Errug

Ik probeerde zijn aandacht af te leiden door hem te vragen hoe hij eigenlijk tegen de ontwikkelingen in het Midden-Oosten aankeek, maar meneer S....

'Kapplannen, voor deze prachtige bomen? Geen sprake van.'

Vanwaar dan deze meetactie, keek meneer S. naar mijn rolmaat.

'Oh dat! Ja nee, ik vroeg me af of hij eventueel misschien een stukje verpl tst kon worden. Zeg, die olieprijzen, dat is wat, hè? Ze gaan alwéér omhoog.'

Meneer S. knikte en legde nog maar eens uit hoeveel tijd hij destijds geïnvesteerd had in het ontwerp van de blokkendoos, hoe gelukkig zij er al die jaren geweest waren en hoe jammer hij het zou vinden als het ingrijpend zou worden verbouwd door de nieuwe eigenaar. Daar liet hij het bij, maar de woorden 'iemand als u' resoneerden in de stilte.

De onderhandelingen kwamen niet van de grond. Na een eerste symbolische concessie zette meneer S. zijn hakken in het zand en verroerde geen vin meer.

Twee maanden zijn we met de blokkendoos in het bos bezig geweest. Nog eens kijken, aannemer erbij, architect erbij, de financieel adviseur maakte berekeningen, de bouwkundig ingenieur maakte berekeningen, op een gegeven moment hoefde er nog maar één detail geregeld te worden: de aanschaf. En die wilde niet vlotten. De eigenaar verlaagde zijn vraagprijs in de eerste ronde met 50.000 gulden, wij verhoogden ons openingsbod met hetzelfde bedrag, en meestal eindigt dat proces ermee dat koper en verkoper elkaar ongeveer halverwege de prijskloof ontmoeten en akkoord gaan. Zo niet de eigenaar van de blokkendoos in het bos, die zette na zijn eerste concessie resoluut z'n hakken in het zand en verroerde geen vin meer.

'Dit wordt niks', zei makelaar N. 'Hij wacht. Op een gek die het zo, boem, op tafel legt. Dat komt voor.'

'We hebben hem afgeschrikt. Hij denkt dat we zijn huis gaan verneuken.'

'Zou kunnen. Maar je doet er niets aan. Je kunt het moeilijk blind kopen.'

'Op zo iemand wacht hij nu.'

'Ik denk het. En die komen voor. Die denken: die plek is goud waard, ik betaal de vraagprijs dan zien we wel verder.'

'Televisieproducenten.'

'Internetmiljonairs.'

'Zo'n diskjockey. Van wie je hoofdpijn krijgt.'

'Precies, dat soort mensen.'

Het is een klein jaar geleden nu. Laatst reed ik erlangs, de familie S. woont er nog steeds.

Ik zat te lunchen in café L. toen m'n gsm ging. H., vanuit de auto. 'Ik heb een héél leuk huis gezien...' - ze klonk opgewonden - 'en je moet n£ komen kijken.'

'Nu?'

'Ja nu, anders is het weg.'

'Hoezo, is het gratis?'

'Nee, maar wel goedkoop. En errug leuk.'

Eén ding heb ik in die twintig jaar geleerd: als H. errug zegt ¡s het ook errug, dus ik stapte in de auto. Het was in dezelfde wijk als de blokkendoos in het bos, twee straten er vandaan. Een smalle laan die van een heuvel naar beneden loopt, geflankeerd door acacia's. In het begin zit een bocht, maar als je die voorbij bent kijk je in één rechte lijn naar beneden. Een dubbele rij acaciakruinen, weglopend in een punt. Die plastic groenstrookjes tussen het vlees bij de slager, maar dan mooier. Het huis was het meest rechtse van een blokje van vier, een halfvrijstaand huis dus, met een voortuin, een oprit en een achtertuin. En inderdaad, het zag er 'errug' leuk uit. Unassuming, zeggen de Engelsen. Origineel, maar niet op een frons-een-wenkbrauw-of-ik-schiet-achtige manier. Fijnzinnig. Geen rode baksteen, maar lichtgrijze. Geen witte biezen in het metselwerk, maar oranje. Geen balkon, maar een loggia.

Ik zou willen dat ik onder woorden kon brengen hoe ik op het moment dat ik binnenstapte w¡st dat dit ons huis was. Vergelijk 't met het schoenenwinkelgevoel. Je hebt er drie of vier gepast die niet lekker zaten, en bij de vijfde denk je: j .

Schoen, jaren later: 'Tja, wat is dat...'

Voet: 'Het klikte gewoon.'

(Wordt vervolgd)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden