Eurocollecte vertilt zich aan muntjes

De berg afgedankte vakantiemuntjes die de Stichting Nationale Eurocollecte rond de overgang op de euro inzamelde, is een jaar na dato nog niet aangeland op de plek van bestemming....

Het sorteren en in euro's omzetten van de ruim honderd verschillende valuta duurt langer en kost meer dan de verantwoordelijke Stichting Nationale Eurocollecte (SNE) aanvankelijk had gedacht.

Ondertussen dreigt een kleine revolte onder organisaties die vrijwilligers uitleenden aan SNE. In ruil voor hun hulp is deze sportclubs en serviceclubs à la Lions, Rotary en Kiwanis de helft van de opbrengst beloofd ten behoeve van eigen, lokale goede doelen.

'Vorig jaar Pasen zonden we de laatste munten naar SNE', zegt Frederique van Berkel van Rotaryclub Ter Aar. Vóór eind 2002 zou ze te horen krijgen hoeveel euro de Rotary kan schenken aan drie ouderenprojecten in naburige dorpen. Van Berkel rekent op een kleine zevenduizend euro.

De stand, half februari 2003: 'Geen geld, geen bericht.'

'Perfect!', is niettemin het montere antwoord van Eurocollecte-voorzitter Paul Nouwen op de vraag hoe de afwikkeling vordert. 'Gezien de bijzondere complexiteit van de operatie, dan.'

Nouwen verwacht 'medio dit jaar' de opbrengst over te kunnen maken aan 24 grote charitatieve instellingen waaronder Greenpeace en het Rode Kruis. 'Die begrijpen dat het lang duurt.'

Nouwen erkent dat dit anders ligt bij de sport- en serviceclubs die in bankkantoren en sportkantines collectebakken hebben geleegd, en munten hebben gewogen en geadministreerd. Daarom, belooft hij, krijgen zij een voorschot: 'In april. Daar gaan we nog brieven over versturen.'

Het sorteren van muntgeld uit alle windstreken is complex, zegt Nouwen. Vervolgens moet het geld bij de Centrale Bank in het land van herkomst worden ingewisseld tegen euro's.

Eén van de weinige bedrijven ter wereld die dit kunnen, het Britse CoinCo, heeft een exclusief contract met Coins for Care, de kleinere zusterorganisatie van SNE. Daarom moest SNE terugvallen op de Nederlandsche Munt, en zelf telmachines laten bouwen.

Totale kosten: 25 à 30 procent van het opgehaalde bedrag. Van elke euro blijft 70 tot 75 cent over. 'Heel normaal voor een eenmalige actie', meent Nouwen. Maar het Centraal Bureau Fondsenwerving, dat keurmerken uitdeelt aan liefdadigheidsclubs, hanteert een bovengrens van 25 procent als acceptabel kostenpeil voor fondsenwerving. En SNE-zusterorganisatie Coins for Care, die apart 3 miljoen euro aan vakantiemuntjes inzamelde, heeft naar eigen zeggen 2 procent kosten gemaakt.

Ook Esther Jacobs van Coins for Care heeft nog niks uitgekeerd; zij zegt 27 februari de finale afrekening te zullen publiceren.

Het is het sluitstuk in een verhaal dat mooi begon. De Stichting Collecteplan, een platform van twintig goede doelen met een vergunning om te collecteren, kwam op het idee om rond de euroconversie overgebleven marken en francs in te zamelen. Vier grote charitatieve organisaties, sportkoepel NOC-NSF en een roedel serviceclubs, sloten zich aan.

Tegelijk richtte Esther Jacobs Coins for Care op, dat onbruikbaar geworden munten wilde ophalen voor goede doelen zonder collectanten. De krachten werden gebundeld in het platform Nationale Eurocollecte Coins for Care.

Alras kwam het rumoer. Het SNE-bestuur kreeg ruzie over de manier waarop Coins for Care zijn aandeel van de opbrengst wilde verdelen - via een populariteitspoll op internet. Dit was nauwelijks opgelost, toen SNE de zoektocht naar een verwerker verloor. Nu zijn er de ongeduldig wordende vrijwilligers en de hoge kosten.

Frederique van Berkel van Rotaryclub Ter Aar hecht niettemin aan de verwachte zevenduizend euro. 'Dat is ons beloofd.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.