Europadebat wordt ruw, ruig en interessant met Wilders

Het zal u niet zijn opgevallen, maar de campagne voor de Europese verkiezingen is begonnen. En u zult het niet geloven, maar het kan nog spannend worden ook....

De echte liefhebber wist al langer dat we op 4 juni naar de stembus moeten voor het Europarlement. In deze krant paradeerden kandidaten voorbij, vorige week nog de GroenLinkse lijsttrekker annex ‘globetrotter’ Judith Sargentini. Zij ijvert voor een Europese interventiemacht in Congo.

Echte Europa-liefhebbers zijn er niet veel, gezien de opkomst de vorige keer in 2004 (39,3 procent). Veel handen zal Sargentini voor haar voorstellen dan ook niet op elkaar krijgen. Ook al niet omdat het Europarlement niet over defensie-kwesties gaat.

Het grote probleem van het Europarlement blijft: wat en wie vertegenwoordigen die Europolitici precies in Brussel? Geven ze een stem aan wat er leeft onder kiezers? Of dragen ze richting Nederland uit hoe het hogere Europese doel eruitziet?

Tot nutoe gold voor vrijwel alle Europarlementariërs de ‘globetrotter’-opvatting van eurofielen als Sargentini. Een specimen daarvan was trouwens ook het vraaggesprek dat staatssecretaris Timmermans twee weken geleden aan de Franse krant Le Monde gaf. Volgens Timmermans ‘zijn de Nederlanders weer heel positief geworden over de Europese samenwerking’. Nederland is als gevolg van de crisis heel blij met de euro, zegt Timmermans. ‘En we verheugen ons zowel in de ontwikkeling van het multilateralisme, als in het feit dat, met name dank zij het excellente Franse voorzitterschap, de Raad gaat lijken op een echte Europese regering.’

Ik geloof er allemaal niks van, en als Timmermans het niet in zijn mooie Frans had gezegd, was er meer ophef geweest. Ja, de euro, die is handig in crisistijd. Maar Nederland heel positief? Het interessante is dat die opvatting binnenkort voor het eerst na het desastreuze referendum van 2005 serieus getoetst gaat worden; Geert Wilders gaat kandidaten stellen voor het Europarlement.

Dat zal stormen – de rol van de PVV in Brussel zal namelijk verlopen naar het model Hero Brinkman en de Antillen. Onze overzeese gebiedsdelen lagen tot voor kort ver weg, en werden schuldbewust zwijgend en met een zak geld afgedaan. Dat lukt niet meer, sinds Brinkman begon over een corrupt boevennest.

Soortgelijk lot staat Europa nu te wachten. Niet voor niets heet Wilders’ lijst ‘Voor Nederland’. Europa interesseert hem niets. De campagne zal gaan over weggesmeten Euro-miljarden. Over de corruptie in Bulgarije en Roemenië. Over Turkije dat volgens Wilders ‘niet nu, niet over honderd jaar, niet over duizend jaar, helemaal nooit’ lid mag worden. Het is ruig, het is ruw. En het is duidelijk. Er valt zo direct wat te kiezen – het worden spannende Europese verkiezingen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden