wellicht weer een tv-programma langskomt. Maar mijn grote passie blijft het zingen.'

Van het Songfestival-imago heeft ze wel eens last. 'Het kan een beetje stoffig zijn misschien. Bij de TMF-doelgroep moet ik niet aankomen, bijvoorbeeld. Maar ik had het voor geen goud willen missen. Misschien moet ik met oud-songfestivaldeelnemers een clubje beginnen om onze trauma's te verwerken.'

***

Michelle (21)

Out on my own 18de in 2001

Michelle zong op blote voeten een gevoelig liedje, maar haalde zo weinig punten dat Nederland het jaar erna thuis moest blijven. Ze studeert dit jaar af aan het Conservatorium. Sterkste uitspraak: 'Ik ben geen Songfestivalmeisje.'

Na het Songfestival werd het stil: 'Ik werd weinig gevraagd voor dingen. Ik denk dat het komt door de manier waarop ik erover praatte. Niet negatief, maar het was gewoon niet mijn ding.' De stilte werd ook veroorzaakt door Sony, dat een paar weken geleden het platencontract verbrak: 'Alle nummers waren af, maar ze vonden mijn muziek toch niet commercieel genoeg. Het kwam hard aan, maar ik ben blij dat ze eerlijk waren. Voor mij was het geen reden mijn muziek aan te passen.' Het Songfestival was een hoogtepunt: 'Ik was 19 toen ik meedeed. Ik vond het te gek. Het heeft mijn leven veranderd. Ik was wel wat naïef soms. Drie maanden lang vinden ze je geweldig, maar dat verandert als het liedje 18de wordt. En dan is het moeilijk stevig in je schoenen te blijven staan.

'Ik heb er wel wat aan verdiend, maar dat ben ik kwijtgeraakt aan investeringen en aan het terugdraaien van deals die niet liepen zoals ik wilde.' Het Songfestival opende deuren: 'Het is makkelijker om aan contacten te komen.' En het gooide deuren dicht: 'Soms heb ik het gevoel dat ik niet serieus word genomen, terwijl ik mijn leven aan de muziek wijd. Ik schrijf alle nummers zelf, samen met mijn bassiste. Het is vechten om van dat vooroordeel af te komen. Maar ik heb er veel van geleerd. Ik ben nu zo ver dat ik mijn eigen management doe.'

****

Maribelle (43)

Ik hou van jou 13de in 1984

Zangeres volgens het Volendamse model. Maribelle (Marietje Kwakman) werd op haar 11de ontdekt en zong op haar 14de de demo in van BZN's Mon Amour. Een maand later werd Mon Amour een wereldhit - zonder haar, mét Annie Schilder. Na twee pogingen belandde ze op het Eurovisie Songfestival, waar vooral veel werd gepraat over de enorme strik op haar jurk. Ze toerde dertien jaar rond met haar coverband Spryng en is nu solo in het feestcircuit beland. 'Ik ben zo'n schnabbelfiguur, zeg maar. Ik ben niet wereldberoemd geworden, maar ik draai altijd wel door. Met het Songfestival heb ik niet veel geld verdiend, maar het hielp wel. Mensen vinden het toch interessant om iemand op hun feest te hebben die bekend is. Ik treed op bij braderieën, personeelsfeesten, bruiloften. Ik doe van alles: rock-'n-roll, Frans, Spaans, de Blues Brothers.' Het achtervolgt haar nog steeds. 'Ik ben het meisje van het Songfestival. Mensen willen het lied nog altijd horen en ik verkoop nooit nee.'

Ze maakte één grote fout in haar carrière: 'Na het Songfestival had ik meteen solo moeten gaan. Ik had twee fantastische producenten. Die hadden allerlei liedjes liggen die later bij Willeke Alberti terecht zijn gekomen. Maar mijn man zat ook in de band en we leefden daarvan. We traden 160 keer per jaar op. Het was vastigheid. Ik had meer risico moeten nemen. Heel dom. Ik ben nog tot 1990 doorgegaan met de band.'

Ze is van plan weer wat aan de zangcarrière te gaan trekken, na een jaar een bed & breakfast te hebben gerund. Komen er nog hits? 'Ik denk niet dat ze nu nog op mij zitten te wachten. Misschien wat leuks met een duet. Ik zie het wel. Ik ben momenteel in privé-problemen verwikkeld, dus ik leef van dag tot dag.'

***

Maxine & Franklin Brown

De eerste keer 7de in 1996

Gelegenheidsduo dat uitgroeide tot behoorlijk Songfestivalsucces. Beiden zwoegden al jaren om door te breken en grepen het Songfestival aan om van het zingen hun werk te maken. Maxine stopte bij de Sociale Verzekeringsbank en Franklin bij Rotterdamse de politie. Maar tijdens de week van het Eurovisie Songfestival ging het enigszins mis.

Franklin: 'We hadden beiden onze eigen platenmaatschappij. Ons liedje had een topdrie-notering behaald in Nederland - het was het meest succesvolle liedje na Ding-a-Dong - dus de platenmaatschappijen vonden allebei dat het bij hen hoorde. En dan krijg je botsingen.'

De ruzie werd in de week van het Songfestival over hun hoofden heen uitgevochten. Een nieuw duet werd onmogelijk gemaakt. 'Heel jammer. Aan ons lag het niet.'

De problemen werden nog groter toen Franklin - in de media de 'billenknijper' genoemd - na het Songfestival werd beschuldigd van handtastelijkheden bij collega's van de politie. Maar niet alle aantijgingen klopten. Hij kreeg een voorwaardelijke celstraf. Eén vrouw bleek zélf een hitsige e-mail aan hem te hebben gestuurd.

Franklin: 'Dat meisje werkt nog steeds bij de Rotterdamse politie.' Het was een klap voor zijn carrière. 'Maar ik ben altijd blijven werken. De eerste keer dat ik weer op moest, was ik verschrikkelijk zenuwachtig. Maar ik kreeg een staande ovatie.'

Met hun deelname aan het Songfestival zijn ze nog steeds gelukkig. Ze worden veel gevraagd in het circuit. Maxine: 'Ik heb er bijna alles aan te danken.' Franklin: 'We werken er nu nog steeds door. We treden veel samen op.' Zes jaar na dato zijn de duetten nu wel in de maak. Maar ook nu is er enige vertraging: Maxine heeft nét een dancehit op haar naam gezet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden