'EU-verbod van veilig diermeel is irrationeel'

Op de vensterbank in de directiekamer van destructor Rendac BV staan de monsters van het materiaal dat de EU in de ban heeft gedaan....

Veel stoffelijker dan de jampotjes wil het bedrijf het productieproces niet maken voor de bezoeker. De directie heeft liever niet dat een journalist het proces van nabij aanschouwt en beschrijft, erkent S. Beerendonk, directeur algemene zaken van Rendac. Een rondleiding behoort niet tot de mogelijkheden; gesprekken met werknemers evenmin. Een diashow met het motto 'In het belang van mens en milieu' moet een steriel beeld geven van wat zich in de silo's, bezinkbaden, stortbunkers en steriliseertanks afspeelt.

Ook zonder bloederige verhalen over de destructie van lillend slachtafval heeft het bedrijf het al moeilijk genoeg. Het is overdonderd door het besluit van de Europese Landbouwraad op maandagavond om het gebruik van dier melen in veevoer voor minstens een half jaar te verbieden. In één keer is het eindproduct van Rendac van een kwalitatief hoogstaande grondstof verworden tot afval, of op zijn hoogst een brandstof voor kolencentrales of cementovens. De schade: 300 miljoen gulden op jaarbasis. En dat terwijl Rendac aan de strengste Europese eisen voldoet.

Spoedvergaderingen met het ministerie van Landbouw over de financiële consequenties zijn in volle gang. Centrale vraag is wie de schade gaat betalen. De overheid, meent Rendac. Die moet het nu waardeloze diermeel maar opkopen.

Intussen is er voor de werknemers van het bedrijf weinig veranderd.

Ook vanochtend om zeven uur zijn de driehonderd chauffeurs weer op pad gegaan om de deze nacht door de computer bepaalde kadaverroute langs boerderijen en slachterijen te rijden. Ze brengen hun materiaal naar de drie fabrieken in Bergum (Friesland), Denderleeuw (België) en Son (Noord-Brabant). Kadavers in kadaver wagens, bloed van slachthuizen in bloedtankwagens, slachtafval in grote vrachtwagencombinaties en BSE-gevaarlijk 'SRM-materiaal', zoals ruggengraten, hersenen, ogen, amandelen en delen van de darm van runderen ouder dan een jaar, in aparte SRM-wagens die naar een aparte verwerkingslijn rijden.

Voor de chauffeurs en hun collega's in de fabrieken zal ook in de toekomst weinig veranderen. Zolang elke avond op de Nederlandse tafels gehaktballen, biefstukken of blinde vinken staan te dampen, is stoppen met de destructie immers geen optie. Zolang mensen vlees eten, is er slachtafval dat verwerkt moet worden.

Een kwart van een geslachte koe, varken, schaap of kip gaat naar de destructor. Rendac verwerkt de bulk, 1,6 miljoen ton per jaar. Het gaat om 192 duizend ton kadavers van dieren die zijn gestorven op de boerderij of bij mensen thuis, een miljoen ton slacht afval van slachterijen, 100 duizend ton veren, 200 duizend ton bloed, 25 duizend ton haar en 57 duizend ton potentieel BSE-gevaarlijk 'SRM-materiaal'. Dit laatste product wordt al langer uit veevoer geweerd. Van de rest weet Rendac een half miljoen ton diermeel en -vet te maken.

'Veilig en kwalitatief hoogwaardig materiaal, zo wordt in de dia-voorstelling beklemtoond. Ze zijn bij Rendac dan ook verbijsterd over het EU-besluit. Woordvoerder Beerendonk spreekt van een niet doordachte beslissing en van kapitaalvernieting. 'Van wat we verwerken is 85 procent afkomstig van dieren die zijn goedgekeurd voor menselijke consumptie.

En dan zou het slachtafval dat van die goedgekeurde biefstukken wordt afgesneden niet goed genoeg zijn om dieren mee te voeren? Dan zou de mens ook geen biefstuk meer kunnen eten.'

De beslissing van de Europese ministers van Landbouw is een emotionele, niet een rationele geweest - zoveel is duidelijk voor Rendac. Emoties die de ratio achter deze volgens Beerendonk 'recycling in optima forma' zonder veel moeite kunnen verslaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden