Eten genoeg, maar de yoghurt is dunner

In Ischgl, dat op acht kilometer van het rampdorp Galtür ligt, klinken woendag vooral twee geluiden: dat van overvliegende helikopters en dat van draagbare telefoons....

Van onze verslaggever

Michiel Kruijt

ISCHGL

Voortdurend worden de zesduizend toeristen die in dit bergdorp vastzitten, door de verontruste achterban gebeld. Ze kunnen de familieleden vooralsnog geruststellen.

Het is de dag na de dodelijke lawines. Overal luisteren

lokale inwoners met bezorgde gezichten naar de radio - de televisie valt hier voortdurend uit - om het laatste nieuws te horen. Naarmate de dag vordert, stijgt het dodental.

Allerlei geruchten doen de ronde, die bijna nooit blijken te kloppen. Maar dit fenomeen is wel verklaarbaar: de ingesneeuwde wintersporters in Ischgl hebben weinig anders te doen dan het elkaar vertellen van het laatste nieuws over de ramp. En dan wordt er al snel overdreven. Omdat de particuliere helikoptermaatschappijen worden ingezet bij de hulpverlening, kan geen muis het dorp uit.

Skiën, voor wie daar nog trek in zou hebben, is al dagen niet meer mogelijk. De meesten kunnen geen speelkaart meer zien. Dus wordt er gewandeld: de centrale straat heeft deze dagen iets weg van een besneeuwde Kalverstraat.

De ongerustheid wordt nauwelijks getoond, maar is er natuurlijk wel. Zal Ischgl een zelfde lot treffen als Galtür? Er staan hier op de bergen weliswaar meer bomen, en het dal is hier een stuk breder, maar toch.

De plaatselijke VVV en een grote parkeergarage zijn al niet meer te bereiken. Ze liggen niet ver van een helling vanwaar een lawine kan komen. Die zal de huizen niet halen, maar de luchtdrukgolf wel. Ook die kan veel schade aanrichten.

'Alle diensten waarvan veel mensen gebruik maken, zijn voor de zekerheid naar het centrum van Ischgl verhuisd', zegt de directeur van het Tourismusverband. Hij en zijn medewerkers zitten nu in een groot vermaakcentrum.

Voor de ingang overleggen drie Nederlanders wat te doen.

Twee van hen, de studenten Mark de Water en Marieke Betlehem, zitten hier al maanden als skileraar. Ze bewonen een huis aan de rand van het dorp, maar hebben dat verlaten nadat de huiseigenaar had gezegd dat het onveilig is.

'En dus zijn we maar naar het noodcentrum hier gegaan', zegt Betlehem, terwijl ze met haar hoofd naar de ingang knikt. Ze hebben vannacht in noodbedden op het podium van de bioscoop geslapen. Dat gaan ze vannacht weer doen. Het is niet eenvoudig te besluiten, zeggen ze, omdat de verschillende instanties elkaar tegenspreken.

Drieëntwintig jaar lang komt het echtpaar Bok al naar Gasthof Goldener Adler in het centrum van het dorp.

Nog nooit eerder hebben ze zoiets meegemaakt. Ze blijven er nuchter onder, al bekent zij dat ze vannacht weinig heeft geslapen. Voedsel is er nog volop in dit hotel, al is het een andere hotelgast, Evelien Rutten uit Maastricht, wel opgevallen dat de yoghurt dunner is geworden.

Ook hebben ze geen Franse kaas meer gezien. Maar dat is peanuts bij de problemen in Galtür, realiseren ze zich.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden