Erwin Lammers, cultureel jongerenwerker

DE DEUR in de glazen pui gaat even open. Twee jongeren mogen naar binnen. Op een wit formica tafeltje maken ze hun zakken leeg: een gsm, een aansteker, een bos sleutels, wat losse guldens, een pakje Marlboro, een rol drop....

Tekst en foto: Daniel Koning

Gewillig staan ze in de vogelverschrikkershouding, de hiphop-jongeren die naar binnen willen voor hun maandelijkse feest in jongerencentrum De Boemerang in Baarn.

'Vroeger deden we de controle op wapens zelf', zegt Erwin, 'dat mag niet meer, we moeten gediplomeerde beveiligingsbeambten inhuren'.

De sfeer lijdt er niet onder. In de zaal, goed voor vierhonderd jongeren, weerkaatst een bol met duizend spiegeltjes gekleurd licht. Jongens in te grote broeken en meisjes in strakke topjes spelen het eeuwige spel van de flirt. Dreunende bastonen maken mond op oor contact nodig om je verstaanbaar te maken: dat helpt. Erwin is overal. Hij tapt een biertje, maakt een praatje, deelt een vriendschappelijk stompje uit. Maar hij let vooral goed op.

'Een paar vechtpartijen hier zijn vreselijk breed uitgemeten in de media. De burgemeester kwam in actie. Hij is verantwoordelijk voor de openbare orde. Er is nu regelmatig overleg met de politie. Er gebeurt natuurlijk wel eens wat, maar over het algemeen gaat het goed.

'Het is moeilijk laveren tussen wat jongeren willen en wat de subsidiegever wil. De gemeente verwacht dat je jongeren bezig houdt. Onze doelstelling is jongeren de mogelijkheid te geven hun subcultuur te beleven en te ontwikkelen. Die cultuur bestaat vooral uit muziek en kleding. De hiphoppers zijn op het ogenblik de grootste groep. Ze organiseren hier eens per maand hun feesten. Wij willen dat ze leren: hoe zet ik zoiets op. Door tien jongeren te activeren, kun je er driehonderd bezig houden. Ik geef ze een budget en ze regelen zelf de dj, ontwerpen de flyers en plakken de posters.

'We hebben hier ook ex-gabbers met hun hardcore house, dat slaat hier nog erg aan. En verder alle vormen van House, en elektronische dansmuziek in de ruimste zin.

'Overdag zijn er cursussen en workshops: gitaar, breakdance, streetdance, didgereedoo blazen of Turks volksdansen. De dj-cursus is erg populair. Een goede dj verdient zevenhonderd gulden per uur. Veel jongeren willen dat leren. 's Middags is er Jongerenkafee. Dat is de ontmoetingsplaats, met gratis koffie en thee. Daar wordt geen alcohol geschonken.

'In onze statuten staat dat wij jongeren een ontmoetingsplaats, informatie, educatie en ontspanning moeten bieden.

'Mijn ideaal is om samen met mijn vriendin nog eens een leuk rockcafé te beginnen, met live-muziek.

'Tot mijn negentiende was ik zelf hardrocker. Ik kon toen mijn subculturele ei niet kwijt. In het jongerencentrum bleek dat wel te kunnen. Ik was een regelmatige bezoeker. Wat de beroepskrachten daar deden, vond ik niet goed. Ik dacht dat zou ik beter doen. De arrogantie van de jeugd.

'Na een zoekperiode met veel baantjes ben ik het Hoger Sociaal Agogisch onderwijs in Arnhem gaan volgen. Een jaar na mijn afstuderen kwam er hier een vacature. Ik ben nu 35, werk drie dagen per week, en verdien daarmee 2300 gulden netto in de maand.

'Met kleine problemen probeer je jongeren natuurlijk te helpen, maar als er grote problemen zijn, verwijs ik ze door. Van mijn docenten kreeg ik dat ook altijd te horen: ''wij zijn cultureel werkers, geen hulpverleners''.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden