Eurospeak onderscheidt de ingewijden

Wie staat er terecht in het Lissabon-proces? Niemand, maar als de Europese Unie economisch zo ver achter blijft op de Verenigde Staten, zal men ooit vast naar een zondebok gaan zoeken....

Bert Lanting

Het is maar een van de cryptische termen waarmee de buitenstaander overvallen wordt, zodra hij zich in het doolhof van de EU begeeft. Extra intimiderend is dat iedereen schijnt te begrijpen waarover het gaat, als die termen vallen.

Ooit van comitologie gehoord? Heeft niets met ruimteobjecten of het opwekken van comateuze patien te maken, maar alles met de bezigheden van commissies van nationale ambtenaren die toezicht moeten houden op de uitvoering van het EU-beleid door de Europese Commissie.

Weet u zeker dat u voldoet aan de Kopenhagen-criteria? Dan mag u lid worden van de Europese Unie, want dat zijn de voorwaarden waaraan landen die in de wachtkamer van de Europese Unie zitten, moeten voldoen voordat zij worden toegelaten tot de Brusselse club.

En wat te denken van de Dublin-afspraken? Wat die inhouden merkt u waarschijnlijk nooit, tenzij u een asielzoeker bent. Dan kunt u worden teruggestuurd naar het land waar u de EU bent binnengekomen. Daar moet u dan het antwoord op uw asielaanvraag afwachten.

Er zijn in het taalgebruik van de eurocraten nog honderden van dergelijke termen die met woord stapels wetteksten, talloze procedures en jaren van vergaderen oproepen bij de ingewijden. Voor wie geen eurospeak beheerst, zijn het juist woorden die het geheim van Brussel verhullen.

De vraag is hoe het in de toekomst moet met al die handzame termen, die vaak verwijzen naar de plaats waar de EU-ministers een bepaalde regel zijn overeengekomen. Sinds vorig jaar worden de Europese toppen in Brussel gehouden in plaats van op fraaie locaties elders in Europa. Dat scheelt een hoop geld, maar al die akkoorden van Brussel vallen natuurlijk niet meer uit elkaar te houden. 'Misschien moeten we ze voortaan noemen naar de premiers of staatshoofden van het land dat voorzitter is', oppert een Brusselse diplomaat.

'Alhoewel, het Berlusconi-verdrag...?'

Goed nieuws is in ieder geval dat er voor de Nederlanders die dreigen te verzuipen in de Brusselse eurospeak nu een 'Eurocratisch zakwoordenboek' is, uitgegeven door de Groen-Links-fractie in het Europees parlement.

Het blijft natuurlijk een GroenLinks boekje, zodat je onder de P plofkippen aantreft. GroenLinks wil dat soort opgevoerde kippen, die met water worden ingespoten, verbieden.

Dat gaat dan vast de plofkippen-richtlijn heten, zoals je ook de ladder-richtlijn hebt. Met die beruchte regel wilde Brussel in heel Europa een einde maken aan de ongezonde gewoonte van werknemers om van ladders af te vallen. In plaats van ladders moeten schilders en glazenwassers voortaan hoogwerkers of gevelbakjes gebruiken. Voor de Nederlandse glazenwassers moest er een uitzondering komen: anders dan in de rest van Europa, gaan de ramen in Nederland meestal naar buiten open.

Het zakwoordenboekje voert ook de banaan op als trefwoord. 'Een onuitroeibare mythe is nog steeds... dat de EU de normen bepaalt voor de toegestane kromming van deze vrucht', heet het.

Dat moet een woordvoerder van Groen-Links later herroepen. Er blijkt toch een EUvoorschrift voor de vorm van bananen te bestaan. Dus het is toch geen verzinsel van de Britse Tories? 'Toch wel', vindt een woordvoerder van de Commissie. 'Er zijn inderdaad Europese kwaliteitsnormen voor bananen. Maar dat is geen Brusselse uitvinding. Dat was iets dat de EU-landen zelf wilden.' Comitologisch toch?

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden