Ervaringen patiënt opmerkelijk positief

TERUG van weggeweest: de klassieke discussie over de grenzen van de gezondheidszorg. Niet dat medische innovaties uitblijven of een ethische bodem is bereikt, maar de financiële grenzen van het systeem komen in zicht....

Noël van Bemmel

Die gevoelige kwestie is vijftien jaar omzeild door de invoering van een zorgrantsoen. Nu Bomhoff een einde wil maken aan wachtlijsten en patiënten weer centraal stelt, duikt een bekende trits oplossingen op: óf de premies moeten omhoog, óf de eigen bijdrage, óf het basispakket moet worden uitgekleed.

'Wie mag kiezen tussen een premie uit de jaren dertig met de medische stand van toen, en een hogere premie met de huidige technieken, kiest toch voor dat laatste?', betoogt Bomhoff bij herhaling. De burger denkt daar anders over, blijkt uit een recente peiling van het SCP. Op de vraag of men bereid was meer te betalen voor kwalitatief betere zorg, antwoordde bijna 60 procent van de geenquêteerden met een ferm 'nee'. Ruim 30 procent wil hooguit 22 euro per maand bijbetalen. De rest, voornamelijk afkomstig uit de hoogste inkomsenklasse, wil best nog meer bijleggen. Kennelijk, concludeert het SCP, valt het wel mee met de povere kwaliteit van de zorg.

Die relativerende toon kenmerkt het hele hoofdstuk over de zorg. Vraag een Nederlander naar zijn mening over de kwaliteit van de zorg, en hij spuwt zijn gal. Vraag hem naar zijn persoonlijke ervaringen met dokters en verpleegkundigen, en hij is opmerkelijk positief. Die discrepantie,oppert het SCP, heeft te maken met de journalistieke aandacht voor de tekortkomingen van het systeem.

Volgens de onderzoekers kan bijna iedereen binnen een dag bij een huisarts terecht. Wie een specialist wil zien, zit meestal binnen een maand in een polikliniek. Binnen drie weken volgt een eventuele behandeling. Die wachttijd vinden patiënten acceptabel, en zij zijn tevreden over de deskundigheid van de dokter.

Op enkele belangrijke punten schiet de zorgsector volgens het SCP toch tekort. Sommige wachtlijsten zijn te lang en te hardnekkig. Als Nederlanders volharden in hun afkeer voor hogere premies of een eigen bijdrage, resteert slechts aanpassing van het pakket. 'Er valt vermoedelijk dan ook niet te ontkomen aan heropening van de (. . .) verstomde discussie over wat noodzakelijke zorg is en hoe de schaarste moet worden verdeeld.'

Daarnaast klagen patiënten over gebrekkige voorlichting door artsen, en schieten verpleeg- en verzorgingshuizen tekort in het bieden van keuzevrijheid en autonomie. Geen burger kan sowieso een eigen keuze maken, zolang artsen en ziekenhuizen weigeren informatie te verstrekken over hun medische prestaties. Ook dat moet volgens het SCP anders.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden