Eten op de maan

Wie behoefte heeft aan naspelen, zou het als volgt kunnen doen. Vul een slagroomspuitzak met de inhoud van een potje babyvoeding....

NANDA TROOST

De Amerikaan Neil Armstrong stapte op 21 juli 1969 om 3.56 uur Nederlandse tijd als eerste mens op de maan en zei: 'That's one small step for a man, one giant leap for mankind'. Intussen werd wel geklaagd over het eten. Het was smakeloos, zag er ook al niet lekker uit en de manier van eten beviel Armstrong en de zijnen niet: zakjes leegknijpen.

Er is veel geëxperimenteerd met eten voor astronauten. Maag- en darmpatiënten profiteren daar nu van; dankzij de ruimtevluchten bestaat voor hen nu aangepaste voeding.

Ruimtevaarders kregen eten mee in de vorm van blokjes. Die konden ze als één hap in hun mond stoppen, soms moesten ze er eerst water aan toevoegen. Ook kregen ze eten mee in in poedervorm of verpakt in tubes. Dat laatste had weer een ander nadeel: de - zware - tubes moesten als overbodige ballast mee terug naar de aarde. Al gauw werd dan ook voor eten in zakjes gekozen, waaraan in veel gevallen nog water moest worden toegevoegd.

In de ruimte is er ooit een echte aardse maaltijd gegeten. De astronauten die op Eerste Kerstdag 1968 om de maan draaiden, aten kalkoen en appelmoes. Zelfs de meegegeven jus en de gewone lepel bleken geen moeilijkheden te geven.

Van Armstrong is bekend dat hij, voordat hij aan zijn eerste maanwandeling begon, onder meer kip met rijst - uit een zakje - heeft gegeten. Daarin zal vast geen knoflook hebben gezeten. Een recept voor twee personen, bereid op aarde.

Snijd twee kipfilets in reepjes. Klop twee eieren los en doe de kip hierbij. Verhit een flinke scheut olie in een pan of wok en bak het kip-eimengsel. Blijf roeren om te voorkomen dat er een pannenkoek ontstaat. Voeg toe als het ei gestold is: vier fijngesnipperde tenen knoflook, 2 klein gesneden lente-uitjes, 150 gram taugé, en 3 deciliter kruidenbouillon. Laat een paar minuten op laag vuur staan. Serveer met wilde rijst.

De problemen die de astronauten ondervonden bij het opeten van hun maaltijden zijn talrijk. Kruimels bijvoorbeeld gingen zweven. En belangrijk voor het vervolg op de ruimtemaaltijden: hoe blijven ontlasting en uitwerpselen tot een minimum beperkt?

Voor wie het spel tot het einde toe wil spelen: Armstrong moest zijn poep in een plastic zak opvangen, maar bedenk dat dit door de gewichtsloosheid nog helemaal niet zo eenvoudig was. En de ware astronaut urineerde in een slang waaraan een soort condoom was bevestigd. Grijp dus gerust naar de stofzuigerslang. Koppel hem wel af.

Nanda Troost

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden