Et Dior créa l'homme

Zowel Dior als Saint Laurent hebben een ontwerper aangesteld die is geschoold in de mannenmode. Een slimme zet, want onder druk van de crisis ligt in de mode de nadruk op ingetogen vakmanschap.

Op de Parijse modeweek, die tot woensdag duurt, staan nog ruim honderd shows op het programma. En toch beperkt de conversatie in Parijs zich al een paar dagen grotendeels tot maar twee shows. Alsof de rest er niet toe doet. Iedereen heeft het over Dior en Saint Laurent. Dat deze merken onderwerp van gesprek zijn, is niet zo gek als u bedenkt dat ze allebei net een nieuwe hoofdontwerper hebben aangesteld. Beiden kozen voor een veertiger uit België met een achtergrond in mannenmode. De 44-jarige Hedi Slimane is sinds maart creative director van Yves Saint Laurent, dat hij in juni officieel Saint Laurent Paris heeft gedoopt. In april werd bekend dat Raf Simons, eveneens 44 jaar, John Galliano zou opvolgen als artistiek directeur van Dior.


Simons begon in 1995 met een mannenmodelabel onder eigen naam en was sinds 2005 verantwoordelijk voor de collecties van Jil Sander, waarmee hij de aanzet gaf tot het minimalisme dat tegenwoordig in de mode is. Slimane werkte van 2000 tot 2007 voor Dior Homme en heeft zich de afgelopen vijf jaar op zijn werk als fotograaf gestort. Simons en Slimane zijn smaakmakers. Wat zij doen, wordt gegarandeerd gekopieerd. Neem de messcherpe slanke snit die tegenwoordig niet meer weg te denken is uit de herenmode, die was het eerst te zien bij hen te zien.


Dat twee ontwerpers die zijn geschoold in de mannenmode momenteel zo'n belangrijke positie in de vrouwenmode bekleden, zegt veel over de tijdgeest. Vrouwenmode begint onder de druk van de economische crisis steeds meer op mannenmode te lijken.


Kon het imago van luxemodemerken tot voor kort nauwelijks overdadig en glossy genoeg zijn, de nieuwe sleutelwoorden zijn elementair en sober. Luxe zit tegenwoordig in traditie en vakmanschap, waarden die al langer bij mannenkleding horen.


Het werk van Simons is totaal anders dan dat van zijn voorganger Galliano, die werd ontslagen vanwege antisemitische wartaal. Terwijl Galliano inzette op theatrale boudoir-glamour - met succes, want het kon jarenlang niet op in de mode - maakte Simons vrijdag indruk met een moderne, minimalistische collectie met aandacht voor het erfgoed van Dior. Rode draad van zijn shows waren de nieuwe varianten op een klassiek jasje van Dior uit 1947. Van dat jasje maakt hij een serie mini-jurken, die net zo goed als jasje gedragen kunnen worden. Zelfs zijn variaties op de klassieke wijde rok van Dior zag er uitgesproken modern uit, omdat ze gecombineerd werden met sobere zwarte tops.


Toen Simons bij Dior werd aangesteld, zei Bernard Arnault, directeur van luxegroep LVMH (Louis Vuitton Moët Hennessy) dat eigenaar is van Dior, dat 'Raf Simons met Dior een avontuur aangaat waarmee de iconische stijl van dit modehuis de 21ste eeuw in kan'. En of het dat kan. Simons maakte de hooggespannen verwachtingen waar. Zijn werk is net zo modern als de smalle tailles en uitwaaierende rokken - ook wel: de new look- van Christian Dior in de jaren vijftig. Relevant, in jargon. Of Slimane vanavond net zo'n relevant beeld neerzet, is nog even afwachten. Maar voor de deur gaat het er vast niet anders aan toe dan voor de constructie die Dior vrijdag had opgetrokken voor Hotel des Invalides. Meer geïnteresseerden dan plaatsen. Een strenge controle. Een hartelijke ontvangst voor de 'happy few' onder wie Anna Wintour (Vogue USA), Suzy Menkes (International Herald Tribune), Marc Jacobs, Donatella Versace, Kanye West en Pierre Cardin. Voor geïnteresseerden die zonder kaart proberen binnen te komen, is er een snauw.


Ondertussen is de invloed van Simons, die ingetogen kleding maakt, ook bij andere ontwerpers voelbaar. Zelfs Alber Elbaz, de gevierde hoofdontwerper van Lanvin, die zijn jurken vaak van overdadig veel ruches voorziet, hield zich dit keer in op decoratief vlak en gebruikte bovendien een aantal elementen uit de mannenmode, zoals de smokingrevers en het ruimvallende colbert. Jurken werden met broekpakken afgewisseld. Dezelfde mannelijke elementen waren te zien bij Hussein Chalayan, die vrijdagochtend een oversized silhouet neerzette. Voor Chalayan is de nadruk op vakmanschap goed nieuws; liefhebbers hebben zijn draagbare en onderkoelde chic allang omarmd, nu lonkt een groter publiek. Dat zou best overstag kunnen gaan voor de het ingetogen wit van Chalayan.


Ook bij Haider Ackermann lag de nadruk op vakmanschap. Ackermann, die geldt als een succesnummer sinds Karl Lagerfeld heeft laten vallen wel 'iets' in hem te zien als zijn opvolger bij Chanel, zette zaterdagochtend een indrukwekkende show neer. Intiem en emotioneel, en dat in een gigantisch sportcomplex in het 12de arrondissement. Over strak gesneden broeken - onder meer van gevlochten leer - werden losse, doorschijnende jurken gedragen die achter veel langer waren dan voor. Resultaat was een romantisch beeld, dat nog eens werd benadrukt door de soundtrack; een langzaam gesproken versie van een klassieker van Billie Holiday 'Some day he'll come along, the man I love'. Zijn presentatie raakte bij het aanwezige modepubliek, dat ook wel eens aan iets anders dan kleren denkt, een gevoelige snaar.


Een show die goed aansluit bij het actuele gevoel, noemt het modepubliek 'relevant'. Op dit moment is dat: ingetogen kleding, een perfecte snit, luxe materialen, vakmanschap, geschiedenis. De tijd dat het allemaal niet op kon, is definitief voorbij. Ontwerpers die nu nog aankomen met zwaar versierde jurken, zijn leuk voor de rode loper. Consumenten geven hun geld liever uit aan een moderne variatie op een klassiek stuk, zoals een goed gesneden broekpak of een lekker overhemd. Rechts: Elegant voor op de loper, van Viktor & Rolf.


Minder relevante ruches


De 23-jarige Peet Dullaert, studeerde dit jaar cum laude af in Arnhem. Vlak na zijn afstuderen won hij de Frans Molenaarprijs en hij liep stage bij Lanvin. Kortom: een naam om in de gaten te houden. Deze week presenteert Dullaert zijn eerste collectie in Parijs. Klein en intiem, in een appartement in Le Marais. Met de grote merken, zegt Dullaert, kan hij toch nog niet concurreren. Dat wil hij ook niet. Eerst maar eens kijken in hoeverre zijn werk aanslaat. Als deze week slechts één inkoper besluit om zijn kleding aan te schaffen, is Dullaert al heel blij. 'Het hoeft niet meteen zo heel groot. Maar ik heb altijd al voor mezelf willen werken. Ik zie het als een avontuur', zegt de ontwerper in zijn showroom.


Dullaert maakt chique kleding voor vrouwen. Veel broekpakken, weinig jurken. Zijn kleding is niet uitgesproken sexy, maar wel sensueel. Zo heeft een aantal broeken een split op de kuit, waardoor het been zichtbaar is als je beweegt. Tops die van voren hoog gesloten zijn, hebben een V-hals op de rug. Een aantal jasjes heeft een transparante inzet bij de pols. 'Mijn kleding is comfortabel, zakelijk én vrouwelijk. Ik denk dat daar wel markt voor is. Het is geen grote collectie, maar dat is een bewuste keuze. Kwaliteit is belangrijk, en dat betekent dat ik concessies moet doen op het gebied van kwantiteit. Als het goed gaat, kan ik de collectie volgend seizoen uitbreiden', aldus Dullaert.


Sensuele en zakelijke chic uit Arnhem


Zowel Viktor & Rolf als Jean Paul Gaultier lieten zaterdag een show vol klassiekers zien. Dat kun je vermakelijk noemen, of een vreselijk cliché. De show van Gaultier was een eerbetoon aan de popsterren van de jaren tachtig; iconen die ertoe deden toen Jean Paul Gaultier nog als spraakmakend werd gezien. Denk aan Grace Jones, Madonna, Michael Jackson, Annie Lennox, David Bowie en Jane Birkin. De meeste modellen op de catwalk droegen veredelde versies van kleren uit hun video's. Terwijl alle hits van Gaultier voorbij kwamen, werd pijnlijk duidelijk dat hij allang niet meer zo invloedrijk is als in de jaren tachtig. Ook Viktor & Rolf grepen terug naar oud werk. De buitenproportionele strikken en bloemen waren dit keer uitgevoerd in spiegelend plexiglas. De show, met het decor van een spiegeltrap, las als een ode aan de Hollywooddiva uit de jaren dertig. Veel lange, geplisseerde jurken, ruches en zilverkleurige schoenen. Leuk voor op de rode loper, maar niet heel relevant.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden